Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Niewerbalne metody komunikacji

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 10-2S-NMK Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Niewerbalne metody komunikacji
Jednostka: Instytut Pedagogiki Specjalnej
Grupy: Obowiązkowe dla II r. PC, spec.: edukacja i rehab. osób z niepełn. intelekt., (3-l) niestacj. I st.
Obowiązkowe dla II r. PC, spec.: edukacja i rehab. osób z niepełn. intelekt., (3-l) stacj. I st.
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 1.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Efekty uczenia się:

Wiedza

PC1_KS_W01 Zna cele i funkcje komunikacji

PC1_KS_W08 Zna czynniki warunkujące skuteczność doboru metod komunikacyjnych

PC1_KK_W08 Zna aktualne metody komunikacyjne wspierające osoby z niepełnosprawnością

Umiejętności

PC1_KS_U02 Potrafi wskazać podstawowe funkcje komunikacji

PC1_KS_U03 Potrafi dokonać oceny możliwości komunikacyjnych osób niepełnosprawnych

PC1_KS_U04 Potrafi tworzyć i stosować pomoce wspomagające komunikację osób niepełnosprawnych z otoczeniem

PC1_KS_U03 Potrafi zastosować odpowiednie metody komunikacyjne w pracy

PC1_KS_K01 Potrafi współpracować w grupie realizując zadania

Kompetencje społeczne

PC1_KS_K01 Prezentuje postawę zaangażowaną w projektowanie działań terapeutycznych, rehabilitacyjnych dla osób z niepełnosprawnością intelektualną

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2014/2015" (zakończony)

Okres: 2014-10-01 - 2015-02-23
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Katarzyna Smolińska
Prowadzący grup: Diana Aksamit
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Pełny opis:

1. Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC)

2. Komunikacja na poziomie przedsymbolicznym.

3. Komunikacja na poziomie symboli konkretnych.

4. Komunikacja na poziomie symboli abstrakcyjnych.

5. Ocena predyspozycji dziecka do zastosowania metod alternatywnych.

6. Zasady wprowadzania alternatywnych metod komunikacji.

7. Dobór metod AAC do możliwości użytkownika.

8. Porozumiewanie się z użyciem AAC.

9. Wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z dzieckiem

niepełnosprawnym.

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

1. Błeszczyński J., (2006). (red): Alternatywne i wspomagające metody

komunikacji: Impuls: Kraków.

2. Demel G., (1982). Elementy logopedii, WSiP, Warszawa.

3. Dońska-Olszko M., Lechowicz A., (1998). Komputerowe nauczanie

wspomagania nauczania dzieci z ciężkimi uszkodzeniami narządu ruchu.,

W: Mazanek E. [red.] Dziecko niepełnosprawne ruchowo, cz. 3, WSiP,

Warszawa.

4. Knill Ch., (1992). Dotyk i komunikacja, CMPP-P, Warszawa.

5. Lechowicz A., Użytkownicy systemu komunikacji Bliss twarzą w twarz ze

światem W: Przyjaciel Dziecka 1 - 3, 1997.

6. Ligęza M.,(1999). Podstawy rozwoju języka i mowy dzieci, W: Gałkowski

T., Jastrzębowska G [red.] Logopedia. Pytania i odpowiedzi, Uniwersytet

Opolski, Opole.

7. Loebl W., (1998). Uniwersalny system pasygraficzny w komunikacji

językowej osób niepełnosprawnych, W: Szkoła Specjalna 6 Wyd. APS.

Warszawa.

8. Żurek T., (1999). Alternatywna i wspomagająca komunikacja dla osób

niepełnosprawnych, W: Pilecki J., Olszewski S., [red.] Wspomaganie

rozwoju osób niepełnosprawnych, Kraków.

Literatura uzupełniająca:

1. Piszczek M., (1998). Nauka porozumiewania się gestami W:

Rewalidacja 1(3)/98, str. 21 – 37.

2. Smyczek A., Szczawiński P., (2000). Wspomagające sposoby

porozumiewania się. Gesty, Stowarzyszenie "Mówić bez słów",

Warszawa.

4. Smyczek A., Szwiec J., (2000). Metodyka nauczania alternatywnych

sposobów porozumiewania się i techniki posługiwania się symbolami. W:

Rewalidacja 1(7)/2000.

