Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Metody komunikacji alternatywnej

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: SP-MKA Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Metody komunikacji alternatywnej
Jednostka: Instytut Pedagogiki Specjalnej
Grupy: Obowiązkowe dla III sem. stud. podypl: edu. i rehab. osób z niepełnospr, intelektualną i autyzmem
Obowiązkowe dla stud. podyplomowych: edu. i rehab. osób z niepełnospr. intelektualną i autyzmem
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 1.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Pełny opis:

Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC).Komunikacja na poziomie przedsymbolicznym- sygnały sensoryczne a wyzwalanie aktywności. Komunikacja na poziomie symboli konkretnych – system kalendarzowy ( metodyka wprowadzania pojęć). Komunikacja na poziomie symboli abstrakcyjnych.

Ocena predyspozycji i ograniczeń ucznia do zastosowania wspomagających i alternatywnych metod komunikacji. Zasady doboru metod alternatywnych i wspomagających komunikacji. Rodzaje, dobór oraz wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z dzieckiem niepełnosprawnym.

Literatura:

1. Błeszyński J., (2006).Alternatywne i wspomagające metody komunikacji. Kraków: oficyna IMPULS

2. Bogucka J., Grycman M., Kaniecka K.(2011). Porozmawiajmy. Poradnik dla nauczyciela. Bydgoszcz: Oficyna Wydawnicza Excalibur

3. Grycman M., Smyczek A. [red.], (2004).Wiem czego chcę! Z praktyki polskich użytkowników i terapeutów AAC. Kraków: Stowarzyszenie „Mówić bez słów”

4. Grycman M.,(2009).Sprawdź jak się porozumiewam. Ocena efektywności porozumiewania się dzieci niemówiących wraz z propozycjami strategii terapeutycznych. Kwidzyn: RCRP

Literatura uzupełniająca:

1. Kaczmarek B.B.,(2011). Program porozumiewania się Makaton w edukacji i terapii. Kraków: Wyd. Impuls

2. Knill Ch., (1992). Dotyk i komunikacja. Warszawa: CMPP-P MEN

3. Von Tetzchner S., Martinsen H., (2002). Wprowadzenie do wspomagających i alternatywnych sposobów porozumiewania się. Warszawa: Stowarzyszenie „Mówić bez słów”

Efekty kształcenia:

Słuchacz:

zna cele i funkcje komunikacji; zna czynniki warunkujące skuteczność doboru metod komunikacyjnych, zna metody komunikacji alternatywnej; potrafi wykorzystać w praktyce wybrane metody komunikacji alternatywnej; potrafi dokonać oceny możliwości komunikacyjnych osób niepełnosprawnych; potrafi tworzyć pomoce wspomagające komunikację osób niepełnosprawnych z otoczeniem.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2015/2016" (zakończony)

Okres: 2015-10-01 - 2016-02-19
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 10 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Barbara Marcinkowska
Prowadzący grup: Urszula Fila
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Pełny opis:

Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC).Komunikacja na poziomie przedsymbolicznym- sygnały sensoryczne a wyzwalanie aktywności. Komunikacja na poziomie symboli konkretnych – system kalendarzowy ( metodyka wprowadzania pojęć). Komunikacja na poziomie symboli abstrakcyjnych.

Ocena predyspozycji i ograniczeń ucznia do zastosowania wspomagających i alternatywnych metod komunikacji. Zasady doboru metod alternatywnych i wspomagających komunikacji. Rodzaje, dobór oraz wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z dzieckiem niepełnosprawnym.

Literatura:

1. Błeszyński J., (2006).Alternatywne i wspomagające metody komunikacji. Kraków: oficyna IMPULS

2. Bogucka J., Grycman M., Kaniecka K.(2011). Porozmawiajmy. Poradnik dla nauczyciela. Bydgoszcz: Oficyna Wydawnicza Excalibur

3. Grycman M., Smyczek A. [red.], (2004).Wiem czego chcę! Z praktyki polskich użytkowników i terapeutów AAC. Kraków: Stowarzyszenie „Mówić bez słów”

4. Grycman M.,(2009).Sprawdź jak się porozumiewam. Ocena efektywności porozumiewania się dzieci niemówiących wraz z propozycjami strategii terapeutycznych. Kwidzyn: RCRP

Literatura uzupełniająca:

1. Kaczmarek B.B.,(2011). Program porozumiewania się Makaton w edukacji i terapii. Kraków: Wyd. Impuls

2. Knill Ch., (1992). Dotyk i komunikacja. Warszawa: CMPP-P MEN

3. Von Tetzchner S., Martinsen H., (2002). Wprowadzenie do wspomagających i alternatywnych sposobów porozumiewania się. Warszawa: Stowarzyszenie „Mówić bez słów”

Uwagi:

liczba godzin kontaktowych:

ćwiczenia - 10

liczba godzin przygotowania się do zajęć, lektury - 10

liczba godzin przygotowania się do kolokwium - 10

sumaryczna liczba punktów ECTS - 1

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2015/2016" (zakończony)

Okres: 2016-02-22 - 2016-09-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 10 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Barbara Marcinkowska
Prowadzący grup: Urszula Fila
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

dyskusja, praca z tekstem, działania praktyczne, metoda sytuacyjna

liczba godzin kontaktowych:

ćwiczenia - 10

liczba godzin przygotowania się do zajęć, lektury - 10

liczba godzin przygotowania się do kolokwium - 10

sumaryczna liczba punktów ECTS - 1

Pełny opis:

Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC).Komunikacja na poziomie przedsymbolicznym- sygnały sensoryczne a wyzwalanie aktywności. Komunikacja na poziomie symboli konkretnych – system kalendarzowy ( metodyka wprowadzania pojęć). Komunikacja na poziomie symboli abstrakcyjnych.

