Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Podstawy pedagogiki

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 10-1F-PPG Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Podstawy pedagogiki
Jednostka: Instytut Pedagogiki
Grupy: Obowiązkowe dla I r. PE, (3-l) niestacjonarne I stopnia
Obowiązkowe dla I r. PE, (3-l) stacjonarne I stopnia
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 3.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Efekty kształcenia:

WIEDZA

PE1_W01

- Zna i rozumie na poziomie elementarnym genezę głównych pojęć pedagogiki, jako dyscypliny naukowej, w tym ich źródła filozoficzne, ze szczególnym uwzględnieniem tradycji pedagogiki ogólnej i teorii wychowania.

- Ma wiedzę wprowadzającą w zakresie wybranych wykładni teoretycznych głównych pojęć pedagogicznych, z uwzględnieniem ich odniesienia do praktyki wychowania.

- Zna i rozumie wybrane filozoficzne, psychologiczne i socjologiczne aspekty i aplikacje głównych pojęć pedagogicznych.

- Zna i rozumie wybrane antropologiczne i aksjologiczne podstawy wychowania i pedagogiki.

PE1_W02

- Zna i rozumie genezę pedagogiki, jako nauki, podstawowe kwestie związane ze współczesnym statusem naukowym pedagogiki, sposoby uprawiania pedagogiki, jako nauki teoretycznej, stosowanej i normatywnej, a także powiązanie pedagogiki z innymi dyscyplinami.

PE1_W10

- Zna i rozumie specyfikę wychowania w środowisku rodzinnym, szkolnym i rówieśniczym.

PE1_W13

- Zna podstawowe subdyscypliny pedagogiki, ich specyfikę merytoryczną oraz tożsamość pedagogiczną.

UMIEJĘTNOŚCI

PE1_U02

- Potrafi wykorzystywać podstawową wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki w celu analizowania i interpretowania problemów edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych, kulturalnych i pomocowych.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE

PE1_K08

- Odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej przyszłej roli zawodowej, uznając wagę wiedzy na temat pedagogiki, jako dyscypliny.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2014/2015" (zakończony)

Okres: 2014-10-01 - 2015-02-23
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Marlena Grzelak-Klus
Prowadzący grup: Marlena Grzelak-Klus
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

1. WIEDZA

- ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania

rekonstruujące wiedzę oraz pytanie problemowo-erudycyjne podczas egzaminu pisemnego

- ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa

w dyskursie prowadzonym podczas zajęć ćwiczeniowych

2. UMIEJĘTNOŚCI

- ocena umiejętności kognitywnych, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi

na pytania problemowe podczas egzaminu pisemnego

- ocena umiejętności kognitywnych, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie poziomu

i jakości uczestnictwa w dyskursie prowadzonym podczas zajęć prowadzonych metodą debaty

3. KOMPETENCJE SPOŁECZNE

- ocena kompetencji, w tym rozumienia wagi profesjonalizmu zawodowego obawiającego się

etycznym postępowaniem na poziomie deklaratywnym, na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa

w dyskursie prowadzonym podczas zajęć d prowadzonych metodą debaty,

- ocena kompetencji na podstawie odpowiedzi na pytania problemowe podczas egzaminu pisemnego

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE:

I. PYTANIA O PEDAGOGIKĘ:

- Pedagogika jako wiedza/ nauka o wychowaniu.

Wiedza naukowa – jej istota i rozwój w kontekście wykładni współczesnych. Ewolucja ideałów społecznej racjonalności. Nowożytne rozumienie nauki.

- Powstanie i ewolucja pedagogiki jako nauki.

Różnicowanie się teoretyczne pedagogiki w XX wieku i ewolucja jej tożsamości.

Integracyjny i interdyscyplinarny charakter pedagogiki.

Przedmiot i zakres, spory o przedmiot pedagogiki.

Nauki pedagogiczne dotyczące okresów rozwojowych człowieka oraz przedmiotu praktyki

pedagogicznej.

Pedagogika jako nauka społeczna i humanistyczna – osobliwości nauk społecznych

i humanistycznych.

- Sytuacja pedagogiki w ponowoczesności.

Paradygmaty w pedagogice współczesnej.

Pedagogika nauką, techniką, sztuką wychowania.

- Podstawowe pojęcia pedagogiczne:

edukacja, wychowanie, kształcenie, socjalizacja, inkulturacja.

II. PYTANIA O WYCHOWANIE

- Wychowanie jako proces sprawczy – próby opisu.Istota, dziedziny, treści i uwarunkowania

wychowania.

Geneza wychowania – wychowanie w różnych kulturach i porządkach życia społecznego

Charakterystyka procesu wychowania.

Struktura procesu wychowania.

Wychowanie a inne procesy społecznego wpływu (a socjalizacja, inkulturacja, pielęgnacja i opieka, terapia).

- Funkcje i nurty wychowania

Funkcje: społeczna (zachowawcza i rozwojowa), indywidualna (adaptacyjna

i kreacyjna).

Nurty wychowania: naturalny na tle socjalizacji; celowy – instytucjonalny; intencjonalnych

wpływów społecznych; samowychowania.

- Celowość procesu wychowania.

Aksjologiczny i teleologiczny wymiar wychowania.

Wartości a cele wychowania (relacje).

Cele ostateczne (finalne), pośrednie a cele konkretne i zadania wychowania.

- Podmioty wychowania.

Wychowawca – wobec wartości, kompetencje osobiste i społeczne pedagoga oraz ich

doskonalenie;

Wychowanek - ujawniający i rozwijający swą podmiotowość przez wychowanie.

Relacje wychowawca – wychowanek. Pytania o granice swobody i przymusu w wychowaniu – ramy dyskursu.

Tradycyjne i emancypacyjne ujecie i praktyki wychowania. Wychowanie uprzedmiatawiające. Nowe wychowanie i odkrycie podmiotowości dziecka (E. Key, , M. Montessori) oraz wskazanie jego praw (J. Korczak).

Argumenty na rzecz stosowania przymusu i na rzecz swobody. Egzemplifikacje praktyczne wychowania w swobodzie, porozumieniu z uczniami i wychowania w przymusie.

III. PYTANIA O RZECZYWISTOŚĆ: SPOŁECZNO-KULTUROWE KONTEKSTY WYCHOWANIA

- Problemy globalne współczesnej cywilizacji i ich związki z edukacją i wychowaniem.

Problemy regionalne i ich implikacje dla edukacji.

Edukacja permanentna jako program rozwoju kwalifikacji i idea edukacyjnej koncepcji życia.

- Problemy demokratyzacji życia i postępu społecznego.

Edukacja obywatelska, do życia w społeczeństwie demokratycznym.

- Problemy ładu aksjonormatywnego.

Edukacja upodmiatawiająca przygotowująca do świadomego uczestnictwa, odpowiedzialności

i podmiotowej komunikacji.

IV. PYTANIA O WSPÓŁCZESNE ŚRODOWISKA I PRAKTYKI WYCHOWAWCZE

- Rodzina.

Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „mikro” – rodziny.

Możliwości i ograniczenia podmiotowości i dialogu w wychowaniu w rodzinie

- Szkoła.

Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „mezo” – szkoły.

Przemoc, czy emancypacja instytucji wychowujących.

- Instytucje kultury.

Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „makro” – kultury.

Edukacja kulturalna w świecie kultury urynkowionej.

Literatura:

OBOWIĄZKOWA:

1. Gordon T., Wychowanie bez porażek, Warszawa 1991

lub: Wychowanie bez porażek w praktyce, Warszawa 1994

2. Humanistyka przełomu wieków, pod red. J. Kozieleckiego, Kraków 1999, cz.III, ss 241 – 342.

3. Kunowski S., Podstawy współczesnej pedagogiki, Warszawa 1993. Cz. I

4. Pedagogika. Podręcznik akademicki, red. Z. Kwieciński, B. Śliwerski, cz. 1 Warszawa 2003

(Cz. I s. 18 - 69 ); cz.2 Warszawa 2004 (Cz. II S. 240 – 320)

5. B.Suchodolski, Edukacja permanentna, Warszawa 2003.

6. Wołoszyn S., Źródła do dziejów wychowania i myśli pedagogicznej. Kielce 1998. T. III.

Ks. Druga. Rozdz. Poszukiwanie nowych strategii oświatowych s. 508 – 543.

UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Biała księga. Nauczanie i uczenie się. Na drodze do uczącego się społeczeństwa. Warszawa 1995

2. Bińczycka J., Między przemocą a swobodą w wychowaniu, Kraków 1997

3. Fromm E., Mieć czy być, Poznań 1997, Czym jest modus posiadania (s. 123 –141) Czym jest modus

bycia (s.146 – 173)

4. Gadacz T., O umiejętności życia, „Znak”, Kraków 2003, s 38 - 62

5. Edukacja – jest w niej ukryty skarb. Raport dla UNESCO 1998

6. Jaworska T., Leppert R., Wprowadzenie do pedagogiki, Kraków 1998

7. Leppert R., Pedagogika - poszukiwanie pewności, Kraków 1997

8. Melosik Z.: Edukacja globalna: nadzieje i kontrowersje. W: H. Kwiatkowska, Ewolucja tożsamości

pedagogiki. Warszawa 1994, s. 165 – 175

lub: T. Jaworska, R. Leppert: Wprowadzenie do pedagogiki. Kraków 1998, s. 53 – 64.

9. Ostrowska K., W poszukiwaniu wartości, Gdańsk 1994

10. Pachociński R., Oświata XXI wieku, Warszawa 1999, rozdz. Cywilizacja a postęp (s. 5 – 38),

Oświata w społeczeństwie informacyjnym (s. 71 – 94)

11. Toffler A., Trzecia fala, Warszawa 1997

lub: Budowa nowej cywilizacji. Polityka trzeciej fali, Poznań 1995

lub: Wojna i antywojna, Warszawa 1997

12. Ritzer G., McDonaldyzacja społeczeństwa, Muza 1997.

Uwagi:

METODY PRACY:

Wykład kursowy, ilustrowany prezentacjami multimedialnymi i filmami dydaktycznymi.

E-learning: realizacja lekcji z obszaru podstaw pedagogiki, zamieszczonych na platformie- gruntowanie i rozszerzanie wiedzy oraz umiejętności kognitywnych studentów.

Dla aktywizacji studentów – przeprowadzenie panelu dyskusyjnego przy współudziale studentów.