Uwagi:

OPIS METOD KSZTAŁCENIA:

dyskusja

praca z tekstem

działania praktyczne

metoda sytuacyjna

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

1. WIEDZA

- kolokwium końcowe (pisemne): pytania zamknięte i/lub otwarte

2. UMIEJĘTNOŚCI

- kolokwium końcowe (pisemne): pytania otwarte,

3. KOMPETENCJE

- kolokwium końcowe

NAKŁAD PRACY STUDENTÓW

liczba godzin kontaktowych:

ćwiczenia - 15

liczba godzin przygotowania się do zajęć, lektury - 10

liczba godzin przygotowania się do kolokwium - 10

sumaryczna liczba punktów ECTS - 1

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2015/2016" (zakończony)

Okres: 2015-10-01 - 2016-02-19
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Katarzyna Smolińska
Prowadzący grup: Ewa Bielecka-Nowakowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Kolokwium pisemne

Pełny opis:

1. Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC)

2. Komunikacja na poziomie przedsymbolicznym.

3. Komunikacja na poziomie symboli konkretnych.

4. Komunikacja na poziomie symboli abstrakcyjnych.

5. Ocena predyspozycji dziecka do zastosowania metod alternatywnych.

6. Zasady wprowadzania alternatywnych metod komunikacji.

7. Dobór metod AAC do możliwości użytkownika.

8. Porozumiewanie się z użyciem AAC.

9. Wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z dzieckiem

niepełnosprawnym.

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

1. Błeszczyński J., (2006). (red): Alternatywne i wspomagające metody

komunikacji: Impuls: Kraków.

2. Demel G., (1982). Elementy logopedii, WSiP, Warszawa.

3. Dońska-Olszko M., Lechowicz A., (1998). Komputerowe nauczanie

wspomagania nauczania dzieci z ciężkimi uszkodzeniami narządu ruchu.,

W: Mazanek E. [red.] Dziecko niepełnosprawne ruchowo, cz. 3, WSiP,

Warszawa.

4. Knill Ch., (1992). Dotyk i komunikacja, CMPP-P, Warszawa.

5. Lechowicz A., Użytkownicy systemu komunikacji Bliss twarzą w twarz ze

światem W: Przyjaciel Dziecka 1 - 3, 1997.

6. Ligęza M.,(1999). Podstawy rozwoju języka i mowy dzieci, W: Gałkowski

T., Jastrzębowska G [red.] Logopedia. Pytania i odpowiedzi, Uniwersytet

Opolski, Opole.

7. Loebl W., (1998). Uniwersalny system pasygraficzny w komunikacji

językowej osób niepełnosprawnych, W: Szkoła Specjalna 6 Wyd. APS.

Warszawa.

8. Żurek T., (1999). Alternatywna i wspomagająca komunikacja dla osób

niepełnosprawnych, W: Pilecki J., Olszewski S., [red.] Wspomaganie

rozwoju osób niepełnosprawnych, Kraków.

Literatura uzupełniająca:

1. Piszczek M., (1998). Nauka porozumiewania się gestami W:

Rewalidacja 1(3)/98, str. 21 – 37.

2. Smyczek A., Szczawiński P., (2000). Wspomagające sposoby

porozumiewania się. Gesty, Stowarzyszenie "Mówić bez słów",

Warszawa.

4. Smyczek A., Szwiec J., (2000). Metodyka nauczania alternatywnych

sposobów porozumiewania się i techniki posługiwania się symbolami. W:

Rewalidacja 1(7)/2000.

Uwagi:

OPIS METOD KSZTAŁCENIA:

dyskusja

praca z tekstem

działania praktyczne

metoda sytuacyjna

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

1. WIEDZA

- kolokwium końcowe (pisemne): pytania zamknięte i/lub otwarte

2. UMIEJĘTNOŚCI

- kolokwium końcowe (pisemne): pytania otwarte,

3. KOMPETENCJE

- kolokwium końcowe

NAKŁAD PRACY STUDENTÓW

liczba godzin kontaktowych:

ćwiczenia - 15

liczba godzin przygotowania się do zajęć, lektury - 10

liczba godzin przygotowania się do kolokwium - 10

sumaryczna liczba punktów ECTS - 1

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2015/2016" (zakończony)

Okres: 2015-10-01 - 2016-02-21
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 12 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Katarzyna Smolińska
Prowadzący grup: Ewa Bielecka-Nowakowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Pełny opis:

1. Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC)

2. Komunikacja na poziomie przedsymbolicznym.

3. Komunikacja na poziomie symboli konkretnych.

4. Komunikacja na poziomie symboli abstrakcyjnych.

5. Ocena predyspozycji dziecka do zastosowania metod alternatywnych.

6. Zasady wprowadzania alternatywnych metod komunikacji.

7. Dobór metod AAC do możliwości użytkownika.

8. Porozumiewanie się z użyciem AAC.

9. Wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z dzieckiem

niepełnosprawnym.

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

1. Błeszczyński J., (2006). (red): Alternatywne i wspomagające metody

komunikacji: Impuls: Kraków.

2. Demel G., (1982). Elementy logopedii, WSiP, Warszawa.

3. Dońska-Olszko M., Lechowicz A., (1998). Komputerowe nauczanie

wspomagania nauczania dzieci z ciężkimi uszkodzeniami narządu ruchu.,

W: Mazanek E. [red.] Dziecko niepełnosprawne ruchowo, cz. 3, WSiP,

Warszawa.

