Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Wprowadzenie do pedagogiki

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 20-1F-WPD1 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Wprowadzenie do pedagogiki
Jednostka: Instytut Pedagogiki
Grupy: Obowiązkowe dla I r. PS, (3-l) niestacjonarne I stopnia
Obowiązkowe dla I r. PS, (3-l) stacjonarne I stopnia
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 3.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Efekty kształcenia:

WIEDZA

K_W01; K_W02

- Zna i rozumie na poziomie elementarnym genezę głównych pojęć pedagogiki jako dyscypliny naukowej;

- Zna i rozumie wybrane filozoficzne, psychologiczne i socjologiczne aspekty i aplikacje głównych pojęć pedagogicznych.

- Zna podstawowe subdyscypliny pedagogiki, ich specyfikę merytoryczną oraz tożsamość pedagogiczną.

- Zna i rozumie na poziome elementarnym wybrane wykładnie relacji wychowawczej oraz procesu wychowania, w tym ich warunków konstytutywnych.

- Zna i rozumie wybrane zależności między wychowaniem a socjalizacją i inkulturacją.

- Zna i rozumie wybrane społeczne i psychologiczne uwarunkowania relacji wychowawczej i procesu wychowania.

UMIEJĘTNOŚCI

K_U02; K_U12

- Potrafi wykorzystywać podstawową wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki oraz powiązanych z nią dyscyplin w celu analizowania i interpretowania problemów edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych, kulturalnych i pomocowych.

- Potrafi wykorzystywać podstawową wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki oraz powiązanych z nią dyscyplin w celu analizowania i interpretowania motywów i wzorów ludzkich zachowań.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE

K_K04; K_K10

- Przejawia empatyczną postawę względem innych ludzi, szczególnie klientów pomocy społecznej; rozumie ich sytuację.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2016-10-01 - 2017-02-19
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Bogusław Milerski
Prowadzący grup: Bogusław Milerski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

SPOSOBY POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA

WIEDZA

ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania rekonstruujące wiedzę oraz pytanie problemowo-erudycyjne podczas pisemnego zaliczenia na ocenę.

UMIEJĘTNOŚCI

ocena umiejętności na podstawie odpowiedzi na pytanie problemowo-erudycyjne podczas pisemnego zaliczenia na ocenę.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE

ocena kompetencji na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa w dyskursie prowadzonym podczas zajęć; ze względu na wykładowy charakter zajęć ocena może być dokonana jedynie w sposób cząstkowy.

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE

Powstanie pedagogiki i sposoby jej uprawiania: geneza pedagogiki; różnicowanie się teoretyczne pedagogiki na początku XX w.; rozróżnienie pedagogiki i pedagogii; relacja pomiędzy teorią i praktyką; sposoby uprawiania pedagogiki – pedagogika teoretyczna, stosowana (prakseologiczna), normatywna; paradygmaty pedagogiki współczesnej, krytyczny; kategorie metodologiczne: opis, rozumienie, wyjaśnianie, interpretacja krytyczna; rozwój teoretyczny pedagogiki i „mapa” współczesnych kierunków pedagogicznych.

Podstawowe kategorie pojęciowe pedagogiki: wychowanie, nauczanie, kształcenie, edukacja, socjalizacja, enkulturacja, opieka, samowychowanie; zróżnicowanie teoretyczne wykładni wychowania (kształcenia, edukacji). Kształcenie z perspektywy adaptacyjnej (zewnętrznej) a kształcenie z perspektywy egzystencjalnej (wewnętrznej). Idea kształcenia humanistycznego.

Pedagogika jako nauka empiryczna: pozytywistyczny wzorzec nauki; powstanie pedagogiki empirycznej jako pedagogiki eksperymentalnej; pedagogika empiryczna w tradycji behawioralnej; behawioralna teoria uczenia się i nauczania; teorie curricularne – projektowanie przebiegu nauczania i operacjonalizacja celów kształcenia; nauczyciel jako technolog; przykłady badań empirycznych w pedagogice.

