Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Dyslalia

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 10-2S-DSL2 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Dyslalia
Jednostka: Instytut Wspomagania Rozwoju Człowieka i Edukacji
Grupy: Obowiązkowe dla II r. PC, spec.: logopedia, (3-l) niestacjonarne I stopnia
Obowiązkowe dla II r. PC, spec.: logopedia, (3-l) stacjonarne I stopnia
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 3.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Efekty kształcenia:

PC1_KK_W01, PC1_KK_W02, PC1_KK_W03

Zna definicje terminu „dyslalia” podawane przez różnych autorów reprezentujących różne dyscypliny

PC1_KK_W05, PC1_KK_W06, PC1_KK_W08

Potrafi podać różne klasyfikacje zaburzeń artykulacyjnych ze szczególnym uwzględnieniem klasyfikacji etiologicznej

PC1_KK_W05, PC1_KK_W06, PC1_KS_W01

Potrafi scharakteryzować zaburzenia mowy u dzieci z rozszczepem oraz podać sposoby terapii

PC1_KS_U01, PC1_KS_U02, PC1_KK_U04, PC1_KK_U06, PC1_KS_U02

Potrafi przeprowadzić badanie logopedyczne w przypadkach dyslalii

PC1_KS_U01, PC1_KS_U02, PC1_KK_U04, PC1_KS_U04

Umie zaprojektować program terapii logopedycznej oraz konspekt zajęć jednostkowych w różnych przypadkach dyslalii

PC1_KS_U01, PC1_KS_U03

Potrafi przeprowadzić zajęcia logopedyczne z dzieckiem z dyslalią

PC1_KK_K02

Potrafi zauważyć zaburzenia artykulacyjne u dzieci

PC1_KK_K02, PC1_KS_K01

Potrafi wyjaśnić rodzicom dzieci przyczyny zaburzeń artykulacyjnych

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-02-18
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 5 godzin więcej informacji
Laboratorium/warsztaty, 25 godzin więcej informacji
Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Danuta Emiluta-Rozya, Dorota Lipiec
Prowadzący grup: Danuta Emiluta-Rozya, Dorota Lipiec, Agata Mężyk
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

Egzamin ustny (według podanych studentom zagadnień) podsumowujący realizację przedmiotu.

Zaliczenie ćwiczeń - sposoby pomiaru efektów kształcenia podczas ćwiczeń:

1. Ocena aktywności w trakcie ćwiczeń praktycznych z dziećmi

2. Ocena zajęć próbnych przeprowadzonych przez studenta z dzieckiem z dyslalią

3. Ocena konspektów zajęć przeprowadzonych przez studenta z dzieckiem z dyslalią

4. Ocena wypowiedzi studenta podczas hospitacji zajęć

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE:

WYKŁAD:

1.Wprowadzenie do terminologii dyslalii

2.Różne klasyfikacje zaburzeń artykulacyjnych ze szczególnym uwzględnieniem etiologii dyslalii i patomechanizmów

3.Diagnoza logopedyczna dzieci z zaburzeniami artykulacyjnymi

4.Metodyka ogólna pracy logopedycznej w przypadkach dyslalii:

- klasyfikacje metod wywoływania głosek

- różne rodzaje ćwiczeń prowadzonych z dziećmi z dyslalią

- zasady pracy logopedycznej

- etapy pracy logopedycznej w przypadkach dyslalii

- zajęcia logopedyczne jako jednostka metodyczna

ĆWICZENIA:

1. Metodyka szczegółowa wywoływania poszczególnych głosek:

- ćwiczenia wstępne (ćw, funkcji w obrębie narządu żucia, sprawności aparatu artykulacyjnego, oddechowe, fonacyjne, słuchowe)

- metody wywoływania głosek i ich utrwalania (na określonym materiale językowym)

2. Terapia logopedyczna w przypadku dyslalii:

- hospitowanie zajęć logopedycznych, zapoznanie się z dokumentacją pracy logopedycznej, omawianie hospitowanych zajęć

3.Omawianie konspektów zajęć

4.Samodzielne prowadzenie przez studenta zajęć z dziećmi z dyslalią

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Antos D., Demel G., Styczek I.(1978), Jak usuwać seplenienie i inne wady wymowy WSiP, Warszawa.

2. Czaplewska E. (2012) Diagnoza zaburzeń rozwoju artykulacji [w:] Czaplewska E., Milewski S. (red.) Diagnoza logopedyczna. GWP, Sopot.