4. Knill Ch., (1992). Dotyk i komunikacja, CMPP-P, Warszawa.

5. Lechowicz A., Użytkownicy systemu komunikacji Bliss twarzą w twarz ze

światem W: Przyjaciel Dziecka 1 - 3, 1997.

6. Ligęza M.,(1999). Podstawy rozwoju języka i mowy dzieci, W: Gałkowski

T., Jastrzębowska G [red.] Logopedia. Pytania i odpowiedzi, Uniwersytet

Opolski, Opole.

7. Loebl W., (1998). Uniwersalny system pasygraficzny w komunikacji

językowej osób niepełnosprawnych, W: Szkoła Specjalna 6 Wyd. APS.

Warszawa.

8. Żurek T., (1999). Alternatywna i wspomagająca komunikacja dla osób

niepełnosprawnych, W: Pilecki J., Olszewski S., [red.] Wspomaganie

rozwoju osób niepełnosprawnych, Kraków.

Literatura uzupełniająca:

1. Piszczek M., (1998). Nauka porozumiewania się gestami W:

Rewalidacja 1(3)/98, str. 21 – 37.

2. Smyczek A., Szczawiński P., (2000). Wspomagające sposoby

porozumiewania się. Gesty, Stowarzyszenie "Mówić bez słów",

Warszawa.

4. Smyczek A., Szwiec J., (2000). Metodyka nauczania alternatywnych

sposobów porozumiewania się i techniki posługiwania się symbolami. W:

Rewalidacja 1(7)/2000.

Uwagi:

NAKŁAD PRACY STUDENTÓW

liczba godzin kontaktowych:

ćwiczenia - 15

liczba godzin przygotowania się do zajęć, lektury - 10

liczba godzin przygotowania się do kolokwium - 10

sumaryczna liczba punktów ECTS - 1

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2016-10-01 - 2017-02-19
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Katarzyna Smolińska
Prowadzący grup: Ewa Bielecka-Nowakowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

POSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

1. WIEDZA

- kolokwium: pytania zamknięte i/lub otwarte

2. UMIEJĘTNOŚCI

- kolokwium: pytania otwarte, zadanie praktyczne na egzaminie końcowym

3. KOMPETENCJE

- kolokwium: pytania otwarte

Pełny opis:

1. Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC)

2. Komunikacja na poziomie przedsymbolicznym.

3. Komunikacja na poziomie symboli konkretnych.

4. Komunikacja na poziomie symboli abstrakcyjnych.

5. Ocena predyspozycji dziecka do zastosowania metod alternatywnych.

6. Zasady wprowadzania alternatywnych metod komunikacji.

7. Dobór metod AAC do możliwości użytkownika.

8. Porozumiewanie się z użyciem AAC.

9. Wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z dzieckiem

niepełnosprawnym.

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

1. Błeszczyński J., (2006). (red): Alternatywne i wspomagające metody

komunikacji: Impuls: Kraków.

2. Demel G., (1982). Elementy logopedii, WSiP, Warszawa.

3. Dońska-Olszko M., Lechowicz A., (1998). Komputerowe nauczanie

wspomagania nauczania dzieci z ciężkimi uszkodzeniami narządu ruchu.,

W: Mazanek E. [red.] Dziecko niepełnosprawne ruchowo, cz. 3, WSiP,

Warszawa.

4. Knill Ch., (1992). Dotyk i komunikacja, CMPP-P, Warszawa.

5. Lechowicz A., Użytkownicy systemu komunikacji Bliss twarzą w twarz ze

światem W: Przyjaciel Dziecka 1 - 3, 1997.

6. Ligęza M.,(1999). Podstawy rozwoju języka i mowy dzieci, W: Gałkowski

T., Jastrzębowska G [red.] Logopedia. Pytania i odpowiedzi, Uniwersytet

Opolski, Opole.

7. Loebl W., (1998). Uniwersalny system pasygraficzny w komunikacji

językowej osób niepełnosprawnych, W: Szkoła Specjalna 6 Wyd. APS.

Warszawa.

8. Żurek T., (1999). Alternatywna i wspomagająca komunikacja dla osób

niepełnosprawnych, W: Pilecki J., Olszewski S., [red.] Wspomaganie

rozwoju osób niepełnosprawnych, Kraków.

Literatura uzupełniająca:

1. Piszczek M., (1998). Nauka porozumiewania się gestami W:

Rewalidacja 1(3)/98, str. 21 – 37.

2. Smyczek A., Szczawiński P., (2000). Wspomagające sposoby

porozumiewania się. Gesty, Stowarzyszenie "Mówić bez słów",

Warszawa.

4. Smyczek A., Szwiec J., (2000). Metodyka nauczania alternatywnych

sposobów porozumiewania się i techniki posługiwania się symbolami. W:

Rewalidacja 1(7)/2000.