NAKŁAD PRACY STUDENTA szacowany w godzinach potrzebnych do zrealizowania danej aktywności tj.

liczba godzin kontaktowych: 30,

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do zajęć: 20,

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do egzaminu/ zaliczenia: 12,

liczba godzin przeznaczonych e-learning: 10,

liczba godzin przeznaczonych na przygotowanie się do debaty: 5,

sumaryczna liczba godzin aktywności studenta: 78 ,

(z zachowaniem zasady, że średnio 25 - 30 godzinom pracy odpowiada 1 punkt ECTS)

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2015/2016" (zakończony)

Okres: 2015-10-01 - 2016-02-19
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Marlena Grzelak-Klus
Prowadzący grup: Marlena Grzelak-Klus
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

1. WIEDZA

- ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania

rekonstruujące wiedzę oraz pytanie problemowo-erudycyjne podczas egzaminu pisemnego

- ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa

w dyskursie prowadzonym podczas zajęć ćwiczeniowych

2. UMIEJĘTNOŚCI

- ocena umiejętności kognitywnych, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi

na pytania problemowe podczas egzaminu pisemnego

- ocena umiejętności kognitywnych, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie poziomu

i jakości uczestnictwa w dyskursie prowadzonym podczas zajęć prowadzonych metodą debaty

3. KOMPETENCJE SPOŁECZNE

- ocena kompetencji, w tym rozumienia wagi profesjonalizmu zawodowego obawiającego się

etycznym postępowaniem na poziomie deklaratywnym, na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa

w dyskursie prowadzonym podczas zajęć d prowadzonych metodą debaty,

- ocena kompetencji na podstawie odpowiedzi na pytania problemowe podczas egzaminu pisemnego

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE:

I. PYTANIA O PEDAGOGIKĘ:

- Pedagogika jako wiedza/ nauka o wychowaniu.

Wiedza naukowa – jej istota i rozwój w kontekście wykładni współczesnych. Ewolucja ideałów społecznej racjonalności. Nowożytne rozumienie nauki.

- Powstanie i ewolucja pedagogiki jako nauki.

Różnicowanie się teoretyczne pedagogiki w XX wieku i ewolucja jej tożsamości.

Integracyjny i interdyscyplinarny charakter pedagogiki.

Przedmiot i zakres, spory o przedmiot pedagogiki.

Nauki pedagogiczne dotyczące okresów rozwojowych człowieka oraz przedmiotu praktyki

pedagogicznej.

Pedagogika jako nauka społeczna i humanistyczna – osobliwości nauk społecznych

i humanistycznych.

- Sytuacja pedagogiki w ponowoczesności.

Paradygmaty w pedagogice współczesnej.

Pedagogika nauką, techniką, sztuką wychowania.

- Podstawowe pojęcia pedagogiczne:

edukacja, wychowanie, kształcenie, socjalizacja, inkulturacja.

II. PYTANIA O WYCHOWANIE

- Wychowanie jako proces sprawczy – próby opisu.Istota, dziedziny, treści i uwarunkowania

wychowania.

Geneza wychowania – wychowanie w różnych kulturach i porządkach życia społecznego

Charakterystyka procesu wychowania.

Struktura procesu wychowania.

Wychowanie a inne procesy społecznego wpływu (a socjalizacja, inkulturacja, pielęgnacja i opieka, terapia).

- Funkcje i nurty wychowania

Funkcje: społeczna (zachowawcza i rozwojowa), indywidualna (adaptacyjna

i kreacyjna).

Nurty wychowania: naturalny na tle socjalizacji; celowy – instytucjonalny; intencjonalnych

wpływów społecznych; samowychowania.

- Celowość procesu wychowania.

Aksjologiczny i teleologiczny wymiar wychowania.

Wartości a cele wychowania (relacje).

Cele ostateczne (finalne), pośrednie a cele konkretne i zadania wychowania.

- Podmioty wychowania.

Wychowawca – wobec wartości, kompetencje osobiste i społeczne pedagoga oraz ich

doskonalenie;

Wychowanek - ujawniający i rozwijający swą podmiotowość przez wychowanie.

Relacje wychowawca – wychowanek. Pytania o granice swobody i przymusu w wychowaniu – ramy dyskursu.

Tradycyjne i emancypacyjne ujecie i praktyki wychowania. Wychowanie uprzedmiatawiające. Nowe wychowanie i odkrycie podmiotowości dziecka (E. Key, , M. Montessori) oraz wskazanie jego praw (J. Korczak).

Argumenty na rzecz stosowania przymusu i na rzecz swobody. Egzemplifikacje praktyczne wychowania w swobodzie, porozumieniu z uczniami i wychowania w przymusie.

III. PYTANIA O RZECZYWISTOŚĆ: SPOŁECZNO-KULTUROWE KONTEKSTY WYCHOWANIA

- Problemy globalne współczesnej cywilizacji i ich związki z edukacją i wychowaniem.

Problemy regionalne i ich implikacje dla edukacji.

Edukacja permanentna jako program rozwoju kwalifikacji i idea edukacyjnej koncepcji życia.

- Problemy demokratyzacji życia i postępu społecznego.

Edukacja obywatelska, do życia w społeczeństwie demokratycznym.

- Problemy ładu aksjonormatywnego.

Edukacja upodmiatawiająca przygotowująca do świadomego uczestnictwa, odpowiedzialności

i podmiotowej komunikacji.

IV. PYTANIA O WSPÓŁCZESNE ŚRODOWISKA I PRAKTYKI WYCHOWAWCZE

- Rodzina.

Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „mikro” – rodziny.

Możliwości i ograniczenia podmiotowości i dialogu w wychowaniu w rodzinie

- Szkoła.

Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „mezo” – szkoły.

Przemoc, czy emancypacja instytucji wychowujących.

- Instytucje kultury.

Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „makro” – kultury.

Edukacja kulturalna w świecie kultury urynkowionej.

WYMAGANIA

1. Znajomość literatury podstawowej.

2. Przepracowanie kursu e-learningowego z wynikiem wyższym niż 50% (szkolenie na wykładzie 9.10.2015r, 31.01.2016r. zamknięcie kursu).

3. Uczestnictwo i prezentacja stanowiska grupy w debacie 15.01.2016r.

4. Zdanie egzaminu końcowego (egzamin zerowy - 22.01.2016, pierwszy termin egzaminu 29.01.2016, egzamin poprawkowy 16.02.2016)

Literatura:

OBOWIĄZKOWA:

1. Gordon T., Wychowanie bez porażek, Warszawa 1991

lub: Wychowanie bez porażek w praktyce, Warszawa 1994

2. Humanistyka przełomu wieków, pod red. J. Kozieleckiego, Kraków 1999, cz.III, ss 241 – 342.

3. Kunowski S., Podstawy współczesnej pedagogiki, Warszawa 1993. Cz. I

4. Pedagogika. Podręcznik akademicki, red. Z. Kwieciński, B. Śliwerski, cz. 1 Warszawa 2003

(Cz. I s. 18 - 69 ); cz.2 Warszawa 2004 (Cz. II S. 240 – 320)

5. B.Suchodolski, Edukacja permanentna, Warszawa 2003.

6. Wołoszyn S., Źródła do dziejów wychowania i myśli pedagogicznej. Kielce 1998. T. III.

Ks. Druga. Rozdz. Poszukiwanie nowych strategii oświatowych s. 508 – 543.

UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Biała księga. Nauczanie i uczenie się. Na drodze do uczącego się społeczeństwa. Warszawa 1995

2. Bińczycka J., Między przemocą a swobodą w wychowaniu, Kraków 1997

3. Fromm E., Mieć czy być, Poznań 1997, Czym jest modus posiadania (s. 123 –141) Czym jest modus

bycia (s.146 – 173)

4. Gadacz T., O umiejętności życia, „Znak”, Kraków 2003, s 38 - 62

5. Edukacja – jest w niej ukryty skarb. Raport dla UNESCO 1998

6. Jaworska T., Leppert R., Wprowadzenie do pedagogiki, Kraków 1998

7. Leppert R., Pedagogika - poszukiwanie pewności, Kraków 1997

8. Melosik Z.: Edukacja globalna: nadzieje i kontrowersje. W: H. Kwiatkowska, Ewolucja tożsamości

pedagogiki. Warszawa 1994, s. 165 – 175

lub: T. Jaworska, R. Leppert: Wprowadzenie do pedagogiki. Kraków 1998, s. 53 – 64.

9. Ostrowska K., W poszukiwaniu wartości, Gdańsk 1994

10. Pachociński R., Oświata XXI wieku, Warszawa 1999, rozdz. Cywilizacja a postęp (s. 5 – 38),

Oświata w społeczeństwie informacyjnym (s. 71 – 94)

11. Toffler A., Trzecia fala, Warszawa 1997

lub: Budowa nowej cywilizacji. Polityka trzeciej fali, Poznań 1995

lub: Wojna i antywojna, Warszawa 1997

12. Ritzer G., McDonaldyzacja społeczeństwa, Muza 1997.

Uwagi:

METODY PRACY:

Wykład kursowy, ilustrowany prezentacjami multimedialnymi i filmami dydaktycznymi.

E-learning: realizacja lekcji z obszaru podstaw pedagogiki, zamieszczonych na platformie- gruntowanie i rozszerzanie wiedzy oraz umiejętności kognitywnych studentów.

Dla aktywizacji studentów – przeprowadzenie panelu dyskusyjnego przy współudziale studentów.

NAKŁAD PRACY STUDENTA szacowany w godzinach potrzebnych do zrealizowania danej aktywności tj.

liczba godzin kontaktowych: 30,

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do zajęć: 20,

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do egzaminu/ zaliczenia: 12,

liczba godzin przeznaczonych e-learning: 10,

liczba godzin przeznaczonych na przygotowanie się do debaty: 5,

sumaryczna liczba godzin aktywności studenta: 78 ,

(z zachowaniem zasady, że średnio 25 - 30 godzinom pracy odpowiada 1 punkt ECTS)

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2015/2016" (zakończony)

Okres: 2015-10-01 - 2016-02-21
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 24 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Marlena Grzelak-Klus
Prowadzący grup: Marlena Grzelak-Klus
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

1. WIEDZA

- ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania

rekonstruujące wiedzę oraz pytanie problemowo-erudycyjne podczas egzaminu pisemnego

- ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa

w dyskursie prowadzonym podczas zajęć ćwiczeniowych

2. UMIEJĘTNOŚCI

- ocena umiejętności kognitywnych, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi

na pytania problemowe podczas egzaminu pisemnego

- ocena umiejętności kognitywnych, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie poziomu

i jakości uczestnictwa w dyskursie prowadzonym podczas zajęć prowadzonych metodą debaty

3. KOMPETENCJE SPOŁECZNE

- ocena kompetencji, w tym rozumienia wagi profesjonalizmu zawodowego obawiającego się

etycznym postępowaniem na poziomie deklaratywnym, na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa

w dyskursie prowadzonym podczas zajęć d prowadzonych metodą debaty,

- ocena kompetencji na podstawie odpowiedzi na pytania problemowe podczas egzaminu pisemnego

Pełny opis:

I. PYTANIA O PEDAGOGIKĘ:

- Pedagogika jako wiedza/ nauka o wychowaniu.