3. Demel G. (1983) Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola, WSiP, Warszawa.

4. Emiluta - Rozya D. (1998) Diagnoza logopedyczna dzieci z wadami wymowy , [w:] Rola J.(red.) Wybrane problemy psychologicznej diagnozy zaburzeń rozwoju dzieci , Wyd. WSPS (wydanie drugie zmienione), Warszawa.

5. Emiluta- Rozya D. (2006), Dyslalia - w teorii logopedycznej i praktyce pedagogicznej [w:] Bałachowicz J. , Frycie S. (red) Język- Literatura- Wychowanie. WSP TWP, Warszawa.

6. Emiluta- Rozya D., Mierzejewska H., Atys P., (1995) Badania przesiewowe do wykrywania zaburzeń rozwoju mowy u dzieci dwu- , cztero- i sześcioletnich, wyd. WSPS, Warszawa.

7. Golanowska M., Kwasiborska J.,Lipiec D, Sienniak A., D. Emiluta – Rozya (2011) Wybrane zagadnienia logopedyczne. Część III. ś, ź, ć, dź. Komlogo.

8. Łyżyczka I. (1992) Metody korekcji wymowy u dzieci z rozszczepem podniebienia, SCHOLASTICUS , Wyd. Linea, nr 3-4.

9. Pluta-Wojciechowska D. (1999) Wybrane zagadnienia terapii mowy dzieci z rozszczepem podniebienia, LOGOPEDIA nr 26.

10. Pluta-Wojciechowska D. (2006) (2008) Zaburzenia mowy u dzieci z rozszczepem podniebienia. Badania- Teoria-Praktyka. Wyd. ATH, Bielsko- Biała.

11. Pluta-Wojciechowska D. (2011) Mowa dzieci z rozszczepem wargi i podniebienia. Wyd. UP, Kraków.

12. Pluta-Wojciechowska D. (2011) O ćwiczeniach tak zwanej pionizacji języka [w:] M. Michalik (red.) Biologiczne uwarunkowania rozwoju i zaburzeń mowy. Collegium Columbinum, Kraków.

13. Pluta-Wojciechowska D. (2012) Patofonetyka- nowy przedmiot kształcenia czy nowe ujęcie starych tematów [w:] Milewski S., Czaplewska E. (red.) Logopedia. Wybrane aspekty historii, teorii i praktyki. Harmonia Universalis.

14. Pluta-Wojciechowska D. (2015) Standard postępowania logopedycznego w przypadku rozszczepu wargi i podniebienia [w:] Grabias S., Panasiuk J., Woźniak T. (red.) Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego. Wyd. UMCS, Lublin.

15. Konopska L. (2015) Postępowanie logopedyczne w przypadku osób z wadą zgryzu [w:] Grabias S., Panasiuk J., Woźniak T. (red.) Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego. Wyd. UMCS, Lublin.

16. Rocławski B. (1991) Słuch fonemowy i fonetyczny, Wyd. UG, Gdańsk.

17. Rodak H. (1994) Terapia dziecka z wadą wymowy, Wyd. UW, Warszawa.

18. Rodak H., Wójtowiczowa J. (1986), Metody terapii logopedycznej dzieci z dyslalia, PSLog UW Warszawa.

19. Sachajska E. (1981), Uczymy poprawnej wymowy, WSiP, Warszawa.

20. Sołtys- Chmielowicz A. (1999) Z doświadczeń własnych w pracy z dziećmi dyslalicznymi, LOGOPEDIA NR 26.

21. Sołtys- Chmielowicz A.(2000) Klasyfikacje wad wymowy, LOGOPEDIA TOM 28.

22. Sołtys- Chmielowicz A.(2004) O niejasnościach i niespójnościach terminów nazywających wady wymowy, LOGOPEDIA TOM 33.

23.Sołtys- Chmielowicz A.(2008) Zaburzenia artykulacji. Teoria i praktyka, Impuls.

24. Styczek I. (1982), Logopedia, PWN, Warszawa, tylko rozdz.II, V.

25. Styczek I (1982), Badanie i kształtowanie słuchu fonematycznego, WSiP, Warszawa.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Borsuk-Sorota E., Kruszewska A., (2014) Smaczne ćwiczenia buzi i języka. Ćwiczenia aparatu artykulacyjnego dla dzieci. Harmonia. Gdańsk.