Uwagi:

Metody:

- dyskusja

- praca z tekstem

- działanie praktyczne

NAKŁAD PRACY STUDENTÓW

liczba godzin kontaktowych:

ćwiczenia - 15

liczba godzin przygotowania się do zajęć, lektury - 10

liczba godzin przygotowania się do kolokwium - 10

sumaryczna liczba punktów ECTS - 1

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2016-10-01 - 2017-02-26
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 12 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Urszula Gosk
Prowadzący grup: Ewa Bielecka-Nowakowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Zaliczenie na ocenę

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE:

1. Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC)

2. Komunikacja na poziomie przedsymbolicznym.

3. Komunikacja na poziomie symboli konkretnych.

4. Komunikacja na poziomie symboli abstrakcyjnych.

5. Ocena predyspozycji dziecka do zastosowania metod alternatywnych.

6. Zasady wprowadzania alternatywnych metod komunikacji.

7. Dobór metod AAC do możliwości użytkownika.

8. Porozumiewanie się z użyciem AAC.

9. Wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z dzieckiem

niepełnosprawnym.

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Błeszczyński J., (2006). (red): Alternatywne i wspomagające metody komunikacji. Kraków: Impuls.

2. Demel G., (1982). Elementy logopedii. Warszawa: WSiP.

3. Dońska-Olszko M., Lechowicz A., (1998). Komputerowe nauczanie wspomagania nauczania dzieci z ciężkimi uszkodzeniami narządu ruchu. W: Mazanek E. [red.] Dziecko niepełnosprawne ruchowo, cz. 3. Warszawa: WSiP.

4. Knill Ch., (1992). Dotyk i komunikacja. Warszawa: CMPP-P.

5. Lechowicz A., Użytkownicy systemu komunikacji Bliss twarzą w twarz ze światem. W: Przyjaciel Dziecka 1 - 3, 1997.

6. Ligęza M., (1999). Podstawy rozwoju języka i mowy dzieci. W: Gałkowski, T., Jastrzębowska G [red.]. Logopedia. Pytania i odpowiedzi. Opole: Uniwersytet Opolski.

7. Loebl W., (1998). Uniwersalny system pasygraficzny w komunikacji językowej osób niepełnosprawnych., Szkoła Specjalna, 6.

8. Żurek T., (1999). Alternatywna i wspomagająca komunikacja dla osób niepełnosprawnych. W: Pilecki J., Olszewski S., [red.] Wspomaganie rozwoju osób niepełnosprawnych. Kraków.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Piszczek M., (1998). Nauka porozumiewania się gestami.

Rewalidacja, 1(3)/98, 21 – 37.

2. Smyczek A., Szczawiński P., (2000). Wspomagające sposoby

porozumiewania się. Gesty. Warszawa: Stowarzyszenie "Mówić bez słów".

3. Smyczek A., Szwiec J., (2000). Metodyka nauczania alternatywnych sposobów porozumiewania się i techniki posługiwania się symbolami. Rewalidacja 1(7)/2000.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA:

− prezentacja zagadnień teoretycznych w postaci wykładu, analizy literatury, prezentacja multimedialna

− analiza indywidualnych przypadków

− dyskusja dydaktyczna

− samodzielne opracowanie ćwiczeń oraz scenariusza

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Godziny kontaktowe - ćwiczenia (15 h.)

Przygotowanie się do zajęć, lektury (10 h.)

Przygotowanie się do egzaminu (5 h.)

sumaryczna liczba punktów ECTS - 1

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-02-18
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Katarzyna Cichocka-Segiet
Prowadzący grup: Ewa Bielecka-Nowakowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

POSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

1. WIEDZA

- kolokwium: pytania zamknięte i/lub otwarte

2. UMIEJĘTNOŚCI

- kolokwium: pytania otwarte, zadanie praktyczne na egzaminie końcowym

3. KOMPETENCJE

- kolokwium: pytania otwarte

Pełny opis:

1. Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC)

2. Komunikacja na poziomie przedsymbolicznym.

3. Komunikacja na poziomie symboli konkretnych.

4. Komunikacja na poziomie symboli abstrakcyjnych.

5. Ocena predyspozycji dziecka do zastosowania metod alternatywnych.

6. Zasady wprowadzania alternatywnych metod komunikacji.

7. Dobór metod AAC do możliwości użytkownika.

8. Porozumiewanie się z użyciem AAC.

9. Wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z dzieckiem

niepełnosprawnym.

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

1. Błeszczyński J., (2006). (red): Alternatywne i wspomagające metody

komunikacji: Impuls: Kraków.

2. Demel G., (1982). Elementy logopedii, WSiP, Warszawa.

3. Dońska-Olszko M., Lechowicz A., (1998). Komputerowe nauczanie

wspomagania nauczania dzieci z ciężkimi uszkodzeniami narządu ruchu.,

W: Mazanek E. [red.] Dziecko niepełnosprawne ruchowo, cz. 3, WSiP,

Warszawa.