Pedagogika jako nauka humanistyczna: nauki przyrodnicze a nauki humanistyczne - antynaturalistyczne uprawomocnienie pedagogiki; powstanie pedagogiki kultury; pedagogika kultury jako pedagogika ludzkiej duchowości; rozumienie jako kategoria metodologiczna i dydaktyczna; pedagogika kultury jako teoria treści kształcenia i hermeneutyczna koncepcja uczenia się; nauczyciel jako odpowiedzialny interpretator; przykłady badań humanistycznych w pedagogice.

Pedagogika jako teoria krytyczna: teoria krytyczna a teoria tradycyjna; krytyka neutralnego charakteru teorii społecznej; recepcja teorii krytycznej w pedagogice; zagadnienia marginalizacji i wykluczania społecznego oraz kolonizacji kulturowej; edukacja jako miejsce „przemocy symbolicznej”; edukacja w perspektywie postulatu upodmiotowienia jednostki poprzez uczestnictwo w komunikacji społecznej; koncepcja ukrytego programu szkoły; postulat edukacji zaangażowanej na rzecz pluralistycznego, upodmiotowionego i demokratycznego społeczeństwa; przykłady badań krytycznych w pedagogice.

Aksjologiczne podstawy wychowania: wartości, normy i cele wychowania; ideały i cele wychowania; status wartości etycznych; wartości etyczne a wartości pedagogiczne; struktura celów wychowania / kształcenia.

Zagadnienie afirmacyjnego charakteru wychowania i teorii wychowania: afirmacyjne i nieafirmacyjne rozumienie procesu wychowania i teorii pedagogicznej; problem afirmacyjności – współczesna kontynuacja dyskusji nad relacją „teoria a praktyka wychowania”; konsekwencje podejścia afirmacyjnego i nieafirmacyjnego dla rozumienia edukacji szkolnej.

Światopogląd a wychowanie w szkole publicznej: neutralność światopoglądowa jako zasada polityczna, prawna i pedagogiczna; przestrzeń publiczna a instytucje publiczne; antynomia szkoły – szkoła jako miejsce wychowania i instytucja publiczna; antynomia pracy nauczycielskiej – nauczyciel jako wychowawca i jako funkcjonariusz publiczny; obecność elementów światopoglądowych w szkole w kontekście kształtowania demokratycznej kultury życia społecznego.

Wychowanie w szkole publicznej w perspektywie idei dobra wspólnego

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

Pedagogika, red. B. Śliwerski, t. 1: Podstawy nauk o wychowaniu, Gdańsk 2006, s. 79-113, 277-415.

Literatura uzupełniająca:

W. Brezinka, Wychowanie i pedagogika. Podręcznik akademicki, Kraków 2005.

H.H. Krüger, Wprowadzenie w teorie i metody badawcze nauk o wychowaniu, Gdańsk 2005.

*Podstawowe dla danego zagadnienia pozycje bibliograficzne są podawane podczas zajęć

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA

wykład, materiały typu „handout”

NAKŁAD PRACY STUDENTA

Godziny kontaktowe, np. wykład, ćwiczenia: 30

Inne formy: przygotowanie się do sprawdzianu zaliczeniowego: 30

Zaliczenie na ocenę ma charakter sprawdzianu pisemnego. Składa się z 3 pytań ocenianych od 0 do 4 punktów każde; maksymalna liczba punktów wynosi 12; do zaliczenia jest wymagane uzyskanie 50% punktów.

Sumaryczna liczba punktów ECTS: 3.00

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2016-10-01 - 2017-02-26
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Andrzej Ciążela
Prowadzący grup: Andrzej Ciążela
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

SPOSOBY POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA

WIEDZA

ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania rekonstruujące wiedzę oraz pytanie problemowo-erudycyjne podczas pisemnego zaliczenia na ocenę.

UMIEJĘTNOŚCI

ocena umiejętności na podstawie odpowiedzi na pytanie problemowo-erudycyjne podczas pisemnego zaliczenia na ocenę.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE

ocena kompetencji na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa w dyskursie prowadzonym podczas zajęć; ze względu na wykładowy charakter zajęć ocena może być dokonana jedynie w sposób cząstkowy.