2. Galewska-Kustra M., Szwajkowscy E. i W.(2014) Wierszyki ćwiczące języki, czyli rymowanki logopedyczne dla dzieci. Nasza Księgarnia, Warszawa.

3. Ołtuszewski W. (1905) Szkic nauki o mowie i jej zboczeniach. Biblioteka lekarska. Warszawa.

4. Ostapiuk B. (2015). Postępowanie logopedyczne u osób z dyslalią i ankyloglosją [w:] Grabias S., Panasiuk J., Woźniak T. (red.) Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego. Wyd. UMCS, Lublin.

5.Toczyska B. (1992), Kama makaka ma! (wprawki dykcyjne), Wyd. UG Gdańsk.

6.Toczyska B. (1997), Sarabanda w chaszczach (ćwiczenia samogłosek), Wyd. Podkowa, Gdańsk.

7. Wójtowiczowa J. (1991), Logopedyczny zbiór wyrazów, WSiP Warszawa.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA:

Wykład (prezentacja multimedialna) połączony z omówieniem studiów przypadków w postaci nagrań DVD; analiza prezentowanych przypadków dokonana wspólnie ze studentami, materiały pisemne dawane słuchaczom.

Ćwiczenia w sali- omówienie szczegółowej metodyki wywoływania poszczególnych głosek.

Ćwiczenia w formie zajęć praktycznych (w małych podgrupach), odbywających się w gabinecie logopedycznym w przedszkolu (hospitowanie zajęć logopedycznych prowadzonych przez logopedę, samodzielne prowadzenie przez studentów zajęć logopedycznych z dziećmi z dyslalią)

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Godziny kontaktowe - wykład, ćwiczenia - 60 godz.

Przygotowanie się do zajęć, lektury - 5 godz.

Przygotowanie się do egzaminu - 15 godz.

Zaplanowanie zajęć przeprowadzanych z dziećmi: przygotowanie konspektów zajęć własnych, samodzielne przygotowanie pomocy do zajęć - 10 godz.

Sumaryczna liczba punktów ECTS - 3

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2018/2019" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-02-17
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 5 godzin więcej informacji
Laboratorium/warsztaty, 25 godzin więcej informacji
Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Dorota Lipiec
Prowadzący grup: Danuta Emiluta-Rozya, Dorota Lipiec, Agata Mężyk
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

Egzamin ustny (według podanych studentom zagadnień) podsumowujący realizację przedmiotu.

Zaliczenie ćwiczeń - sposoby pomiaru efektów kształcenia podczas ćwiczeń:

1. Ocena aktywności w trakcie ćwiczeń praktycznych z dziećmi

2. Ocena zajęć próbnych przeprowadzonych przez studenta z dzieckiem z dyslalią

3. Ocena konspektów zajęć przeprowadzonych przez studenta z dzieckiem z dyslalią

4. Ocena wypowiedzi studenta podczas hospitacji zajęć

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE:

WYKŁAD:

1.Wprowadzenie do terminologii dyslalii

2.Różne klasyfikacje zaburzeń artykulacyjnych ze szczególnym uwzględnieniem etiologii dyslalii i patomechanizmów

3.Diagnoza logopedyczna dzieci z zaburzeniami artykulacyjnymi

4.Metodyka ogólna pracy logopedycznej w przypadkach dyslalii:

- klasyfikacje metod wywoływania głosek

- różne rodzaje ćwiczeń prowadzonych z dziećmi z dyslalią

- zasady pracy logopedycznej

- etapy pracy logopedycznej w przypadkach dyslalii

- zajęcia logopedyczne jako jednostka metodyczna

ĆWICZENIA:

1. Metodyka szczegółowa wywoływania poszczególnych głosek:

- ćwiczenia wstępne (ćw, funkcji w obrębie narządu żucia, sprawności aparatu artykulacyjnego, oddechowe, fonacyjne, słuchowe)

- metody wywoływania głosek i ich utrwalania (na określonym materiale językowym)

2. Terapia logopedyczna w przypadku dyslalii:

- hospitowanie zajęć logopedycznych, zapoznanie się z dokumentacją pracy logopedycznej, omawianie hospitowanych zajęć

3.Omawianie konspektów zajęć

4.Samodzielne prowadzenie przez studenta zajęć z dziećmi z dyslalią

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Antos D., Demel G., Styczek I.(1978), Jak usuwać seplenienie i inne wady wymowy WSiP, Warszawa.