4. Knill Ch., (1992). Dotyk i komunikacja, CMPP-P, Warszawa.

5. Lechowicz A., Użytkownicy systemu komunikacji Bliss twarzą w twarz ze

światem W: Przyjaciel Dziecka 1 - 3, 1997.

6. Ligęza M.,(1999). Podstawy rozwoju języka i mowy dzieci, W: Gałkowski

T., Jastrzębowska G [red.] Logopedia. Pytania i odpowiedzi, Uniwersytet

Opolski, Opole.

7. Loebl W., (1998). Uniwersalny system pasygraficzny w komunikacji

językowej osób niepełnosprawnych, W: Szkoła Specjalna 6 Wyd. APS.

Warszawa.

8. Żurek T., (1999). Alternatywna i wspomagająca komunikacja dla osób

niepełnosprawnych, W: Pilecki J., Olszewski S., [red.] Wspomaganie

rozwoju osób niepełnosprawnych, Kraków.

Literatura uzupełniająca:

1. Piszczek M., (1998). Nauka porozumiewania się gestami W:

Rewalidacja 1(3)/98, str. 21 – 37.

2. Smyczek A., Szczawiński P., (2000). Wspomagające sposoby

porozumiewania się. Gesty, Stowarzyszenie "Mówić bez słów",

Warszawa.

4. Smyczek A., Szwiec J., (2000). Metodyka nauczania alternatywnych

sposobów porozumiewania się i techniki posługiwania się symbolami. W:

Rewalidacja 1(7)/2000.

Uwagi:

Metody:

- dyskusja

- praca z tekstem

- działanie praktyczne

NAKŁAD PRACY STUDENTÓW

liczba godzin kontaktowych:

ćwiczenia - 15

liczba godzin przygotowania się do zajęć, lektury - 10

liczba godzin przygotowania się do kolokwium - 10

sumaryczna liczba punktów ECTS - 1

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-02-26
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 12 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Katarzyna Cichocka-Segiet
Prowadzący grup: Ewa Bielecka-Nowakowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Zaliczenie na ocenę.

POSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

1. WIEDZA

- kolokwium: pytania zamknięte i/lub otwarte

2. UMIEJĘTNOŚCI

- kolokwium: pytania otwarte, zadanie praktyczne na egzaminie końcowym

3. KOMPETENCJE

- kolokwium: pytania otwarte

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE:

1. Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC)

2. Komunikacja na poziomie przedsymbolicznym.

3. Komunikacja na poziomie symboli konkretnych.

4. Komunikacja na poziomie symboli abstrakcyjnych.

5. Ocena predyspozycji dziecka do zastosowania metod alternatywnych.

6. Zasady wprowadzania alternatywnych metod komunikacji.

7. Dobór metod AAC do możliwości użytkownika.

8. Porozumiewanie się z użyciem AAC.

9. Wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z dzieckiem

niepełnosprawnym.

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Błeszczyński J., (2006). (red): Alternatywne i wspomagające metody komunikacji. Kraków: Impuls.

2. Demel G., (1982). Elementy logopedii. Warszawa: WSiP.

3. Dońska-Olszko M., Lechowicz A., (1998). Komputerowe nauczanie wspomagania nauczania dzieci z ciężkimi uszkodzeniami narządu ruchu. W: Mazanek E. [red.] Dziecko niepełnosprawne ruchowo, cz. 3. Warszawa: WSiP.

4. Knill Ch., (1992). Dotyk i komunikacja. Warszawa: CMPP-P.

5. Lechowicz A., Użytkownicy systemu komunikacji Bliss twarzą w twarz ze światem. W: Przyjaciel Dziecka 1 - 3, 1997.

6. Ligęza M., (1999). Podstawy rozwoju języka i mowy dzieci. W: Gałkowski, T., Jastrzębowska G [red.]. Logopedia. Pytania i odpowiedzi. Opole: Uniwersytet Opolski.

7. Loebl W., (1998). Uniwersalny system pasygraficzny w komunikacji językowej osób niepełnosprawnych., Szkoła Specjalna, 6.

8. Żurek T., (1999). Alternatywna i wspomagająca komunikacja dla osób niepełnosprawnych. W: Pilecki J., Olszewski S., [red.] Wspomaganie rozwoju osób niepełnosprawnych. Kraków.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Piszczek M., (1998). Nauka porozumiewania się gestami.

Rewalidacja, 1(3)/98, 21 – 37.

2. Smyczek A., Szczawiński P., (2000). Wspomagające sposoby

porozumiewania się. Gesty. Warszawa: Stowarzyszenie "Mówić bez słów".