Wiedza naukowa – jej istota i rozwój w kontekście wykładni współczesnych. Ewolucja ideałów społecznej racjonalności. Nowożytne rozumienie nauki.

- Powstanie i ewolucja pedagogiki jako nauki.

Różnicowanie się teoretyczne pedagogiki w XX wieku i ewolucja jej tożsamości.

Integracyjny i interdyscyplinarny charakter pedagogiki.

Przedmiot i zakres, spory o przedmiot pedagogiki.

Nauki pedagogiczne dotyczące okresów rozwojowych człowieka oraz przedmiotu praktyki

pedagogicznej.

Pedagogika jako nauka społeczna i humanistyczna – osobliwości nauk społecznych

i humanistycznych.

- Sytuacja pedagogiki w ponowoczesności.

Paradygmaty w pedagogice współczesnej.

Pedagogika nauką, techniką, sztuką wychowania.

- Podstawowe pojęcia pedagogiczne:

edukacja, wychowanie, kształcenie, socjalizacja, inkulturacja.

II. PYTANIA O WYCHOWANIE

- Wychowanie jako proces sprawczy – próby opisu.Istota, dziedziny, treści i uwarunkowania

wychowania.

Geneza wychowania – wychowanie w różnych kulturach i porządkach życia społecznego

Charakterystyka procesu wychowania.

Struktura procesu wychowania.

Wychowanie a inne procesy społecznego wpływu (a socjalizacja, inkulturacja, pielęgnacja i opieka, terapia).

- Funkcje i nurty wychowania

Funkcje: społeczna (zachowawcza i rozwojowa), indywidualna (adaptacyjna

i kreacyjna).

Nurty wychowania: naturalny na tle socjalizacji; celowy – instytucjonalny; intencjonalnych

wpływów społecznych; samowychowania.

- Celowość procesu wychowania.

Aksjologiczny i teleologiczny wymiar wychowania.

Wartości a cele wychowania (relacje).

Cele ostateczne (finalne), pośrednie a cele konkretne i zadania wychowania.

- Podmioty wychowania.

Wychowawca – wobec wartości, kompetencje osobiste i społeczne pedagoga oraz ich

doskonalenie;

Wychowanek - ujawniający i rozwijający swą podmiotowość przez wychowanie.

Relacje wychowawca – wychowanek. Pytania o granice swobody i przymusu w wychowaniu – ramy dyskursu.

Tradycyjne i emancypacyjne ujecie i praktyki wychowania. Wychowanie uprzedmiatawiające. Nowe wychowanie i odkrycie podmiotowości dziecka (E. Key, , M. Montessori) oraz wskazanie jego praw (J. Korczak).

Argumenty na rzecz stosowania przymusu i na rzecz swobody. Egzemplifikacje praktyczne wychowania w swobodzie, porozumieniu z uczniami i wychowania w przymusie.

III. PYTANIA O RZECZYWISTOŚĆ: SPOŁECZNO-KULTUROWE KONTEKSTY WYCHOWANIA

- Problemy globalne współczesnej cywilizacji i ich związki z edukacją i wychowaniem.

Problemy regionalne i ich implikacje dla edukacji.

Edukacja permanentna jako program rozwoju kwalifikacji i idea edukacyjnej koncepcji życia.

- Problemy demokratyzacji życia i postępu społecznego.

Edukacja obywatelska, do życia w społeczeństwie demokratycznym.

- Problemy ładu aksjonormatywnego.

Edukacja upodmiatawiająca przygotowująca do świadomego uczestnictwa, odpowiedzialności

i podmiotowej komunikacji.

IV. PYTANIA O WSPÓŁCZESNE ŚRODOWISKA I PRAKTYKI WYCHOWAWCZE

- Rodzina.

Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „mikro” – rodziny.

Możliwości i ograniczenia podmiotowości i dialogu w wychowaniu w rodzinie

- Szkoła.

Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „mezo” – szkoły.

Przemoc, czy emancypacja instytucji wychowujących.

- Instytucje kultury.

Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „makro” – kultury.

Edukacja kulturalna w świecie kultury urynkowionej.

WYMAGANIA

1. Znajomość literatury podstawowej.

2. Przepracowanie kursu e-learningowego z wynikiem wyższym niż 50% (szkolenie na wykładzie 8.11.2015r, 31.01.2016r. zamknięcie kursu).

3. Uczestnictwo i prezentacja stanowiska grupy w debacie 7.02.2016r.

4. Zdanie egzaminu końcowego (egzamin zerowy - 20.02.2016, pierwszy termin egzaminu 27.02.2016, egzamin poprawkowy-termin do uzgodnienia)

Literatura:

OBOWIĄZKOWA:

1. Gordon T., Wychowanie bez porażek, Warszawa 1991

lub: Wychowanie bez porażek w praktyce, Warszawa 1994

2. Humanistyka przełomu wieków, pod red. J. Kozieleckiego, Kraków 1999, cz.III, ss 241 – 342.

3. Kunowski S., Podstawy współczesnej pedagogiki, Warszawa 1993. Cz. I

4. Pedagogika. Podręcznik akademicki, red. Z. Kwieciński, B. Śliwerski, cz. 1 Warszawa 2003

(Cz. I s. 18 - 69 ); cz.2 Warszawa 2004 (Cz. II S. 240 – 320)

5. B.Suchodolski, Edukacja permanentna, Warszawa 2003.

6. Wołoszyn S., Źródła do dziejów wychowania i myśli pedagogicznej. Kielce 1998. T. III.

Ks. Druga. Rozdz. Poszukiwanie nowych strategii oświatowych s. 508 – 543.

UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Biała księga. Nauczanie i uczenie się. Na drodze do uczącego się społeczeństwa. Warszawa 1995

2. Bińczycka J., Między przemocą a swobodą w wychowaniu, Kraków 1997

3. Fromm E., Mieć czy być, Poznań 1997, Czym jest modus posiadania (s. 123 –141) Czym jest modus

bycia (s.146 – 173)

4. Gadacz T., O umiejętności życia, „Znak”, Kraków 2003, s 38 - 62

5. Edukacja – jest w niej ukryty skarb. Raport dla UNESCO 1998

6. Jaworska T., Leppert R., Wprowadzenie do pedagogiki, Kraków 1998

7. Leppert R., Pedagogika - poszukiwanie pewności, Kraków 1997

8. Melosik Z.: Edukacja globalna: nadzieje i kontrowersje. W: H. Kwiatkowska, Ewolucja tożsamości

pedagogiki. Warszawa 1994, s. 165 – 175

lub: T. Jaworska, R. Leppert: Wprowadzenie do pedagogiki. Kraków 1998, s. 53 – 64.

9. Ostrowska K., W poszukiwaniu wartości, Gdańsk 1994

10. Pachociński R., Oświata XXI wieku, Warszawa 1999, rozdz. Cywilizacja a postęp (s. 5 – 38),

Oświata w społeczeństwie informacyjnym (s. 71 – 94)

11. Toffler A., Trzecia fala, Warszawa 1997

lub: Budowa nowej cywilizacji. Polityka trzeciej fali, Poznań 1995

lub: Wojna i antywojna, Warszawa 1997

12. Ritzer G., McDonaldyzacja społeczeństwa, Muza 1997.

Uwagi:

METODY PRACY:

Wykład kursowy, ilustrowany prezentacjami multimedialnymi i filmami dydaktycznymi.

E-learning: realizacja lekcji z obszaru podstaw pedagogiki, zamieszczonych na platformie- gruntowanie i rozszerzanie wiedzy oraz umiejętności kognitywnych studentów.

Dla aktywizacji studentów – przeprowadzenie panelu dyskusyjnego przy współudziale studentów.

NAKŁAD PRACY STUDENTA szacowany w godzinach potrzebnych do zrealizowania danej aktywności tj.

liczba godzin kontaktowych: 24,

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do zajęć: 20,

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do egzaminu/ zaliczenia: 18,

liczba godzin przeznaczonych e-learning: 10,

liczba godzin przeznaczonych na przygotowanie się do debaty: 5,

sumaryczna liczba godzin aktywności studenta: 78 ,

(z zachowaniem zasady, że średnio 25 - 30 godzinom pracy odpowiada 1 punkt ECTS)

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2016-10-01 - 2017-02-19
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Dorota Jankowska
Prowadzący grup: Dorota Jankowska, Elżbieta Strutyńska, Edyta Zawadzka
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE:

I. PYTANIA O PEDAGOGIKĘ:

- Pedagogika jako wiedza/ nauka o wychowaniu.

Wiedza naukowa – jej istota i rozwój w kontekście wykładni współczesnych. Ewolucja ideałów społecznej racjonalności. Nowożytne rozumienie nauki.

- Powstanie i ewolucja pedagogiki jako nauki.

Różnicowanie się teoretyczne pedagogiki w XX wieku i ewolucja jej tożsamości.

Integracyjny i interdyscyplinarny charakter pedagogiki.

Przedmiot i zakres, spory o przedmiot pedagogiki.

Nauki pedagogiczne dotyczące okresów rozwojowych człowieka oraz przedmiotu praktyki pedagogicznej.

Pedagogika jako nauka społeczna i humanistyczna – osobliwości nauk społecznych i humanistycznych.

- Sytuacja pedagogiki w ponowoczesności.

Paradygmaty w pedagogice współczesnej.

Pedagogika nauką, techniką, sztuką wychowania.

- Podstawowe pojęcia pedagogiczne:

edukacja, wychowanie, kształcenie, socjalizacja, inkulturacja.

II. PYTANIA O WYCHOWANIE

- Wychowanie jako proces sprawczy – próby opisu.Istota, dziedziny, treści i uwarunkowania wychowania.

Geneza wychowania – wychowanie w różnych kulturach i porządkach życia społecznego

Charakterystyka procesu wychowania.

Struktura procesu wychowania.

Wychowanie a inne procesy społecznego wpływu (a socjalizacja, inkulturacja, pielęgnacja i opieka, terapia).

- Celowość procesu wychowania.

Aksjologiczny i teleologiczny wymiar wychowania.

Wartości a cele wychowania (relacje).

Cele ostateczne (finalne), pośrednie a cele konkretne i zadania wychowania.

- Funkcje wychowania

Funkcje: społeczna (zachowawcza i rozwojowa), indywidualna (adaptacyjna i kreacyjna).

III. PYTANIA O RZECZYWISTOŚĆ: SPOŁECZNO-KULTUROWE KONTEKSTY WYCHOWANIA

- Problemy ładu aksjonormatywnego.Edukacja wobec kryzysu moralnego współczesności. Edukacja w kulturze neoliberalnej.

- Problemy globalne współczesnej cywilizacji i ich związki z edukacją i wychowaniem. Edukacja permanentna jako program rozwoju kwalifikacji i idea edukacyjnej koncepcji życia.