2. Czaplewska E. (2012) Diagnoza zaburzeń rozwoju artykulacji [w:] Czaplewska E., Milewski S. (red.) Diagnoza logopedyczna. GWP, Sopot.

3. Demel G. (1983) Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola, WSiP, Warszawa.

4. Emiluta - Rozya D. (1998) Diagnoza logopedyczna dzieci z wadami wymowy , [w:] Rola J.(red.) Wybrane problemy psychologicznej diagnozy zaburzeń rozwoju dzieci , Wyd. WSPS (wydanie drugie zmienione), Warszawa.

5. Emiluta- Rozya D. (2006), Dyslalia - w teorii logopedycznej i praktyce pedagogicznej [w:] Bałachowicz J. , Frycie S. (red) Język- Literatura- Wychowanie. WSP TWP, Warszawa.

6. Emiluta- Rozya D., Mierzejewska H., Atys P., (1995) Badania przesiewowe do wykrywania zaburzeń rozwoju mowy u dzieci dwu- , cztero- i sześcioletnich, wyd. WSPS, Warszawa.

7. Golanowska M., Kwasiborska J.,Lipiec D, Sienniak A., D. Emiluta – Rozya (2011) Wybrane zagadnienia logopedyczne. Część III. ś, ź, ć, dź. Komlogo.

8. Łyżyczka I. (1992) Metody korekcji wymowy u dzieci z rozszczepem podniebienia, SCHOLASTICUS , Wyd. Linea, nr 3-4.

9. Pluta-Wojciechowska D. (1999) Wybrane zagadnienia terapii mowy dzieci z rozszczepem podniebienia, LOGOPEDIA nr 26.

10. Pluta-Wojciechowska D. (2006) (2008) Zaburzenia mowy u dzieci z rozszczepem podniebienia. Badania- Teoria-Praktyka. Wyd. ATH, Bielsko- Biała.

11. Pluta-Wojciechowska D. (2011) Mowa dzieci z rozszczepem wargi i podniebienia. Wyd. UP, Kraków.

12. Pluta-Wojciechowska D. (2011) O ćwiczeniach tak zwanej pionizacji języka [w:] M. Michalik (red.) Biologiczne uwarunkowania rozwoju i zaburzeń mowy. Collegium Columbinum, Kraków.

13. Pluta-Wojciechowska D. (2012) Patofonetyka- nowy przedmiot kształcenia czy nowe ujęcie starych tematów [w:] Milewski S., Czaplewska E. (red.) Logopedia. Wybrane aspekty historii, teorii i praktyki. Harmonia Universalis.

14. Pluta-Wojciechowska D. (2015) Standard postępowania logopedycznego w przypadku rozszczepu wargi i podniebienia [w:] Grabias S., Panasiuk J., Woźniak T. (red.) Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego. Wyd. UMCS, Lublin.

15. Konopska L. (2015) Postępowanie logopedyczne w przypadku osób z wadą zgryzu [w:] Grabias S., Panasiuk J., Woźniak T. (red.) Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego. Wyd. UMCS, Lublin.

16. Rocławski B. (1991) Słuch fonemowy i fonetyczny, Wyd. UG, Gdańsk.

17. Rodak H. (1994) Terapia dziecka z wadą wymowy, Wyd. UW, Warszawa.

18. Rodak H., Wójtowiczowa J. (1986), Metody terapii logopedycznej dzieci z dyslalia, PSLog UW Warszawa.

19. Sachajska E. (1981), Uczymy poprawnej wymowy, WSiP, Warszawa.

20. Sołtys- Chmielowicz A. (1999) Z doświadczeń własnych w pracy z dziećmi dyslalicznymi, LOGOPEDIA NR 26.

21. Sołtys- Chmielowicz A.(2000) Klasyfikacje wad wymowy, LOGOPEDIA TOM 28.

22. Sołtys- Chmielowicz A.(2004) O niejasnościach i niespójnościach terminów nazywających wady wymowy, LOGOPEDIA TOM 33.

23.Sołtys- Chmielowicz A.(2008) Zaburzenia artykulacji. Teoria i praktyka, Impuls.