3. Smyczek A., Szwiec J., (2000). Metodyka nauczania alternatywnych sposobów porozumiewania się i techniki posługiwania się symbolami. Rewalidacja 1(7)/2000.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA:

− prezentacja zagadnień teoretycznych w postaci wykładu, analizy literatury, prezentacja multimedialna

− analiza indywidualnych przypadków

− dyskusja dydaktyczna

− samodzielne opracowanie ćwiczeń oraz scenariusza

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Godziny kontaktowe - ćwiczenia (15 h.)

Przygotowanie się do zajęć, lektury (10 h.)

Przygotowanie się do zaliczenia (5 h.)

sumaryczna liczba punktów ECTS - 1

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2018/2019" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-02-17
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Katarzyna Cichocka-Segiet
Prowadzący grup: Katarzyna Cichocka-Segiet
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Zaliczenie na ocenę.

POSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

1. WIEDZA

- kolokwium: pytania zamknięte i/lub otwarte

2. UMIEJĘTNOŚCI

- kolokwium: pytania otwarte, zadanie praktyczne na egzaminie końcowym

3. KOMPETENCJE

- kolokwium: pytania otwarte

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE:

1. Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC).

2. Komunikacja na poziomie przedsymbolicznym.

3. Komunikacja na poziomie symboli konkretnych.

4. Komunikacja na poziomie symboli abstrakcyjnych.

5. Kompetencje językowa i komunikacyjna.

6. Ocena predyspozycji dziecka do zastosowania metod komunikacji wspomagającej i alternatywnej.

7. Zasady wprowadzania wspomagających i alternatywnych metod komunikacji.

8. Dobór metod AAC do możliwości użytkownika.

9. Porozumiewanie się z użyciem AAC.

10. Pomoce do komunikacji.

11. Wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z dzieckiem

z niepełnosprawnością, z trudnościami w porozumiewaniu się.

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Błeszczyński J., (2006). (red): Alternatywne i wspomagające metody

komunikacji: Impuls: Kraków.

2. Demel G., (1982). Elementy logopedii, WSiP, Warszawa.

3. Dońska-Olszko M., Lechowicz A., (1998). Komputerowe nauczanie

wspomagania nauczania dzieci z ciężkimi uszkodzeniami narządu ruchu.,

W: Mazanek E. [red.] Dziecko niepełnosprawne ruchowo, cz. 3, WSiP,

Warszawa.

4. Knill Ch., (1992). Dotyk i komunikacja, CMPP-P, Warszawa.

5. Lechowicz A., Użytkownicy systemu komunikacji Bliss twarzą w twarz ze

światem W: Przyjaciel Dziecka 1 - 3, 1997.

6. Ligęza M.,(1999). Podstawy rozwoju języka i mowy dzieci, W: Gałkowski

T., Jastrzębowska G [red.] Logopedia. Pytania i odpowiedzi, Uniwersytet

Opolski, Opole.

7. Loebl W., (1998). Uniwersalny system pasygraficzny w komunikacji

językowej osób niepełnosprawnych, W: Szkoła Specjalna 6 Wyd. APS.

Warszawa.

8. Żurek T., (1999). Alternatywna i wspomagająca komunikacja dla osób

niepełnosprawnych, W: Pilecki J., Olszewski S., [red.] Wspomaganie

rozwoju osób niepełnosprawnych, Kraków.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Piszczek M., (1998). Nauka porozumiewania się gestami W:

Rewalidacja 1(3)/98, str. 21 – 37.

2. Smyczek A., Szczawiński P., (2000). Wspomagające sposoby

porozumiewania się. Gesty, Stowarzyszenie "Mówić bez słów",

Warszawa.

4. Smyczek A., Szwiec J., (2000). Metodyka nauczania alternatywnych

sposobów porozumiewania się i techniki posługiwania się symbolami. W:

Rewalidacja 1(7)/2000.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA:

- dyskusja

- praca z tekstem

- działanie praktyczne

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

liczba godzin kontaktowych:

ćwiczenia - 15

liczba godzin przygotowania się do zajęć, lektury - 10

liczba godzin przygotowania się do kolokwium - 10

Sumaryczna liczba punktów ECTS - 1

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2018/2019" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-03-01
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 12 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Katarzyna Cichocka-Segiet
Prowadzący grup: Agnieszka Łomża
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Zaliczenie na ocenę.

POSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

1. WIEDZA

- kolokwium: pytania zamknięte i/lub otwarte

2. UMIEJĘTNOŚCI

- kolokwium: pytania otwarte i problemowe

3. KOMPETENCJE

- kolokwium: pytania otwarte i problemowe

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE:

1. Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC)

2. Komunikacja na poziomie przedsymbolicznym.

3. Komunikacja na poziomie symboli konkretnych.

4. Komunikacja na poziomie symboli abstrakcyjnych.

5. Ocena predyspozycji dziecka do zastosowania metod wspomagających i alternatywnych.

6. Zasady wprowadzania wspomagających i alternatywnych metod komunikacji.

7. Dobór metod AAC do możliwości użytkownika.

8. Porozumiewanie się z użyciem AAC.

9. Pomoce do komunikacji.

10. Wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z dzieckiem

niepełnosprawnym.