- Problemy demokratyzacji życia i postępu społecznego. Edukacja obywatelska, do życia w społeczeństwie demokratycznym.

Edukacja przygotowująca do świadomego uczestnictwa, odpowiedzialności i podmiotowej komunikacji.

IV. PYTANIA O WSPÓŁCZESNE PRAKTYKI WYCHOWANIA

- Podmioty wychowania.

Wychowawca – wobec wartości, kompetencje osobiste i społeczne pedagoga oraz ich doskonalenie;

Wychowanek - ujawniający i rozwijający swą podmiotowość przez wychowanie.

Relacje wychowawca – wychowanek. Współczesne rozumienie granic swobody i przymusu w wychowaniu (w kontekście ich tworzenia)– ramy dyskursu.

- Tradycyjne i emancypacyjne ujecie i praktyki wychowania. Tradycje wychowania uprzedmiatawiającego wychowanka. Nowe wychowanie i odkrycie podmiotowości dziecka (E. Key, , M. Montessori) oraz wskazanie jego praw (J. Korczak).

- Argumenty na rzecz stosowania przymusu i na rzecz swobody w wychowaniu. Egzemplifikacje praktyczne wychowania w swobodzie, porozumieniu z uczniami i wychowania w przymusie.

V. PYTANIA O WSPÓŁCZESNE NURTY WYCHOWANIA

-naturalny na tle socjalizacji. Rodzina jako podstawowe środowisko wychowania naturalnego. Współczesne praktyki wychowawcze na poziomie – rodziny. Możliwości i ograniczenia podmiotowości i dialogu w wychowaniu w rodzinie

- celowy – instytucjonalny; Szkoła jako instytucja wychowania celowego.Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie szkoły. Przemoc, czy emancypacja instytucji wychowujących.

- intencjonalnych wpływów społecznych; Edukacyjny potencjał instytucji kultury w świecie kultury urynkowionej. Edukacja wobec naporu kultury masowej i popularnej.

-samowychowania i autoedukacji jako celu wychowania i drogi rozwoju osobowego.

WYMAGANIA

1. Znajomość literatury podstawowej.

2. Przepracowanie kursu e-learningowego z wynikiem wyższym niż 50% .

3. Aktywność na ćwiczeniach oraz wykonanie zadań łączących się z realizacją ćwiczeń (słownik pojęć pedagogicznych, mapa myśli problemu wskazanego na ćwiczeniach)

4. Zdanie kolokwium końcowego, obejmującego wiedzę i umiejętności rozwijane na wykładach i ćwiczeniach

Literatura:

Gordon T., Wychowanie bez porażek, Warszawa 1991;

lub: Wychowanie bez porażek w praktyce, Warszawa 1994

Kunowski S., Podstawy współczesnej pedagogiki, Warszawa 1993. Cz. I

Pedagogika. Podręcznik akademicki, red. Z. Kwieciński, B. Śliwerski, cz. 1 Warszawa 2003 (Cz. I s. 18 - 69 ); cz.2 Warszawa 2004 (Cz. II S. 240 – 320)

B.Suchodolski, Edukacja permanentna, Warszawa 2003, s.133-165

Wołoszyn S., Źródła do dziejów wychowania i myśli pedagogicznej. Kielce 1998. T. III. Ks. Pierwsza Metoda Marii Montessori 173-194 ; Zakład wychowawczy Aleksandra Neilla s. 216-239; Postawa pedagogiczna Janusza Korczaka s. 240-272.

Wołoszyn S., Źródła do dziejów wychowania i myśli pedagogicznej. Kielce 1998. T. III. Ks. Druga. Rozdz. Poszukiwanie nowych strategii oświatowych s. 508 – 543.

UZUPEŁNIAJĄCA:

Biała księga. Nauczanie i uczenie się. Na drodze do uczącego się społeczeństwa. Warszawa 1995

Bińczycka J., Między przemocą a swobodą w wychowaniu, Kraków 1997

Red. J. Bińczycka, Bici biją, Warszawa 2002

Edukacja domowa w Polsce, Teoria i praktyka, M, Zakrzewska, P. Zakrzewski (red), Warszawa 2009

Fromm E., Mieć czy być, Poznań 1997, Czym jest modus posiadania (s. 123 –141) Czym jest modus bycia (s.146 – 173)

Humanistyka przełomu wieków, pod red. J. Kozieleckiego, Kraków 1999, cz.III, ss 241 – 342.

Gadacz T., O umiejętności życia, „Znak”, Kraków 2003, s 38 - 62

Edukacja – jest w niej ukryty skarb. Raport dla UNESCO 1998

Jaworska T., Leppert R., Wprowadzenie do pedagogiki, Kraków 1998

Leppert R., Pedagogika - poszukiwanie pewności, Kraków 1997

Melosik Z.: Edukacja globalna: nadzieje i kontrowersje. W: H. Kwiatkowska, Ewolucja tożsamości pedagogiki. Warszawa 1994, s. 165 – 175 lub: T. Jaworska, R. Leppert: Wprowadzenie do pedagogiki. Kraków 1998, s. 53 – 64.

Melosik Z., Szkudlarek T., Kultura, tożsamość, edukacja – migotanie znaczeń, Kraków 1998

Ostrowska K., W poszukiwaniu wartości, Gdańsk 1994

Sławiński S. , Spór o wychowanie w posłuszeństwie, Warszawa 1991.

Toffler A., Trzecia fala, Warszawa 1997

lub: Budowa nowej cywilizacji. Polityka trzeciej fali, Poznań 1995

lub: Wojna i antywojna, Warszawa 1997

Ritzer G., McDonaldyzacja społeczeństwa, Muza 1997.

Uwagi:

METODY PRACY:

Wykład kursowy, ilustrowany prezentacjami multimedialnymi i filmami dydaktycznymi.

E-learning: realizacja lekcji z obszaru podstaw pedagogiki, zamieszczonych na platformie.

Ćwiczenia - gruntowanie i rozszerzanie wiedzy oraz umiejętności kognitywnych studentów: krytyczna analiza literatury, dyskusje i praca w grupach. Dla zainteresowanych: możliwość przygotowania prezentacji i referatu z zakresu wiedzy poszerzającej program przedmiotu. Aktywność na ćwiczeniach - punktowana.

NAKŁAD PRACY STUDENTA szacowany w godzinach potrzebnych do zrealizowania danej aktywności tj.

liczba godzin kontaktowych: 30,

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do zajęć: 10,

liczba godzin potrzebnych do wykonania prac pisemnych na ćwiczenia (słowniki, mapy myśli): 10;

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do egzaminu/ zaliczenia: 12,

liczba godzin przeznaczonych e-learning: 10,

liczba godzin przeznaczonych na przygotowanie prezentacji, referatu : 5,

sumaryczna liczba godzin aktywności studenta: 78 ,

(z zachowaniem zasady, że średnio 25 - 30 godzinom pracy odpowiada 1 punkt ECTS) - 3 ECTS

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2016-10-01 - 2017-02-26
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 12 godzin więcej informacji
Wykład, 12 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Dorota Jankowska
Prowadzący grup: Magdalena Cieślikowska, Marlena Grzelak-Klus, Aleksandra Skibińska, Agnieszka Zamarian
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE:

I. PYTANIA O PEDAGOGIKĘ:

- Pedagogika jako wiedza/ nauka o wychowaniu.

Wiedza naukowa – jej istota i rozwój w kontekście wykładni współczesnych. Ewolucja ideałów społecznej racjonalności. Nowożytne rozumienie nauki.

- Powstanie i ewolucja pedagogiki jako nauki.

Różnicowanie się teoretyczne pedagogiki w XX wieku i ewolucja jej tożsamości.

Integracyjny i interdyscyplinarny charakter pedagogiki.

Przedmiot i zakres, spory o przedmiot pedagogiki.

Nauki pedagogiczne dotyczące okresów rozwojowych człowieka oraz przedmiotu praktyki pedagogicznej.

Pedagogika jako nauka społeczna i humanistyczna – osobliwości nauk społecznych i humanistycznych.

- Sytuacja pedagogiki w ponowoczesności.

Paradygmaty w pedagogice współczesnej.

Pedagogika nauką, techniką, sztuką wychowania.

- Podstawowe pojęcia pedagogiczne:

edukacja, wychowanie, kształcenie, socjalizacja, inkulturacja.

II. PYTANIA O WYCHOWANIE

- Wychowanie jako proces sprawczy – próby opisu.Istota, dziedziny, treści i uwarunkowania wychowania.

Geneza wychowania – wychowanie w różnych kulturach i porządkach życia społecznego

Charakterystyka procesu wychowania.

Struktura procesu wychowania.

Wychowanie a inne procesy społecznego wpływu (a socjalizacja, inkulturacja, pielęgnacja i opieka, terapia).

- Celowość procesu wychowania.

Aksjologiczny i teleologiczny wymiar wychowania.

Wartości a cele wychowania (relacje).

Cele ostateczne (finalne), pośrednie a cele konkretne i zadania wychowania.

- Funkcje wychowania

Funkcje: społeczna (zachowawcza i rozwojowa), indywidualna (adaptacyjna i kreacyjna).

III. PYTANIA O RZECZYWISTOŚĆ: SPOŁECZNO-KULTUROWE KONTEKSTY WYCHOWANIA

- Problemy ładu aksjonormatywnego.Edukacja wobec kryzysu moralnego współczesności. Edukacja w kulturze neoliberalnej.

- Problemy globalne współczesnej cywilizacji i ich związki z edukacją i wychowaniem. Edukacja permanentna jako program rozwoju kwalifikacji i idea edukacyjnej koncepcji życia.

- Problemy demokratyzacji życia i postępu społecznego. Edukacja obywatelska, do życia w społeczeństwie demokratycznym.

Edukacja przygotowująca do świadomego uczestnictwa, odpowiedzialności i podmiotowej komunikacji.

IV. PYTANIA O WSPÓŁCZESNE PRAKTYKI WYCHOWANIA

- Podmioty wychowania.

Wychowawca – wobec wartości, kompetencje osobiste i społeczne pedagoga oraz ich doskonalenie;

Wychowanek - ujawniający i rozwijający swą podmiotowość przez wychowanie.

Relacje wychowawca – wychowanek. Współczesne rozumienie granic swobody i przymusu w wychowaniu (w kontekście ich tworzenia)– ramy dyskursu.

- Tradycyjne i emancypacyjne ujecie i praktyki wychowania. Tradycje wychowania uprzedmiatawiającego wychowanka. Nowe wychowanie i odkrycie podmiotowości dziecka (E. Key, , M. Montessori) oraz wskazanie jego praw (J. Korczak).