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE

Powstanie pedagogiki i sposoby jej uprawiania: geneza pedagogiki; różnicowanie się teoretyczne pedagogiki na początku XX w.; rozróżnienie pedagogiki i pedagogii; relacja pomiędzy teorią i praktyką; sposoby uprawiania pedagogiki – pedagogika teoretyczna, stosowana (prakseologiczna), normatywna; paradygmaty pedagogiki współczesnej, krytyczny; kategorie metodologiczne: opis, rozumienie, wyjaśnianie, interpretacja krytyczna; rozwój teoretyczny pedagogiki i „mapa” współczesnych kierunków pedagogicznych.

Podstawowe kategorie pojęciowe pedagogiki: wychowanie, nauczanie, kształcenie, edukacja, socjalizacja, enkulturacja, opieka, samowychowanie; zróżnicowanie teoretyczne wykładni wychowania (kształcenia, edukacji). Kształcenie z perspektywy adaptacyjnej (zewnętrznej) a kształcenie z perspektywy egzystencjalnej (wewnętrznej). Idea kształcenia humanistycznego.

Pedagogika jako nauka empiryczna: pozytywistyczny wzorzec nauki; powstanie pedagogiki empirycznej jako pedagogiki eksperymentalnej; pedagogika empiryczna w tradycji behawioralnej; behawioralna teoria uczenia się i nauczania; teorie curricularne – projektowanie przebiegu nauczania i operacjonalizacja celów kształcenia; nauczyciel jako technolog; przykłady badań empirycznych w pedagogice.

Pedagogika jako nauka humanistyczna: nauki przyrodnicze a nauki humanistyczne - antynaturalistyczne uprawomocnienie pedagogiki; powstanie pedagogiki kultury; pedagogika kultury jako pedagogika ludzkiej duchowości; rozumienie jako kategoria metodologiczna i dydaktyczna; pedagogika kultury jako teoria treści kształcenia i hermeneutyczna koncepcja uczenia się; nauczyciel jako odpowiedzialny interpretator; przykłady badań humanistycznych w pedagogice.

Pedagogika jako teoria krytyczna: teoria krytyczna a teoria tradycyjna; krytyka neutralnego charakteru teorii społecznej; recepcja teorii krytycznej w pedagogice; zagadnienia marginalizacji i wykluczania społecznego oraz kolonizacji kulturowej; edukacja jako miejsce „przemocy symbolicznej”; edukacja w perspektywie postulatu upodmiotowienia jednostki poprzez uczestnictwo w komunikacji społecznej; koncepcja ukrytego programu szkoły; postulat edukacji zaangażowanej na rzecz pluralistycznego, upodmiotowionego i demokratycznego społeczeństwa; przykłady badań krytycznych w pedagogice.

Aksjologiczne podstawy wychowania: wartości, normy i cele wychowania; ideały i cele wychowania; status wartości etycznych; wartości etyczne a wartości pedagogiczne; struktura celów wychowania / kształcenia.

Zagadnienie afirmacyjnego charakteru wychowania i teorii wychowania: afirmacyjne i nieafirmacyjne rozumienie procesu wychowania i teorii pedagogicznej; problem afirmacyjności – współczesna kontynuacja dyskusji nad relacją „teoria a praktyka wychowania”; konsekwencje podejścia afirmacyjnego i nieafirmacyjnego dla rozumienia edukacji szkolnej.

Światopogląd a wychowanie w szkole publicznej: neutralność światopoglądowa jako zasada polityczna, prawna i pedagogiczna; przestrzeń publiczna a instytucje publiczne; antynomia szkoły – szkoła jako miejsce wychowania i instytucja publiczna; antynomia pracy nauczycielskiej – nauczyciel jako wychowawca i jako funkcjonariusz publiczny; obecność elementów światopoglądowych w szkole w kontekście kształtowania demokratycznej kultury życia społecznego.

Wychowanie w szkole publicznej w perspektywie idei dobra wspólnego

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

Pedagogika, red. B. Śliwerski, t. 1: Podstawy nauk o wychowaniu, Gdańsk 2006, s. 79-113, 277-415.

Literatura uzupełniająca:

W. Brezinka, Wychowanie i pedagogika. Podręcznik akademicki, Kraków 2005.

H.H. Krüger, Wprowadzenie w teorie i metody badawcze nauk o wychowaniu, Gdańsk 2005.