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Błeszczyński J., (2006). (red): Alternatywne i wspomagające metody komunikacji. Kraków: Impuls.

2. Demel G., (1982). Elementy logopedii. Warszawa: WSiP.

3. Dońska-Olszko M., Lechowicz A., (1998). Komputerowe nauczanie wspomagania nauczania dzieci z ciężkimi uszkodzeniami narządu ruchu. W: Mazanek E. [red.] Dziecko niepełnosprawne ruchowo, cz. 3. Warszawa: WSiP.

4. Knill Ch., (1992). Dotyk i komunikacja. Warszawa: CMPP-P.

5. Lechowicz A., Użytkownicy systemu komunikacji Bliss twarzą w twarz ze światem. W: Przyjaciel Dziecka 1 - 3, 1997.

6. Ligęza M., (1999). Podstawy rozwoju języka i mowy dzieci. W: Gałkowski, T., Jastrzębowska G [red.]. Logopedia. Pytania i odpowiedzi. Opole: Uniwersytet Opolski.

7. Loebl W., (1998). Uniwersalny system pasygraficzny w komunikacji językowej osób niepełnosprawnych., Szkoła Specjalna, 6.

8. Żurek T., (1999). Alternatywna i wspomagająca komunikacja dla osób niepełnosprawnych. W: Pilecki J., Olszewski S., [red.] Wspomaganie rozwoju osób niepełnosprawnych. Kraków.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Piszczek M., (1998). Nauka porozumiewania się gestami.

Rewalidacja, 1(3)/98, 21 – 37.

2. Smyczek A., Szczawiński P., (2000). Wspomagające sposoby

porozumiewania się. Gesty. Warszawa: Stowarzyszenie "Mówić bez słów".

3. Smyczek A., Szwiec J., (2000). Metodyka nauczania alternatywnych sposobów porozumiewania się i techniki posługiwania się symbolami. Rewalidacja 1(7)/2000.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA:

− prezentacja zagadnień teoretycznych w postaci wykładu, analizy literatury, prezentacja multimedialna

− analiza indywidualnych przypadków

− dyskusja dydaktyczna

− opracowanie projektu strony do pomocy do komunikacji

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Godziny kontaktowe - ćwiczenia (15 h.)

Przygotowanie się do zajęć, lektury (10 h.)

Przygotowanie się do zaliczenia (5 h.)

Sumaryczna liczba punktów ECTS - 1

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/2020" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-02-16
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Radosław Piotrowicz
Prowadzący grup: Beata Rajter
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Zaliczenie na ocenę.

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

1. WIEDZA

- kolokwium: pytania zamknięte i/lub otwarte

2. UMIEJĘTNOŚCI

- kolokwium: pytania otwarte, zadanie praktyczne na egzaminie końcowym

3. KOMPETENCJE

- kolokwium: pytania otwarte

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE:

1. Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC).

2. Komunikacja na poziomie przedsymbolicznym.

3. Komunikacja na poziomie symboli konkretnych.

4. Komunikacja na poziomie symboli abstrakcyjnych.

5. Kompetencje językowa i komunikacyjna.

6. Ocena predyspozycji dziecka do zastosowania metod komunikacji wspomagającej i alternatywnej.

7. Zasady wprowadzania wspomagających i alternatywnych metod komunikacji.

8. Dobór metod AAC do możliwości użytkownika.

9. Porozumiewanie się z użyciem AAC.

10. Pomoce do komunikacji.

11. Wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z dzieckiem

z niepełnosprawnością, z trudnościami w porozumiewaniu się.

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Błeszczyński J., (2006). (red): Alternatywne i wspomagające metody

komunikacji: Impuls: Kraków.

2. Demel G., (1982). Elementy logopedii, WSiP, Warszawa.

3. Dońska-Olszko M., Lechowicz A., (1998). Komputerowe nauczanie

wspomagania nauczania dzieci z ciężkimi uszkodzeniami narządu ruchu.,

W: Mazanek E. [red.] Dziecko niepełnosprawne ruchowo, cz. 3, WSiP,

Warszawa.

4. Knill Ch., (1992). Dotyk i komunikacja, CMPP-P, Warszawa.

5. Lechowicz A., Użytkownicy systemu komunikacji Bliss twarzą w twarz ze

światem W: Przyjaciel Dziecka 1 - 3, 1997.

6. Ligęza M.,(1999). Podstawy rozwoju języka i mowy dzieci, W: Gałkowski

T., Jastrzębowska G [red.] Logopedia. Pytania i odpowiedzi, Uniwersytet

Opolski, Opole.