- Argumenty na rzecz stosowania przymusu i na rzecz swobody w wychowaniu. Egzemplifikacje praktyczne wychowania w swobodzie, porozumieniu z uczniami i wychowania w przymusie.

V. PYTANIA O WSPÓŁCZESNE NURTY WYCHOWANIA

-naturalny na tle socjalizacji. Rodzina jako podstawowe środowisko wychowania naturalnego. Współczesne praktyki wychowawcze na poziomie – rodziny. Możliwości i ograniczenia podmiotowości i dialogu w wychowaniu w rodzinie

- celowy – instytucjonalny; Szkoła jako instytucja wychowania celowego.Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie szkoły. Przemoc, czy emancypacja instytucji wychowujących.

- intencjonalnych wpływów społecznych; Edukacyjny potencjał instytucji kultury w świecie kultury urynkowionej. Edukacja wobec naporu kultury masowej i popularnej.

-samowychowania i autoedukacji jako celu wychowania i drogi rozwoju osobowego.

WYMAGANIA

1. Znajomość literatury podstawowej.

2. Przepracowanie kursu e-learningowego z wynikiem wyższym niż 50% .

3. Wykonanie zadań łączących się z realizacją ćwiczeń (słownik pojęć pedagogicznych, mapa myśli problemu wskazanego na ćwiczeniach)

4. Zdanie egzaminu końcowego (egzamin zerowy - , pierwszy termin egzaminu , egzamin poprawkowy )

Uwagi:

METODY PRACY:

Wykład kursowy, ilustrowany prezentacjami multimedialnymi i filmami dydaktycznymi.

E-learning: realizacja lekcji z obszaru podstaw pedagogiki, zamieszczonych na platformie.

Ćwiczenia - gruntowanie i rozszerzanie wiedzy oraz umiejętności kognitywnych studentów: krytyczna analiza literatury, dyskusje i praca w grupach. Dla zainteresowanych: możliwość przygotowania prezentacji i referatu z zakresu wiedzy poszerzającej program przedmiotu.

NAKŁAD PRACY STUDENTA szacowany w godzinach potrzebnych do zrealizowania danej aktywności tj.

liczba godzin kontaktowych: 24,

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do zajęć: 16,

liczba godzin potrzebnych do wykonania prac pisemnych na ćwiczenia (słowniki, mapy myśli): 10;

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do egzaminu/ zaliczenia: 12,

liczba godzin przeznaczonych e-learning: 10,

liczba godzin przeznaczonych na przygotowanie prezentacji, referatu : 5,

sumaryczna liczba godzin aktywności studenta: 78 ,

(z zachowaniem zasady, że średnio 25 - 30 godzinom pracy odpowiada 1 punkt ECTS) - 3 ECTS

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-02-18
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Dorota Jankowska
Prowadzący grup: Dominik Chojnowski, Dorota Jankowska, Sylwia Jaronowska, Edyta Zawadzka
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

1. WIEDZA

- ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania

rekonstruujące wiedzę oraz pytanie problemowo-erudycyjne podczas kolokwium egzaminacyjnego pisemnego

- ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa w dyskursie prowadzonym podczas zajęć ćwiczeniowych

2. UMIEJĘTNOŚCI

- ocena umiejętności kognitywnych, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania problemowe podczas kolokwium pisemnego

- ocena umiejętności kognitywnych, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa w dyskursie prowadzonym podczas zajęć prowadzonych metodą debaty

3. KOMPETENCJE SPOŁECZNE

- ocena kompetencji, w tym rozumienia wagi profesjonalizmu zawodowego obawiającego się etycznym postępowaniem na poziomie deklaratywnym, na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa w dyskursie prowadzonym podczas zajęć d prowadzonych metodą debaty,

- ocena kompetencji na podstawie odpowiedzi na pytania problemowe podczas egzaminu pisemnego

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE:

I. PYTANIA O PEDAGOGIKĘ:

- Pedagogika jako wiedza/ nauka o wychowaniu.

Wiedza naukowa – jej istota i rozwój w kontekście wykładni współczesnych. Ewolucja ideałów społecznej racjonalności. Nowożytne rozumienie nauki.

- Powstanie i ewolucja pedagogiki jako nauki.

Różnicowanie się teoretyczne pedagogiki w XX wieku i ewolucja jej tożsamości.

Integracyjny i interdyscyplinarny charakter pedagogiki.

Przedmiot i zakres, spory o przedmiot pedagogiki.

Nauki pedagogiczne dotyczące okresów rozwojowych człowieka oraz przedmiotu praktyki pedagogicznej.

Pedagogika jako nauka społeczna i humanistyczna – osobliwości nauk społecznych i humanistycznych.

- Sytuacja pedagogiki w ponowoczesności. Paradygmaty w pedagogice współczesnej.

Pedagogika nauką, techniką, sztuką wychowania.

- Podstawowe pojęcia pedagogiczne:

edukacja, wychowanie, kształcenie, socjalizacja, inkulturacja.

II. PYTANIA O WYCHOWANIE

- Wychowanie jako proces sprawczy – próby opisu.Istota, dziedziny, treści i uwarunkowania wychowania.

Geneza wychowania – wychowanie w różnych kulturach i porządkach życia społecznego

Charakterystyka procesu wychowania.

Struktura procesu wychowania.

Wychowanie a inne procesy społecznego wpływu (a socjalizacja, inkulturacja, pielęgnacja i opieka, terapia).

- Celowość procesu wychowania.

Aksjologiczny i teleologiczny wymiar wychowania.

Wartości a cele wychowania (relacje).

Cele ostateczne (finalne), pośrednie a cele konkretne i zadania wychowania.

- Funkcje wychowania

Funkcje: społeczna (zachowawcza i rozwojowa), indywidualna (adaptacyjna i kreacyjna).

III. PYTANIA O RZECZYWISTOŚĆ: SPOŁECZNO-KULTUROWE KONTEKSTY WYCHOWANIA

- Problemy ładu aksjonormatywnego.Edukacja wobec kryzysu moralnego współczesności. Edukacja w kulturze neoliberalnej.

- Problemy globalne współczesnej cywilizacji i ich związki z edukacją i wychowaniem. Edukacja permanentna jako program rozwoju kwalifikacji i idea edukacyjnej koncepcji życia.

- Problemy demokratyzacji życia i postępu społecznego. Edukacja obywatelska, do życia w społeczeństwie demokratycznym.

Edukacja przygotowująca do świadomego uczestnictwa, odpowiedzialności i podmiotowej komunikacji.

IV. PYTANIA O WSPÓŁCZESNE PRAKTYKI WYCHOWANIA

- Podmioty wychowania.

Wychowawca – wobec wartości, kompetencje osobiste i społeczne pedagoga oraz ich doskonalenie;

Wychowanek - ujawniający i rozwijający swą podmiotowość przez wychowanie.

Relacje wychowawca – wychowanek. Współczesne rozumienie granic swobody i przymusu w wychowaniu (w kontekście ich tworzenia)– ramy dyskursu.

- Tradycyjne i emancypacyjne ujecie i praktyki wychowania. Tradycje wychowania uprzedmiatawiającego wychowanka. Nowe wychowanie i odkrycie podmiotowości dziecka (E. Key, , M. Montessori) oraz wskazanie jego praw (J. Korczak).

- Argumenty na rzecz stosowania przymusu i na rzecz swobody w wychowaniu. Egzemplifikacje praktyczne wychowania w swobodzie, porozumieniu z uczniami i wychowania w przymusie.

V. PYTANIA O WSPÓŁCZESNE NURTY WYCHOWANIA

-naturalny na tle socjalizacji. Rodzina jako podstawowe środowisko wychowania naturalnego. Współczesne praktyki wychowawcze na poziomie – rodziny. Możliwości i ograniczenia podmiotowości i dialogu w wychowaniu w rodzinie

- celowy – instytucjonalny; Szkoła jako instytucja wychowania celowego.Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie szkoły. Przemoc, czy emancypacja instytucji wychowujących.

- intencjonalnych wpływów społecznych; Edukacyjny potencjał instytucji kultury w świecie kultury urynkowionej. Edukacja wobec naporu kultury masowej i popularnej.

-samowychowania i autoedukacji jako celu wychowania i drogi rozwoju osobowego.

WYMAGANIA

1. Znajomość literatury podstawowej.

2. Przepracowanie kursu e-learningowego z wynikiem wyższym niż 50% .

3. Aktywność na ćwiczeniach oraz wykonanie zadań łączących się z realizacją ćwiczeń (słownik pojęć pedagogicznych, mapa myśli problemu wskazanego na ćwiczeniach)

4. Zdanie kolokwium końcowego, obejmującego wiedzę i umiejętności rozwijane na wykładach i ćwiczeniach

Literatura:

Gordon T., Wychowanie bez porażek, Warszawa 1991;

lub: Wychowanie bez porażek w praktyce, Warszawa 1994

Hejnicka-Bezwińska T., Pedagogika, podręcznik dla pierwszego stopnia kształcenia na poziomie wyższym, Warszawa 2015.

Kunowski S., Podstawy współczesnej pedagogiki, Warszawa 1993. Cz. I

Pedagogika. Podręcznik akademicki, red. Z. Kwieciński, B. Śliwerski, cz. 1 Warszawa 2003 (Cz. I s. 18 - 69 ); cz.2 Warszawa 2004 (Cz. II S. 240 – 320)

B.Suchodolski, Edukacja permanentna, Warszawa 2003, s.133-165

Wołoszyn S., Źródła do dziejów wychowania i myśli pedagogicznej. Kielce 1998. T. III. Ks. Pierwsza Metoda Marii Montessori 173-194 ; Zakład wychowawczy Aleksandra Neilla s. 216-239; Postawa pedagogiczna Janusza Korczaka s. 240-272.

Wołoszyn S., Źródła do dziejów wychowania i myśli pedagogicznej. Kielce 1998. T. III. Ks. Druga. Rozdz. Poszukiwanie nowych strategii oświatowych s. 508 – 543.

UZUPEŁNIAJĄCA:

Biała księga. Nauczanie i uczenie się. Na drodze do uczącego się społeczeństwa. Warszawa 1995

Bińczycka J., Między przemocą a swobodą w wychowaniu, Kraków 1997

Red. J. Bińczycka, Bici biją, Warszawa 2002

Edukacja domowa w Polsce, Teoria i praktyka, M, Zakrzewska, P. Zakrzewski (red), Warszawa 2009

Fromm E., Mieć czy być, Poznań 1997, Czym jest modus posiadania (s. 123 –141) Czym jest modus bycia (s.146 – 173)

Humanistyka przełomu wieków, pod red. J. Kozieleckiego, Kraków 1999, cz.III, ss 241 – 342.