*Podstawowe dla danego zagadnienia pozycje bibliograficzne są podawane podczas zajęć

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA

wykład, materiały typu „handout”

NAKŁAD PRACY STUDENTA

Godziny kontaktowe, np. wykład, ćwiczenia: 30

Inne formy: przygotowanie się do sprawdzianu zaliczeniowego: 30

Zaliczenie na ocenę ma charakter sprawdzianu pisemnego. Składa się z 3 pytań ocenianych od 0 do 4 punktów każde; maksymalna liczba punktów wynosi 12; do zaliczenia jest wymagane uzyskanie 50% punktów.

Sumaryczna liczba punktów ECTS: 3.00

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-02-18
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Bogusław Milerski
Prowadzący grup: Bogusław Milerski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Zajęcia dostarczają podstawową wiedzą, umiejętności i kompetencje społeczne w zakresie pedagogiki i działalności wychowawczej dla studentów kierunku studiów praca socjalna

Pełny opis:

Powstanie pedagogiki i sposoby jej uprawiania: geneza pedagogiki; różnicowanie się teoretyczne pedagogiki na początku XX w.; rozróżnienie pedagogiki i pedagogii; relacja pomiędzy teorią i praktyką; sposoby uprawiania pedagogiki – pedagogika teoretyczna, stosowana (prakseologiczna), normatywna; paradygmaty pedagogiki współczesnej, krytyczny; kategorie metodologiczne: opis, rozumienie, wyjaśnianie, interpretacja krytyczna; rozwój teoretyczny pedagogiki i „mapa” współczesnych kierunków pedagogicznych.

Podstawowe kategorie pojęciowe pedagogiki: wychowanie, nauczanie, kształcenie, edukacja, socjalizacja, enkulturacja, opieka, samowychowanie; zróżnicowanie teoretyczne wykładni wychowania (kształcenia, edukacji). Kształcenie z perspektywy adaptacyjnej (według wzorca zewnętrznego) a kształcenie z perspektywy egzystencjalnej (według wzorca wewnętrznego). Idea kształcenia humanistycznego.

Pedagogika jako nauka empiryczna: pozytywistyczny wzorzec nauki; powstanie pedagogiki empirycznej jako pedagogiki eksperymentalnej; pedagogika empiryczna w tradycji behawioralnej; behawioralna teoria uczenia się i nauczania; teorie curricularne – projektowanie przebiegu nauczania i operacjonalizacja celów kształcenia; nauczyciel jako technolog; przykłady badań empirycznych w pedagogice.

Pedagogika jako nauka humanistyczna: nauki przyrodnicze a nauki humanistyczne - antynaturalistyczne uprawomocnienie pedagogiki; powstanie pedagogiki kultury; pedagogika kultury jako pedagogika ludzkiej duchowości; rozumienie jako kategoria metodologiczna i dydaktyczna; pedagogika kultury jako teoria treści kształcenia i hermeneutyczna koncepcja uczenia się; nauczyciel jako odpowiedzialny interpretator; przykłady badań humanistycznych w pedagogice.

Pedagogika jako teoria krytyczna: teoria krytyczna a teoria tradycyjna; krytyka neutralnego charakteru teorii społecznej; recepcja teorii krytycznej w pedagogice; zagadnienia marginalizacji i wykluczania społecznego oraz kolonizacji kulturowej; edukacja jako miejsce „przemocy symbolicznej”; edukacja w perspektywie postulatu upodmiotowienia jednostki poprzez uczestnictwo w komunikacji społecznej; koncepcja ukrytego programu szkoły; postulat edukacji zaangażowanej na rzecz pluralistycznego, upodmiotowionego i demokratycznego społeczeństwa; przykłady badań krytycznych w pedagogice.

Wychowanie w szkole publicznej w perspektywie idei dobra wspólnego

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

Pedagogika, red. B. Śliwerski, t. 1: Podstawy nauk o wychowaniu, Gdańsk 2006, s. 79-113, 277-415.

Literatura uzupełniająca:

W. Brezinka, Wychowanie i pedagogika. Podręcznik akademicki, Kraków 2005.

H.H. Krüger, Wprowadzenie w teorie i metody badawcze nauk o wychowaniu, Gdańsk 2005.