7. Loebl W., (1998). Uniwersalny system pasygraficzny w komunikacji

językowej osób niepełnosprawnych, W: Szkoła Specjalna 6 Wyd. APS.

Warszawa.

8. Żurek T., (1999). Alternatywna i wspomagająca komunikacja dla osób

niepełnosprawnych, W: Pilecki J., Olszewski S., [red.] Wspomaganie

rozwoju osób niepełnosprawnych, Kraków.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Piszczek M., (1998). Nauka porozumiewania się gestami W:

Rewalidacja 1(3)/98, str. 21 – 37.

2. Smyczek A., Szczawiński P., (2000). Wspomagające sposoby

porozumiewania się. Gesty, Stowarzyszenie "Mówić bez słów",

Warszawa.

4. Smyczek A., Szwiec J., (2000). Metodyka nauczania alternatywnych

sposobów porozumiewania się i techniki posługiwania się symbolami. W:

Rewalidacja 1(7)/2000.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA:

- dyskusja

- praca z tekstem

- działanie praktyczne

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

liczba godzin kontaktowych:

ćwiczenia - 15

liczba godzin przygotowania się do zajęć, lektury - 10

liczba godzin przygotowania się do kolokwium - 10

Sumaryczna liczba punktów ECTS - 1

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2019/2020" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-02-28
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 12 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Radosław Piotrowicz
Prowadzący grup: Beata Rajter
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Zaliczenie na ocenę.

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

1. WIEDZA

- kolokwium: pytania zamknięte i/lub otwarte

2. UMIEJĘTNOŚCI

- kolokwium: pytania otwarte, zadanie praktyczne na egzaminie końcowym

3. KOMPETENCJE

- kolokwium: pytania otwarte

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE:

1. Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC).

2. Komunikacja na poziomie przedsymbolicznym.

3. Komunikacja na poziomie symboli konkretnych.

4. Komunikacja na poziomie symboli abstrakcyjnych.

5. Kompetencje językowa i komunikacyjna.

6. Ocena predyspozycji dziecka do zastosowania metod komunikacji wspomagającej i alternatywnej.

7. Zasady wprowadzania wspomagających i alternatywnych metod komunikacji.

8. Dobór metod AAC do możliwości użytkownika.

9. Porozumiewanie się z użyciem AAC.

10. Pomoce do komunikacji.

11. Wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z dzieckiem

z niepełnosprawnością, z trudnościami w porozumiewaniu się.

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Błeszczyński J., (2006). (red): Alternatywne i wspomagające metody

komunikacji: Impuls: Kraków.

2. Demel G., (1982). Elementy logopedii, WSiP, Warszawa.

3. Dońska-Olszko M., Lechowicz A., (1998). Komputerowe nauczanie

wspomagania nauczania dzieci z ciężkimi uszkodzeniami narządu ruchu.,

W: Mazanek E. [red.] Dziecko niepełnosprawne ruchowo, cz. 3, WSiP,

Warszawa.

4. Knill Ch., (1992). Dotyk i komunikacja, CMPP-P, Warszawa.

5. Lechowicz A., Użytkownicy systemu komunikacji Bliss twarzą w twarz ze

światem W: Przyjaciel Dziecka 1 - 3, 1997.

6. Ligęza M.,(1999). Podstawy rozwoju języka i mowy dzieci, W: Gałkowski

T., Jastrzębowska G [red.] Logopedia. Pytania i odpowiedzi, Uniwersytet

Opolski, Opole.

7. Loebl W., (1998). Uniwersalny system pasygraficzny w komunikacji

językowej osób niepełnosprawnych, W: Szkoła Specjalna 6 Wyd. APS.

Warszawa.

8. Żurek T., (1999). Alternatywna i wspomagająca komunikacja dla osób

niepełnosprawnych, W: Pilecki J., Olszewski S., [red.] Wspomaganie

rozwoju osób niepełnosprawnych, Kraków.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Piszczek M., (1998). Nauka porozumiewania się gestami W:

Rewalidacja 1(3)/98, str. 21 – 37.

2. Smyczek A., Szczawiński P., (2000). Wspomagające sposoby

porozumiewania się. Gesty, Stowarzyszenie "Mówić bez słów",

Warszawa.

4. Smyczek A., Szwiec J., (2000). Metodyka nauczania alternatywnych

sposobów porozumiewania się i techniki posługiwania się symbolami. W:

Rewalidacja 1(7)/2000.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA:

− prezentacja zagadnień teoretycznych w postaci wykładu, analizy literatury, prezentacja multimedialna

− analiza indywidualnych przypadków

− dyskusja dydaktyczna

− opracowanie projektu strony do pomocy do komunikacji

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Godziny kontaktowe - ćwiczenia (12 h.)

Przygotowanie się do zajęć, lektury (10 h.)

Przygotowanie się do zaliczenia (5 h.)

Sumaryczna liczba punktów ECTS - 1

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.