Ocena predyspozycji i ograniczeń ucznia do zastosowania wspomagających i alternatywnych metod komunikacji. Zasady doboru metod alternatywnych i wspomagających komunikacji. Rodzaje, dobór oraz wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z dzieckiem niepełnosprawnym.

Literatura:

. Błeszyński J., (2006).Alternatywne i wspomagające metody komunikacji. Kraków: oficyna IMPULS

2. Bogucka J., Grycman M., Kaniecka K.(2011). Porozmawiajmy. Poradnik dla nauczyciela. Bydgoszcz: Oficyna Wydawnicza Excalibur

3. Grycman M., Smyczek A. [red.], (2004).Wiem czego chcę! Z praktyki polskich użytkowników i terapeutów AAC. Kraków: Stowarzyszenie „Mówić bez słów”

4. Grycman M.,(2009).Sprawdź jak się porozumiewam. Ocena efektywności porozumiewania się dzieci niemówiących wraz z propozycjami strategii terapeutycznych. Kwidzyn: RCRP

Literatura uzupełniająca:

1. Kaczmarek B.B.,(2011). Program porozumiewania się Makaton w edukacji i terapii. Kraków: Wyd. Impuls

2. Knill Ch., (1992). Dotyk i komunikacja. Warszawa: CMPP-P MEN

3. Von Tetzchner S., Martinsen H., (2002). Wprowadzenie do wspomagających i alternatywnych sposobów porozumiewania się. Warszawa: Stowarzyszenie „Mówić bez słów”.

Uwagi:

liczba godzin kontaktowych:

ćwiczenia - 10

liczba godzin przygotowania się do zajęć, lektury - 10

liczba godzin przygotowania się do kolokwium - 10

sumaryczna liczba punktów ECTS - 1.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2016-10-01 - 2017-02-19
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 10 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Mariusz Fila, Urszula Fila
Prowadzący grup: Mariusz Fila, Urszula Fila
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

dyskusja, praca z tekstem, działania praktyczne, metoda sytuacyjna

Pełny opis:

Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC).Komunikacja na poziomie przedsymbolicznym- sygnały sensoryczne a wyzwalanie aktywności. Komunikacja na poziomie symboli konkretnych – system kalendarzowy ( metodyka wprowadzania pojęć). Komunikacja na poziomie symboli abstrakcyjnych.

Ocena predyspozycji i ograniczeń ucznia do zastosowania wspomagających i alternatywnych metod komunikacji. Zasady doboru metod alternatywnych i wspomagających komunikacji. Rodzaje, dobór oraz wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z dzieckiem niepełnosprawnym.

Literatura:

. Błeszyński J., (2006).Alternatywne i wspomagające metody komunikacji. Kraków: oficyna IMPULS

2. Bogucka J., Grycman M., Kaniecka K.(2011). Porozmawiajmy. Poradnik dla nauczyciela. Bydgoszcz: Oficyna Wydawnicza Excalibur

3. Grycman M., Smyczek A. [red.], (2004).Wiem czego chcę! Z praktyki polskich użytkowników i terapeutów AAC. Kraków: Stowarzyszenie „Mówić bez słów”

4. Grycman M.,(2009).Sprawdź jak się porozumiewam. Ocena efektywności porozumiewania się dzieci niemówiących wraz z propozycjami strategii terapeutycznych. Kwidzyn: RCRP

Literatura uzupełniająca:

1. Kaczmarek B.B.,(2011). Program porozumiewania się Makaton w edukacji i terapii. Kraków: Wyd. Impuls

2. Knill Ch., (1992). Dotyk i komunikacja. Warszawa: CMPP-P MEN

3. Von Tetzchner S., Martinsen H., (2002). Wprowadzenie do wspomagających i alternatywnych sposobów porozumiewania się. Warszawa: Stowarzyszenie „Mówić bez słów”

Uwagi:

liczba godzin kontaktowych:

ćwiczenia - 10

liczba godzin przygotowania się do zajęć, lektury - 10

liczba godzin przygotowania się do kolokwium - 10

sumaryczna liczba punktów ECTS - 1

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2017-02-20 - 2017-09-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 10 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Barbara Marcinkowska
Prowadzący grup: Urszula Fila
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-02-18
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 10 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Urszula Fila, Barbara Marcinkowska
Prowadzący grup: Urszula Fila
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/2020" (jeszcze nie rozpoczęty)

Okres: 2019-10-01 - 2020-02-23
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 10 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Barbara Marcinkowska
Prowadzący grup: Urszula Fila
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.