*Podstawowe dla danego zagadnienia pozycje bibliograficzne są podawane podczas zajęć

Uwagi:

Warunki zaliczenia przedmiotu:

Zaliczenie na ocenę ma charakter sprawdzianu pisemnego w dwóch etapach. Pierwszy etap składa się z odpowiedzi na 3 pytania oceniane od 0 do 4 punktów każde; maksymalna liczba punktów wynosi 12; do zaliczenia jest wymagane uzyskanie 50% punktów. Osoby które uzyskały co najmniej 11 pkt. mogą przystąpić do drugiego etapu - odpowiedzi na pytanie dodatkowe. Pozytywna ocena tej odpowiedzi zalicza przedmiot na ocenę bardzo dobrą.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-02-26
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Andrzej Ciążela
Prowadzący grup: Andrzej Ciążela
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

SPOSOBY POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA

WIEDZA

ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania rekonstruujące wiedzę oraz pytanie problemowo-erudycyjne podczas pisemnego zaliczenia na ocenę.

UMIEJĘTNOŚCI

ocena umiejętności na podstawie odpowiedzi na pytanie problemowo-erudycyjne podczas pisemnego zaliczenia na ocenę.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE

ocena kompetencji na podstawie poziomu i jakości uczestnictwa w dyskursie prowadzonym podczas zajęć; ze względu na wykładowy charakter zajęć ocena może być dokonana jedynie w sposób cząstkowy.

Pełny opis:

Wprowadzenie do pedagogiki ma za zadanie prezentację najistotniejszych kwestii współczesnej edukacji w zwięzłej i przejrzystej formie. Prezentuje więc po pierwsze zasadnicze formuły współczesnych debat o edukacji prezentując ich plusy i minusy. Po drugie główne płaszczyzny refleksji pedagogicznej w ujęciu statycznym i dynamicznym. Po trzecie - najważniejsze płaszczyzny rozwoju cywilizacji współczesnej znajdujące odbicie we współczesnej pedagogice.

Rodzaje myślenia o wychowaniu a naukowy charakter pedagogiki. Myślenie potoczne, intuicyjne, mityczne magiczne,mistyczne, religijne, techniczne filozoficzne , naukowe, praktycystyczne, moralistyczne, estetyczne ideologiczne.

2. Podstawowe wymiary refleksji nad edukacją w ujęciu statycznym.

A) Rozwój biologiczny i psychiczny

B) .Socjalizacja.

C) .Kulturacja.

D) Polityzacja.

Temporalny aspekt refleksji nad edukacją.

Edukacja jako wychowanie dla przyszłosci.

Perspektywa adaptacyjna i perspektywa kreacyjna. Możliwość syntezy obu perspektyw.

3. Edukacja a społeczeństwo industrialne.

Edukacja a społeczeństwo postindustrialne.

Edukacja w świetle teorii postindustrializmu

a edukacja w świetle filozofii

postmodernizmu. Konsumpcjonizm a

edukacja. Globalizacja jako wyzwanie dla

edukacji. Edukacja a ochrona środowiska.

Edukacja drogą ku alternatywnej cywilizacji

humanistycznej.

TREŚCI PROGRAMOWE

Powstanie pedagogiki i sposoby jej uprawiania: geneza pedagogiki; różnicowanie się teoretyczne pedagogiki na początku XX w.; rozróżnienie pedagogiki i pedagogii; relacja pomiędzy teorią i praktyką; sposoby uprawiania pedagogiki – pedagogika teoretyczna, stosowana (prakseologiczna), normatywna; paradygmaty pedagogiki współczesnej, krytyczny; kategorie metodologiczne: opis, rozumienie, wyjaśnianie, interpretacja krytyczna; rozwój teoretyczny pedagogiki i „mapa” współczesnych kierunków pedagogicznych.

Podstawowe kategorie pojęciowe pedagogiki: wychowanie, nauczanie, kształcenie, edukacja, socjalizacja, enkulturacja, opieka, samowychowanie; zróżnicowanie teoretyczne wykładni wychowania (kształcenia, edukacji). Kształcenie z perspektywy adaptacyjnej (zewnętrznej) a kształcenie z perspektywy egzystencjalnej (wewnętrznej). Idea kształcenia humanistycznego.