Gadacz T., O umiejętności życia, „Znak”, Kraków 2003, s 38 - 62

Edukacja – jest w niej ukryty skarb. Raport dla UNESCO 1998

Jaworska T., Leppert R., Wprowadzenie do pedagogiki, Kraków 1998

Leppert R., Pedagogika - poszukiwanie pewności, Kraków 1997

Melosik Z.: Edukacja globalna: nadzieje i kontrowersje. W: H. Kwiatkowska, Ewolucja tożsamości pedagogiki. Warszawa 1994, s. 165 – 175 lub: T. Jaworska, R. Leppert: Wprowadzenie do pedagogiki. Kraków 1998, s. 53 – 64.

Melosik Z., Szkudlarek T., Kultura, tożsamość, edukacja – migotanie znaczeń, Kraków 1998

Ostrowska K., W poszukiwaniu wartości, Gdańsk 1994

Sławiński S. , Spór o wychowanie w posłuszeństwie, Warszawa 1991.

Toffler A., Trzecia fala, Warszawa 1997

lub: Budowa nowej cywilizacji. Polityka trzeciej fali, Poznań 1995

lub: Wojna i antywojna, Warszawa 1997

Ritzer G., McDonaldyzacja społeczeństwa, Muza 1997.

Uwagi:

METODY PRACY:

Wykład kursowy, ilustrowany prezentacjami multimedialnymi i filmami dydaktycznymi.

E-learning: realizacja lekcji z obszaru podstaw pedagogiki, zamieszczonych na platformie.

Ćwiczenia - gruntowanie i rozszerzanie wiedzy oraz umiejętności kognitywnych studentów: krytyczna analiza literatury, dyskusje i praca w grupach. Dla zainteresowanych: możliwość przygotowania prezentacji i referatu z zakresu wiedzy poszerzającej program przedmiotu. Aktywność na ćwiczeniach - punktowana.

NAKŁAD PRACY STUDENTA szacowany w godzinach potrzebnych do zrealizowania danej aktywności tj.

liczba godzin kontaktowych: 30,

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do zajęć: 14,

liczba godzin potrzebnych do wykonania prac pisemnych na ćwiczenia: 12;

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do egzaminu/ zaliczenia: 14,

liczba godzin przeznaczonych na przygotowanie prezentacji, referatu : 6,

sumaryczna liczba godzin aktywności studenta: 76 ,

(z zachowaniem zasady, że średnio 25 - 30 godzinom pracy odpowiada 1 punkt ECTS) - 3 ECTS

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-02-26
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 12 godzin więcej informacji
Wykład, 12 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Marlena Grzelak-Klus
Prowadzący grup: Marlena Grzelak-Klus, Agnieszka Zamarian
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

POMIAR EFEKTÓW KSZTAŁCENIA

WIEDZA:

Pe1_KK_W01

Ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania rekonstruujące wiedzę oraz pytanie problemowo-erudycyjne podczas egzaminu pisemnego.

PE1_KK_W10

Ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa w dyskursie prowadzonym podczas zajęć ćwiczeniowych.

PE1_KK_W02 i PE1_KK_W13

Ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania rekonstruujące wiedzę oraz pytanie problemowo-erudycyjne podczas egzaminu pisemnego.

UMIEJĘTNOŚCI

PE1_KK_U02

Ocena umiejętności kognitywnych, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania problemowe podczas egzaminu pisemnego.

KOMPETENCJE

PE1_KK_K08

Ocena kompetencji, w tym rozumienia wagi profesjonalizmu zawodowego na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa w dyskursie prowadzonym podczas zajęć ćwiczeniowych.

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE

Pytania o pedagogikę:

- Pedagogika jako wiedza/ nauka o wychowaniu.

Wiedza naukowa – jej istota i rozwój w kontekście wykładni współczesnych. Ewolucja ideałów społecznej racjonalności. -

- Nowożytne rozumienie nauki. Powstanie i ewolucja pedagogiki jako nauki. Różnicowanie się teoretyczne pedagogiki w XX wieku i ewolucja jej tożsamości. Integracyjny i interdyscyplinarny charakter pedagogiki.

- Nauki pedagogiczne dotyczące okresów rozwojowych człowieka oraz przedmiotu praktyki pedagogicznej. Sytuacja pedagogiki w ponowoczesności. Pedagogika nauką, techniką, sztuką wychowania.

- Działy pedagogiki współczesnej. Pedagogika a nauki z nią współpracujące. Zakresy współpracy pedagogiki z filozofią, psychologią i socjologią.

Podstawowe pojęcia pedagogiczne.

Pytania o wychowanie

- Wychowanie jako proces sprawczy – próby opisu. Istota, dziedziny, treści i uwarunkowania wychowania. Geneza wychowania – wychowanie w różnych kulturach i porządkach życia społecznego.

- Charakterystyka procesu wychowania. Struktura procesu wychowania.

- Działanie edukacyjne a wychowanie. Wychowanie a kształcenie. Wychowanie a inne procesy społecznego wpływu (a socjalizacja, inkulturacja, pielęgnacja i opieka, terapia). Funkcje i nurty wychowania.

- Funkcje: społeczna (zachowawcza i rozwojowa), indywidualna (adaptacyjna i kompensacyjna) oraz kreacyjna. Nurty wychowania: naturalny na tle socjalizacji; celowy – instytucjonalny; intencjonalnych wpływów społecznych; samowychowania.

- Celowość procesu wychowania . Aksjologiczny i teleologiczny wymiar wychowania. Wartości a cele wychowania (relacje). Cele ostateczne (finalne), pośrednie a cele konkretne i zadania wychowania.

- Podmioty wychowania. Wychowawca – wobec wartości, kompetencje osobiste i społeczne pedagoga oraz ich doskonalenie; wychowanek - ujawniający i rozwijający swą podmiotowość przez wychowanie. Relacje wychowawca – wychowanek.

Pytania o granice swobody i przymusu w wychowaniu – ramy dyskursu.

- Tradycyjne i emancypacyjne ujecie i praktyki wychowania.

- Wychowanie uprzedmiatawiające. Nowe wychowanie i odkrycie podmiotowości dziecka (E. Key, , M. Montessori) oraz wskazanie jego praw (J. Korczak).

- Argumenty na rzecz stosowania przymusu i na rzecz swobody.

- Egzemplifikacje praktyczne wychowania w swobodzie, porozumieniu z uczniami i wychowania w przymusie.

Pytania o rzeczywistość: społeczno-kulturowe konteksty wychowania.

- Problemy globalne współczesnej cywilizacji i ich związki z edukacją i wychowaniem. Problemy regionalne i ich implikacje dla edukacji.

- Edukacja permanentna jako program rozwoju kwalifikacji i idea edukacyjnej koncepcji życia.

- Problemy demokratyzacji życia i postępu społecznego. Edukacja obywatelska, do życia w społeczeństwie demokratycznym.

- Problemy ładu aksjonormatywnego. Edukacja upodmiatawiająca przygotowująca do świadomego uczestnictwa, odpowiedzialności i podmiotowej komunikacji.

Pytania o współczesne środowiska i praktyki wychowawcze.

- Rodzina. Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „mikro” – rodziny. Możliwości i ograniczenia podmiotowości i dialogu w wychowaniu w rodzinie. Współczesne koncepcje oddziaływań wychowawczych w rodzinie (swoboda czy posłuszeństwo): A. Adler, T. Gordon., S. Sławiński

- Szkoła. Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „mezo” – szkoły. Krytyczna analiza codzienności szkoły. Relacje społeczne w szkole – czynniki poprawiające i psujące relacje. Funkcje adaptacyjne i emancypacyjne szkoły i praktyki ich realizacji. Edukacja domowa jako alternatywa dla edukacji szkolnej. Przykłady

- Instytucje kultury. Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „makro” – kultury. Edukacja kulturalna w świecie kultury urynkowionej.

WYMAGANIA

1. Znajomość literatury podstawowej.

2. Przepracowanie kursu e-learningowego z wynikiem wyższym niż 50% (szkolenie na wykładzie 05.11.2016r, 12.01.2018r. zamknięcie kursu).

3. Uczestnictwo w ćwiczeniach i prezentacja własnej mapy pojęć pedagogicznych na forum grupy.

4. Pozytywne zaliczenie końcowe (forma pisemna) - 17,02,2018r.

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA

Hojnicka-Bezwińska T., Pedagogika. Podręcznik dla pierwszego stopnia kształcenia na poziomie wyższym, Difin, Warszawa 2015

Humanistyka przełomu wieków, pod red. J. Kozieleckiego, Kraków 1999, cz.III, ss 241 – 342.

Gordon T., Wychowanie bez porażek, Warszawa 1991 lub: Wychowanie bez porażek w praktyce , Warszawa 1994

Kunowski S., Podstawy współczesnej pedagogiki, Warszawa 1993. Cz. I

Pedagogika. Podręcznik akademicki, red. Z. Kwieciński, B. Śliwerski, cz. 1 Warszawa 2003 (Cz. I s. 18 - 69 ); cz.2 Warszawa 2004 (Cz. II S. 240 – 320)

Śliwerski B., Podstawowe prawidłowości pedagogiki, Wydawnictwo APS, Warszawa, 2011

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Bińczycka J., Między przemocą a swobodą w wychowaniu, Kraków 1997 

Edukacja – jest w niej ukryty skarb. Raport dla UNESCO 1998

Fromm E., Mieć czy być, Poznań 1997, Czym jest modus posiadania (s. 123 –141) Czym jest modus bycia (s.146 – 173)

Gadacz T., O umiejętności życia, „Znak”, Kraków 2003, s 38 – 62

Gutek G., Filozoficzne i ideologiczne podstawy edukacji, Gdańsk 2003

Ostrowska K., W poszukiwaniu wartości, Gdańsk 1994

Pachociński R., Oświata XXI wieku, Warszawa 1999, rozdz. Cywilizacja a postęp (s. 5 – 38), Oświata w społeczeństwie informacyjnym (s. 71 – 94)

B.Suchodolski, Edukacja permanentna, Warszawa 2003

Toffler A., Trzecia fala, Warszawa 1997 lub: Budowa nowej cywilizacji. Polityka trzeciej fali, Poznań 1995 Lub: Wojna i antywojna, Warszawa 1997

Ritzer G., McDonaldyzacja społeczeństwa, Muza 1997.

Szkudlarek T., Media. Szkic z filozofii i pedagogiki dystansu, Kraków 1999, ss. 108 - 134

Wołoszyn S., Źródła do dziejów wychowania i myśli pedagogicznej. Kielce 1998. T. III. Ks. Pierwsza. Tekst E. Key: s. 46 – 67, Teksty Baden – Powella i A. Kamińskiego s. 311 – 328; Ks. Druga. Rozdz. Poszukiwanie nowych strategii oświatowych s. 508 – 543.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA

Wykład kursowy, ilustrowany prezentacjami multimedialnymi i filmami dydaktycznymi.

Samodzielna praca z kursem pedagogiki umieszczonym na platformie APS.