24. Styczek I. (1982), Logopedia, PWN, Warszawa, tylko rozdz.II, V.

25. Styczek I (1982), Badanie i kształtowanie słuchu fonematycznego, WSiP, Warszawa.

26. Lipiec D., Więcek-Poborczyk I., 2018, Normatywne i nienormatywne realizacje fonemu /r/ we współczesnym języku polskim [w:] Śniatkowski S., Emiluta-Rozya D., Bieńkowska K. I. (red.) Norma i zaburzenia komunikacji językowej w kontekście edukacyjnym, Wydawnictwo APS, Warszawa.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Borsuk-Sorota E., Kruszewska A., (2014) Smaczne ćwiczenia buzi i języka. Ćwiczenia aparatu artykulacyjnego dla dzieci. Harmonia. Gdańsk.

2. Galewska-Kustra M., Szwajkowscy E. i W.(2014) Wierszyki ćwiczące języki, czyli rymowanki logopedyczne dla dzieci. Nasza Księgarnia, Warszawa.

3. Ołtuszewski W. (1905) Szkic nauki o mowie i jej zboczeniach. Biblioteka lekarska. Warszawa.

4. Ostapiuk B. (2015). Postępowanie logopedyczne u osób z dyslalią i ankyloglosją [w:] Grabias S., Panasiuk J., Woźniak T. (red.) Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego. Wyd. UMCS, Lublin.

5.Toczyska B. (1992), Kama makaka ma! (wprawki dykcyjne), Wyd. UG Gdańsk.

6.Toczyska B. (1997), Sarabanda w chaszczach (ćwiczenia samogłosek), Wyd. Podkowa, Gdańsk.

7. Wójtowiczowa J. (1991), Logopedyczny zbiór wyrazów, WSiP Warszawa.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA:

Wykład (prezentacja multimedialna) połączony z omówieniem studiów przypadków w postaci nagrań DVD; analiza prezentowanych przypadków dokonana wspólnie ze studentami, materiały pisemne dawane słuchaczom.

Ćwiczenia w sali- omówienie szczegółowej metodyki wywoływania poszczególnych głosek.

Ćwiczenia w formie zajęć praktycznych (w małych podgrupach), odbywających się w gabinecie logopedycznym w przedszkolu (hospitowanie zajęć logopedycznych prowadzonych przez logopedę, samodzielne prowadzenie przez studentów zajęć logopedycznych z dziećmi z dyslalią)

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Godziny kontaktowe - wykład, ćwiczenia - 60 godz.

Przygotowanie się do zajęć, lektury - 5 godz.

Przygotowanie się do egzaminu - 15 godz.

Zaplanowanie zajęć przeprowadzanych z dziećmi: przygotowanie konspektów zajęć własnych, samodzielne przygotowanie pomocy do zajęć - 10 godz.

Sumaryczna liczba punktów ECTS - 3

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/2020" (w trakcie)

Okres: 2019-10-01 - 2020-02-23
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 5 godzin więcej informacji
Laboratorium/warsztaty, 25 godzin więcej informacji
Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Dorota Lipiec
Prowadzący grup: Dorota Lipiec, Agata Mężyk
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

Egzamin ustny (według podanych studentom zagadnień) podsumowujący realizację przedmiotu.

Zaliczenie ćwiczeń - sposoby pomiaru efektów kształcenia podczas ćwiczeń:

1. Ocena aktywności w trakcie ćwiczeń praktycznych z dziećmi

2. Ocena zajęć próbnych przeprowadzonych przez studenta z dzieckiem z dyslalią

3. Ocena konspektów zajęć przeprowadzonych przez studenta z dzieckiem z dyslalią

4. Ocena wypowiedzi studenta podczas hospitacji zajęć

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE:

WYKŁAD:

1.Wprowadzenie do terminologii dyslalii

2.Różne klasyfikacje zaburzeń artykulacyjnych ze szczególnym uwzględnieniem etiologii dyslalii i patomechanizmów

3.Diagnoza logopedyczna dzieci z zaburzeniami artykulacyjnymi

4.Metodyka ogólna pracy logopedycznej w przypadkach dyslalii:

- klasyfikacje metod wywoływania głosek

- różne rodzaje ćwiczeń prowadzonych z dziećmi z dyslalią

- zasady pracy logopedycznej

- etapy pracy logopedycznej w przypadkach dyslalii

- zajęcia logopedyczne jako jednostka metodyczna

ĆWICZENIA:

1. Metodyka szczegółowa wywoływania poszczególnych głosek:

- ćwiczenia wstępne (ćw, funkcji w obrębie narządu żucia, sprawności aparatu artykulacyjnego, oddechowe, fonacyjne, słuchowe)

- metody wywoływania głosek i ich utrwalania (na określonym materiale językowym)

2. Terapia logopedyczna w przypadku dyslalii:

- hospitowanie zajęć logopedycznych, zapoznanie się z dokumentacją pracy logopedycznej, omawianie hospitowanych zajęć

3.Omawianie konspektów zajęć

4.Samodzielne prowadzenie przez studenta zajęć z dziećmi z dyslalią

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Antos D., Demel G., Styczek I.(1978), Jak usuwać seplenienie i inne wady wymowy WSiP, Warszawa.

2. Czaplewska E. (2012) Diagnoza zaburzeń rozwoju artykulacji [w:] Czaplewska E., Milewski S. (red.) Diagnoza logopedyczna. GWP, Sopot.

3. Demel G. (1983) Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola, WSiP, Warszawa.

4. Emiluta - Rozya D. (1998) Diagnoza logopedyczna dzieci z wadami wymowy , [w:] Rola J.(red.) Wybrane problemy psychologicznej diagnozy zaburzeń rozwoju dzieci , Wyd. WSPS (wydanie drugie zmienione), Warszawa.

5. Emiluta- Rozya D. (2006), Dyslalia - w teorii logopedycznej i praktyce pedagogicznej [w:] Bałachowicz J. , Frycie S. (red) Język- Literatura- Wychowanie. WSP TWP, Warszawa.

6. Emiluta- Rozya D., Mierzejewska H., Atys P., (1995) Badania przesiewowe do wykrywania zaburzeń rozwoju mowy u dzieci dwu- , cztero- i sześcioletnich, wyd. WSPS, Warszawa.

7. Golanowska M., Kwasiborska J.,Lipiec D, Sienniak A., D. Emiluta – Rozya (2011) Wybrane zagadnienia logopedyczne. Część III. ś, ź, ć, dź. Komlogo.

8. Kania J. T. 1982. Szkice logopedyczne. WSiP, Warszawa.

9. Konopska L. (2015) Postępowanie logopedyczne w przypadku osób z wadą zgryzu [w:] Grabias S., Panasiuk J., Woźniak T. (red.) Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego. Wyd. UMCS, Lublin.

10. Konopska L., 2006, Wymowa osób z wadą zgryzu. Uniwersytet Szczeciński, Szczecin.

11. Lipiec D., Więcek-Poborczyk I., 2018, Normatywne i nienormatywne realizacje fonemu /r/ we współczesnym języku polskim [w:] Śniatkowski S., Emiluta-Rozya D., Bieńkowska K. I. (red.) Norma i zaburzenia komunikacji językowej w kontekście edukacyjnym, Wydawnictwo APS, Warszawa.

12. Lipiec D., Więcek-Poborczyk I. (2019). Terapia rotacyzmu w dyslaliach. Poradnik językowy, 2, 52-65. Dom Wydawniczy ELIPSA, Warszawa.

13. Łyżyczka I. (1992) Metody korekcji wymowy u dzieci z rozszczepem podniebienia, SCHOLASTICUS , Wyd. Linea, nr 3-4.

14. Ostapiuk B. 1997. Zaburzenia dźwiękowej realizacji fonemów języka polskiego – propozycja terminów i klasyfikacji. „Audiofonologia”, t. 10, s. 117-136

15. Ostapiuk B. 2005. Logopedyczna ocena ruchomości języka. [w:] Młynarska M., Smereka T. (red.) Logopedia. teoria i praktyka. Agencja Wydawnicza a linea, Wrocław.

16. Pluta-Wojciechowska D. (1999) Wybrane zagadnienia terapii mowy dzieci z rozszczepem podniebienia, LOGOPEDIA nr 26.

17. Pluta-Wojciechowska D. (2006) (2008) Zaburzenia mowy u dzieci z rozszczepem podniebienia. Badania- Teoria-Praktyka. Wyd. ATH, Bielsko- Biała.

18. Pluta-Wojciechowska D. (2011) Mowa dzieci z rozszczepem wargi i podniebienia. Wyd. UP, Kraków.

19. Pluta-Wojciechowska D. (2011) O ćwiczeniach tak zwanej pionizacji języka [w:] M. Michalik (red.) Biologiczne uwarunkowania rozwoju i zaburzeń mowy. Collegium Columbinum, Kraków.