Dla aktywizacji studentów podczas ćwiczeń – przeprowadzanie paneli dyskusyjnych przy współudziale studentów.

NAKŁAD PRACY STUDENTA szacowany w godzinach potrzebnych do zrealizowania danej aktywności tj.

liczba godzin kontaktowych: 24,

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do zajęć: 20,

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do egzaminu/ zaliczenia: 18,

liczba godzin przeznaczonych e-learning: 10,

liczba godzin przeznaczonych na przygotowanie mapy pojęć: 5,

sumaryczna liczba godzin aktywności studenta: 78 ,

(z zachowaniem zasady, że średnio 25 - 30 godzinom pracy odpowiada 1 punkt ECTS)

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2018/2019" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-02-17
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Dorota Jankowska
Prowadzący grup: Dorota Jankowska, Sylwia Jaronowska, Elżbieta Strutyńska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

1. WIEDZA

- ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania rekonstruujące wiedzę oraz pytanie problemowo-erudycyjne podczas kolokwium egzaminacyjnego pisemnego

- ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa w dyskursie prowadzonym podczas zajęć ćwiczeniowych

2. UMIEJĘTNOŚCI

- ocena umiejętności kognitywnych, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania problemowe podczas kolokwium pisemnego

- ocena umiejętności kognitywnych, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa w dyskursie prowadzonym podczas zajęć prowadzonych metodą debaty

3. KOMPETENCJE SPOŁECZNE

- ocena kompetencji, w tym rozumienia wagi profesjonalizmu zawodowego obawiającego się etycznym postępowaniem na poziomie deklaratywnym, na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa w dyskursie prowadzonym podczas zajęć d prowadzonych metodą debaty,

- ocena kompetencji na podstawie odpowiedzi na pytania problemowe podczas egzaminu pisemnego

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE:

I. PYTANIA O PEDAGOGIKĘ:

- Pedagogika jako wiedza/ nauka o wychowaniu.

Wiedza naukowa – jej istota i rozwój w kontekście wykładni współczesnych. Ewolucja ideałów społecznej racjonalności. Nowożytne rozumienie nauki.

- Powstanie i ewolucja pedagogiki jako nauki.

Różnicowanie się teoretyczne pedagogiki w XX wieku i ewolucja jej tożsamości.

Integracyjny i interdyscyplinarny charakter pedagogiki.

Przedmiot i zakres, spory o przedmiot pedagogiki.

Nauki pedagogiczne dotyczące okresów rozwojowych człowieka oraz przedmiotu praktyki pedagogicznej.

Pedagogika jako nauka społeczna i humanistyczna – osobliwości nauk społecznych i humanistycznych.

- Sytuacja pedagogiki w ponowoczesności. Paradygmaty w pedagogice współczesnej.

Pedagogika nauką, techniką, sztuką wychowania.

- Podstawowe pojęcia pedagogiczne:

edukacja, wychowanie, kształcenie, socjalizacja, inkulturacja.

II. PYTANIA O WYCHOWANIE

- Wychowanie jako proces sprawczy – próby opisu.Istota, dziedziny, treści i uwarunkowania wychowania.

Geneza wychowania – wychowanie w różnych kulturach i porządkach życia społecznego

Charakterystyka procesu wychowania.

Struktura procesu wychowania.

Wychowanie a inne procesy społecznego wpływu (a socjalizacja, inkulturacja, pielęgnacja i opieka, terapia).

- Celowość procesu wychowania.

Aksjologiczny i teleologiczny wymiar wychowania.

Wartości a cele wychowania (relacje).

Cele ostateczne (finalne), pośrednie a cele konkretne i zadania wychowania.

- Funkcje wychowania

Funkcje: społeczna (zachowawcza i rozwojowa), indywidualna (adaptacyjna i kreacyjna).

III. PYTANIA O RZECZYWISTOŚĆ: SPOŁECZNO-KULTUROWE KONTEKSTY WYCHOWANIA

- Problemy ładu aksjonormatywnego.Edukacja wobec kryzysu moralnego współczesności. Edukacja w kulturze neoliberalnej.

- Problemy globalne współczesnej cywilizacji i ich związki z edukacją i wychowaniem. Edukacja permanentna jako program rozwoju kwalifikacji i idea edukacyjnej koncepcji życia.

- Problemy demokratyzacji życia i postępu społecznego. Edukacja obywatelska, do życia w społeczeństwie demokratycznym.

Edukacja przygotowująca do świadomego uczestnictwa, odpowiedzialności i podmiotowej komunikacji.

IV. PYTANIA O WSPÓŁCZESNE PRAKTYKI WYCHOWANIA

- Podmioty wychowania.

Wychowawca – wobec wartości, kompetencje osobiste i społeczne pedagoga oraz ich doskonalenie;

Wychowanek - ujawniający i rozwijający swą podmiotowość przez wychowanie.

Relacje wychowawca – wychowanek. Współczesne rozumienie granic swobody i przymusu w wychowaniu (w kontekście ich tworzenia)– ramy dyskursu.

- Tradycyjne i emancypacyjne ujecie i praktyki wychowania. Tradycje wychowania uprzedmiatawiającego wychowanka. Nowe wychowanie i odkrycie podmiotowości dziecka (E. Key, , M. Montessori) oraz wskazanie jego praw (J. Korczak).

- Argumenty na rzecz stosowania przymusu i na rzecz swobody w wychowaniu. Egzemplifikacje praktyczne wychowania w swobodzie, porozumieniu z uczniami i wychowania w przymusie.

V. PYTANIA O WSPÓŁCZESNE NURTY WYCHOWANIA

-naturalny na tle socjalizacji. Rodzina jako podstawowe środowisko wychowania naturalnego. Współczesne praktyki wychowawcze na poziomie – rodziny. Możliwości i ograniczenia podmiotowości i dialogu w wychowaniu w rodzinie

- celowy – instytucjonalny; Szkoła jako instytucja wychowania celowego.Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie szkoły. Przemoc, czy emancypacja instytucji wychowujących.

- intencjonalnych wpływów społecznych; Edukacyjny potencjał instytucji kultury w świecie kultury urynkowionej. Edukacja wobec naporu kultury masowej i popularnej.

-samowychowania i autoedukacji jako celu wychowania i drogi rozwoju osobowego.

WYMAGANIA

1. Znajomość literatury podstawowej.

2. Aktywność na ćwiczeniach oraz wykonanie zadań łączących się z realizacją ćwiczeń (słownik pojęć pedagogicznych,esej pedagogiczny - decyduje prowadzący ćwiczenia)

4. Zdanie kolokwium końcowego, obejmującego wiedzę i umiejętności rozwijane na wykładach i ćwiczeniach

Literatura:

Gordon T., Wychowanie bez porażek, Warszawa 1991;

lub: Wychowanie bez porażek w praktyce, Warszawa 1994

Gołębniak D., Szkoła wspomagająca rozwój, w: Pedagogika. Podręcznik akademicki, red. Z. Kwieciński, B. Śliwerski, cz.2, Warszawa 2004. s. 98-116

Hejnicka-Bezwińska T., Pedagogika, podręcznik dla pierwszego stopnia kształcenia na poziomie wyższym, Warszawa 2015, s.155-176.

Kunowski S., Podstawy współczesnej pedagogiki, Warszawa 1993. Cz. I.

Melosik Z., Kultura popularna jako czynnik socjalizacji, w: Pedagogika. Podręcznik akademicki, red. Z. Kwieciński, B. Śliwerski, cz.2 Warszawa 2004, s. 68-92.

K. Rubacha, Edukacja jako przedmiot pedagogiki i jej subdyscyplin,w: Pedagogika. Podręcznik akademicki, red. Z. Kwieciński, B. Śliwerski, cz1. Warszawa 2003, s. 18 – 33.

Surzykiewicz J., Agresja i przemoc w szkole, w: Pedagogika. Podręcznik akademicki, red. Z. Kwieciński, B. Śliwerski, cz.2 Warszawa 2004 s. 270-290.

Śliwerski B., Wychowanie jako samorealizacja, samowychowanie. W: B. Śliwerski, Podstawowe prawidłowości pedagogiki. Podręcznik akademicki, Warszawa 2011, s. 215-224

Wołoszyn S., Źródła do dziejów wychowania i myśli pedagogicznej. Kielce 1998. T. III. Ks. Pierwsza Metoda Marii Montessori 173-194 ; Zakład wychowawczy Aleksandra Neilla s. 216-239; Postawa pedagogiczna Janusza Korczaka s. 240-272.

Wołoszyn S., Źródła do dziejów wychowania i myśli pedagogicznej. Kielce 1998. T. III. Ks. Druga. Rozdz. Poszukiwanie nowych strategii oświatowych s. 508 – 543.

UZUPEŁNIAJĄCA:

Biała księga. Nauczanie i uczenie się. Na drodze do uczącego się społeczeństwa. Warszawa 1995

Bińczycka J., Między przemocą a swobodą w wychowaniu, Kraków 1997

Bińczycka J. (red.), Bici biją, Warszawa 2002

Bruhlmeier A., Kształcenie człowieka, 27 kamyczków jednej mozaiki, Kraków 2011, s 75-79

Edukacja domowa w Polsce, Teoria i praktyka, M, Zakrzewska, P. Zakrzewski (red), Warszawa 2009

Fromm E., Mieć czy być, Poznań 1997, Czym jest modus posiadania (s. 123 –141) Czym jest modus bycia (s.146 – 173)

Humanistyka przełomu wieków, pod red. J. Kozieleckiego, Kraków 1999, cz.III, ss 241 – 342.

Gadacz T., O umiejętności życia, „Znak”, Kraków 2003, s 38 - 62

Edukacja – jest w niej ukryty skarb. Raport dla UNESCO 1998

Melosik Z.: Edukacja globalna: nadzieje i kontrowersje. W: H. Kwiatkowska, Ewolucja tożsamości pedagogiki. Warszawa 1994, s. 165 – 175 lub: T. Jaworska, R. Leppert: Wprowadzenie do pedagogiki. Kraków 1998, s. 53 – 64.

Melosik Z., Szkudlarek T., Kultura, tożsamość, edukacja – migotanie znaczeń, Kraków 1998

Obuchowska I., Kochać i rozumieć, Poznań 1996.

Sławiński S. , Spór o wychowanie w posłuszeństwie, Warszawa 1991.

Toffler A., Trzecia fala, Warszawa 1997

lub: Budowa nowej cywilizacji. Polityka trzeciej fali, Poznań 1995

lub: Wojna i antywojna, Warszawa 1997

Ritzer G., McDonaldyzacja społeczeństwa, Muza 1997.

Uwagi:

METODY PRACY:

Wykład kursowy, ilustrowany prezentacjami multimedialnymi i filmami dydaktycznymi.

E-learning: realizacja lekcji z obszaru podstaw pedagogiki, zamieszczonych na platformie.

Ćwiczenia - gruntowanie i rozszerzanie wiedzy oraz umiejętności kognitywnych studentów: krytyczna analiza literatury, dyskusje i praca w grupach. Dla zainteresowanych: możliwość przygotowania prezentacji i referatu z zakresu wiedzy poszerzającej program przedmiotu. Aktywność na ćwiczeniach - punktowana.

NAKŁAD PRACY STUDENTA szacowany w godzinach potrzebnych do zrealizowania danej aktywności tj.

liczba godzin kontaktowych: 30,

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do zajęć: 14,

liczba godzin potrzebnych do wykonania prac pisemnych na ćwiczenia: 12;

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do egzaminu/ zaliczenia: 14,

liczba godzin przeznaczonych na przygotowanie prezentacji, referatu : 6,

sumaryczna liczba godzin aktywności studenta: 76 ,

(z zachowaniem zasady, że średnio 25 - 30 godzinom pracy odpowiada 1 punkt ECTS) - 3 ECTS

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2018/2019" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-03-01
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 12 godzin więcej informacji
Wykład, 12 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Marlena Grzelak-Klus
Prowadzący grup: Marlena Grzelak-Klus, Agnieszka Zamarian
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

POMIAR EFEKTÓW KSZTAŁCENIA

WIEDZA:

Pe1_KK_W01

Ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania rekonstruujące wiedzę oraz pytanie problemowo-erudycyjne podczas sprawdzianu pisemnego.

PE1_KK_W10

Ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa w dyskursie prowadzonym podczas zajęć ćwiczeniowych.

PE1_KK_W02 i PE1_KK_W13

Ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania rekonstruujące wiedzę oraz pytanie problemowo-erudycyjne podczas sprawdzianu pisemnego.

UMIEJĘTNOŚCI

PE1_KK_U02

Ocena umiejętności kognitywnych, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania problemowe podczas sprawdzianu pisemnego.

KOMPETENCJE

PE1_KK_K08

Ocena kompetencji, w tym rozumienia wagi profesjonalizmu zawodowego na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa w dyskursie prowadzonym podczas zajęć ćwiczeniowych.

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE

Pytania o pedagogikę:

- Pedagogika jako wiedza/ nauka o wychowaniu.

Wiedza naukowa – jej istota i rozwój w kontekście wykładni współczesnych. Ewolucja ideałów społecznej racjonalności. -

- Nowożytne rozumienie nauki. Powstanie i ewolucja pedagogiki jako nauki. Różnicowanie się teoretyczne pedagogiki w XX wieku i ewolucja jej tożsamości. Integracyjny i interdyscyplinarny charakter pedagogiki.

- Nauki pedagogiczne dotyczące okresów rozwojowych człowieka oraz przedmiotu praktyki pedagogicznej. Sytuacja pedagogiki w ponowoczesności. Pedagogika nauką, techniką, sztuką wychowania.

- Działy pedagogiki współczesnej. Pedagogika a nauki z nią współpracujące. Zakresy współpracy pedagogiki z filozofią, psychologią i socjologią.

Podstawowe pojęcia pedagogiczne.

Pytania o wychowanie

- Wychowanie jako proces sprawczy – próby opisu. Istota, dziedziny, treści i uwarunkowania wychowania. Geneza wychowania – wychowanie w różnych kulturach i porządkach życia społecznego.

- Charakterystyka procesu wychowania. Struktura procesu wychowania.

- Działanie edukacyjne a wychowanie. Wychowanie a kształcenie. Wychowanie a inne procesy społecznego wpływu (a socjalizacja, inkulturacja, pielęgnacja i opieka, terapia). Funkcje i nurty wychowania.

- Funkcje: społeczna (zachowawcza i rozwojowa), indywidualna (adaptacyjna i kompensacyjna) oraz kreacyjna. Nurty wychowania: naturalny na tle socjalizacji; celowy – instytucjonalny; intencjonalnych wpływów społecznych; samowychowania.

- Celowość procesu wychowania . Aksjologiczny i teleologiczny wymiar wychowania. Wartości a cele wychowania (relacje). Cele ostateczne (finalne), pośrednie a cele konkretne i zadania wychowania.

- Podmioty wychowania. Wychowawca – wobec wartości, kompetencje osobiste i społeczne pedagoga oraz ich doskonalenie; wychowanek - ujawniający i rozwijający swą podmiotowość przez wychowanie. Relacje wychowawca – wychowanek; style wychowania.

Pytania o granice swobody i przymusu w wychowaniu – ramy dyskursu.

- Tradycyjne i emancypacyjne ujecie i praktyki wychowania.

- Wychowanie uprzedmiatawiające. Nowe wychowanie i odkrycie podmiotowości dziecka (E. Key, , M. Montessori) oraz wskazanie jego praw (J. Korczak).

- Argumenty na rzecz stosowania przymusu i na rzecz swobody.

- Egzemplifikacje praktyczne wychowania w swobodzie, porozumieniu z uczniami i wychowania w przymusie.

Pytania o rzeczywistość: społeczno-kulturowe konteksty wychowania.

- Problemy globalne współczesnej cywilizacji i ich związki z edukacją i wychowaniem. Problemy regionalne i ich implikacje dla edukacji.

- Edukacja permanentna jako program rozwoju kwalifikacji i idea edukacyjnej koncepcji życia.

- Problemy demokratyzacji życia i postępu społecznego. Edukacja obywatelska, do życia w społeczeństwie demokratycznym.

- Problemy ładu aksjonormatywnego. Edukacja upodmiatawiająca przygotowująca do świadomego uczestnictwa, odpowiedzialności i podmiotowej komunikacji.

Pytania o współczesne środowiska i praktyki wychowawcze.

- Rodzina. Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „mikro” – rodziny. Możliwości i ograniczenia podmiotowości i dialogu w wychowaniu w rodzinie. Współczesne koncepcje oddziaływań wychowawczych w rodzinie (swoboda czy posłuszeństwo): A. Adler, T. Gordon., S. Sławiński

- Szkoła. Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „mezo” – szkoły. Krytyczna analiza codzienności szkoły. Relacje społeczne w szkole – czynniki poprawiające i psujące relacje. Funkcje adaptacyjne i emancypacyjne szkoły i praktyki ich realizacji. Edukacja domowa jako alternatywa dla edukacji szkolnej. Przykłady

- Instytucje kultury. Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „makro” – kultury. Edukacja kulturalna w świecie kultury urynkowionej.

WYMAGANIA

1. Znajomość literatury podstawowej.

2. Przepracowanie kursu e-learningowego z wynikiem wyższym niż 50% (szkolenie na wykładzie 21.10.2018r, 25.01.2019r. zamknięcie kursu).

3. Uczestnictwo w ćwiczeniach i prezentacja własnej mapy, słownika pojęć pedagogicznych lub uargumentowanej tezy pedagogicznej na forum grupy.

4. Pozytywne zaliczenie końcowe (forma pisemna) - do ustalenia.

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA

Hojnicka-Bezwińska T., Pedagogika. Podręcznik dla pierwszego stopnia kształcenia na poziomie wyższym, Difin, Warszawa 2015

Humanistyka przełomu wieków, pod red. J. Kozieleckiego, Kraków 1999, cz.III, ss 241 – 342.

Gordon T., Wychowanie bez porażek, Warszawa 1991 lub: Wychowanie bez porażek w praktyce , Warszawa 1994

Kunowski S., Podstawy współczesnej pedagogiki, Warszawa 1993. Cz. I

Pedagogika. Podręcznik akademicki, red. Z. Kwieciński, B. Śliwerski, cz. 1 Warszawa 2003 (Cz. I s. 18 - 69 ); cz.2 Warszawa 2004 (Cz. II S. 240 – 320)

Śliwerski B., Podstawowe prawidłowości pedagogiki, Wydawnictwo APS, Warszawa, 2011

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Bińczycka J., Między przemocą a swobodą w wychowaniu, Kraków 1997 

Edukacja – jest w niej ukryty skarb. Raport dla UNESCO 1998

Fromm E., Mieć czy być, Poznań 1997, Czym jest modus posiadania (s. 123 –141) Czym jest modus bycia (s.146 – 173)

Gadacz T., O umiejętności życia, „Znak”, Kraków 2003, s 38 – 62

Gutek G., Filozoficzne i ideologiczne podstawy edukacji, Gdańsk 2003

Ostrowska K., W poszukiwaniu wartości, Gdańsk 1994

Pachociński R., Oświata XXI wieku, Warszawa 1999, rozdz. Cywilizacja a postęp (s. 5 – 38), Oświata w społeczeństwie informacyjnym (s. 71 – 94)

B.Suchodolski, Edukacja permanentna, Warszawa 2003

Toffler A., Trzecia fala, Warszawa 1997 lub: Budowa nowej cywilizacji. Polityka trzeciej fali, Poznań 1995 Lub: Wojna i antywojna, Warszawa 1997

Ritzer G., McDonaldyzacja społeczeństwa, Muza 1997.

Szkudlarek T., Media. Szkic z filozofii i pedagogiki dystansu, Kraków 1999, ss. 108 - 134

Wołoszyn S., Źródła do dziejów wychowania i myśli pedagogicznej. Kielce 1998. T. III. Ks. Pierwsza. Tekst E. Key: s. 46 – 67, Teksty Baden – Powella i A. Kamińskiego s. 311 – 328; Ks. Druga. Rozdz. Poszukiwanie nowych strategii oświatowych s. 508 – 543.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA

Wykład kursowy, ilustrowany prezentacjami multimedialnymi i filmami dydaktycznymi.

Samodzielna praca z kursem pedagogiki umieszczonym na platformie APS.

Dla aktywizacji studentów podczas ćwiczeń – przeprowadzanie paneli dyskusyjnych przy współudziale studentów.

NAKŁAD PRACY STUDENTA szacowany w godzinach potrzebnych do zrealizowania danej aktywności tj.

liczba godzin kontaktowych: 24,

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do zajęć: 20,

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do egzaminu/ zaliczenia: 18,

liczba godzin przeznaczonych e-learning: 10,

liczba godzin przeznaczonych na przygotowanie mapy pojęć: 5,

sumaryczna liczba godzin aktywności studenta: 78 ,

(z zachowaniem zasady, że średnio 25 - 30 godzinom pracy odpowiada 1 punkt ECTS)

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/2020" (w trakcie)

Okres: 2019-10-01 - 2020-02-23
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Dorota Jankowska
Prowadzący grup: Dorota Jankowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2019/2020" (w trakcie)

Okres: 2019-10-01 - 2020-02-27
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 12 godzin więcej informacji
Wykład, 12 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Marlena Grzelak-Klus
Prowadzący grup: Marlena Grzelak-Klus
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.