20. Pluta-Wojciechowska D. (2012) Patofonetyka- nowy przedmiot kształcenia czy nowe ujęcie starych tematów [w:] Milewski S., Czaplewska E. (red.) Logopedia. Wybrane aspekty historii, teorii i praktyki. Harmonia Universalis.

21. Pluta-Wojciechowska D. (2015) Standard postępowania logopedycznego w przypadku rozszczepu wargi i podniebienia [w:] Grabias S., Panasiuk J., Woźniak T. (red.) Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego. Wyd. UMCS, Lublin.

22. Pluta-Wojciechowska D. 2018. Zaburzenia czynności prymarnych i artykulacji. Podstawy postępowania logopedycznego. Wydawnictwo Ergo-Sum, Bytom.

23. Rocławski B. (1991) Słuch fonemowy i fonetyczny, Wyd. UG, Gdańsk.

24. Rodak H. (1994) Terapia dziecka z wadą wymowy, Wyd. UW, Warszawa.

25. Rodak H., Wójtowiczowa J. (1986), Metody terapii logopedycznej dzieci z dyslalia, PSLog UW Warszawa.

26. Sachajska E. (1981), Uczymy poprawnej wymowy, WSiP, Warszawa.

27. Sołtys- Chmielowicz A. (1999) Z doświadczeń własnych w pracy z dziećmi dyslalicznymi, LOGOPEDIA NR 26.

28. Sołtys- Chmielowicz A.(2000) Klasyfikacje wad wymowy, LOGOPEDIA TOM 28.

29. Sołtys- Chmielowicz A.(2004) O niejasnościach i niespójnościach terminów nazywających wady wymowy, LOGOPEDIA TOM 33.

30. Sołtys- Chmielowicz A.(2008) Zaburzenia artykulacji. Teoria i praktyka, Impuls.

31. Styczek I. (1982), Logopedia, PWN, Warszawa, tylko rozdz.II, V.

32. Styczek I (1982), Badanie i kształtowanie słuchu fonematycznego, WSiP, Warszawa.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Borsuk-Sorota E., Kruszewska A., (2014) Smaczne ćwiczenia buzi i języka. Ćwiczenia aparatu artykulacyjnego dla dzieci. Harmonia. Gdańsk.

2. Galewska-Kustra M., Szwajkowscy E. i W. (2014) Wierszyki ćwiczące języki, czyli rymowanki logopedyczne dla dzieci. Nasza Księgarnia, Warszawa.

3. Ołtuszewski W. (1905) Szkic nauki o mowie i jej zboczeniach. Biblioteka lekarska. Warszawa.

4. Ostapiuk B. (2015). Postępowanie logopedyczne u osób z dyslalią i ankyloglosją [w:] Grabias S., Panasiuk J., Woźniak T. (red.) Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego. Wyd. UMCS, Lublin.

5. Toczyska B. (1992) Kama makaka ma! (wprawki dykcyjne), Wyd. UG Gdańsk.

6. Toczyska B. (1997) Sarabanda w chaszczach (ćwiczenia samogłosek), Wyd. Podkowa, Gdańsk.

7. Wójtowiczowa J. (1991) Logopedyczny zbiór wyrazów, WSiP Warszawa.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA:

Wykład (prezentacja multimedialna); materiały pisemne dawane słuchaczom.

Ćwiczenia w sali- omówienie szczegółowej metodyki wywoływania poszczególnych głosek.

Ćwiczenia w formie zajęć praktycznych (w małych podgrupach), odbywających się w gabinecie logopedycznym w przedszkolu (hospitowanie zajęć logopedycznych prowadzonych przez logopedę, samodzielne prowadzenie przez studentów zajęć logopedycznych z dziećmi z dyslalią)

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Godziny kontaktowe - wykład, ćwiczenia - 60 godz.

Przygotowanie się do zajęć, lektury - 5 godz.

Przygotowanie się do egzaminu - 15 godz.

Zaplanowanie zajęć przeprowadzanych z dziećmi: przygotowanie konspektów zajęć własnych, samodzielne przygotowanie pomocy do zajęć - 10 godz.

Sumaryczna liczba punktów ECTS - 3

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.