Pedagogika jako nauka empiryczna: pozytywistyczny wzorzec nauki; powstanie pedagogiki empirycznej jako pedagogiki eksperymentalnej; pedagogika empiryczna w tradycji behawioralnej; behawioralna teoria uczenia się i nauczania; teorie curricularne – projektowanie przebiegu nauczania i operacjonalizacja celów kształcenia; nauczyciel jako technolog; przykłady badań empirycznych w pedagogice.

Pedagogika jako nauka humanistyczna: nauki przyrodnicze a nauki humanistyczne - antynaturalistyczne uprawomocnienie pedagogiki; powstanie pedagogiki kultury; pedagogika kultury jako pedagogika ludzkiej duchowości; rozumienie jako kategoria metodologiczna i dydaktyczna; pedagogika kultury jako teoria treści kształcenia i hermeneutyczna koncepcja uczenia się; nauczyciel jako odpowiedzialny interpretator; przykłady badań humanistycznych w pedagogice.

Pedagogika jako teoria krytyczna: teoria krytyczna a teoria tradycyjna; krytyka neutralnego charakteru teorii społecznej; recepcja teorii krytycznej w pedagogice; zagadnienia marginalizacji i wykluczania społecznego oraz kolonizacji kulturowej; edukacja jako miejsce „przemocy symbolicznej”; edukacja w perspektywie postulatu upodmiotowienia jednostki poprzez uczestnictwo w komunikacji społecznej; koncepcja ukrytego programu szkoły; postulat edukacji zaangażowanej na rzecz pluralistycznego, upodmiotowionego i demokratycznego społeczeństwa; przykłady badań krytycznych w pedagogice.

Aksjologiczne podstawy wychowania: wartości, normy i cele wychowania; ideały i cele wychowania; status wartości etycznych; wartości etyczne a wartości pedagogiczne; struktura celów wychowania / kształcenia.

Zagadnienie afirmacyjnego charakteru wychowania i teorii wychowania: afirmacyjne i nieafirmacyjne rozumienie procesu wychowania i teorii pedagogicznej; problem afirmacyjności – współczesna kontynuacja dyskusji nad relacją „teoria a praktyka wychowania”; konsekwencje podejścia afirmacyjnego i nieafirmacyjnego dla rozumienia edukacji szkolnej.

Światopogląd a wychowanie w szkole publicznej: neutralność światopoglądowa jako zasada polityczna, prawna i pedagogiczna; przestrzeń publiczna a instytucje publiczne; antynomia szkoły – szkoła jako miejsce wychowania i instytucja publiczna; antynomia pracy nauczycielskiej – nauczyciel jako wychowawca i jako funkcjonariusz publiczny; obecność elementów światopoglądowych w szkole w kontekście kształtowania demokratycznej kultury życia społecznego.

Wychowanie w szkole publicznej w perspektywie idei dobra wspólnego.

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

Pedagogika, red. B. Śliwerski, t. 1: Podstawy nauk o wychowaniu, Gdańsk 2006, s. 79-113, 277-415.

Literatura uzupełniająca:

W. Brezinka, Wychowanie i pedagogika. Podręcznik akademicki, Kraków 2005.

H.H. Krüger, Wprowadzenie w teorie i metody badawcze nauk o wychowaniu, Gdańsk 2005.

*Podstawowe dla danego zagadnienia pozycje bibliograficzne są podawane podczas zajęć.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA

wykład, materiały typu „handout”

NAKŁAD PRACY STUDENTA

Godziny kontaktowe, np. wykład, ćwiczenia: 30

Inne formy: przygotowanie się do sprawdzianu zaliczeniowego: 30

Zaliczenie na ocenę ma charakter sprawdzianu pisemnego. Składa się z 3 pytań ocenianych od 0 do 4 punktów każde; maksymalna liczba punktów wynosi 12; do zaliczenia jest wymagane uzyskanie 50% punktów.

Sumaryczna liczba punktów ECTS: 3.00

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2018/2019" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-02-17
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Bogusław Milerski
Prowadzący grup: Bogusław Milerski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Zajęcia dostarczają podstawową wiedzą, umiejętności i kompetencje społeczne w zakresie pedagogiki i działalności wychowawczej dla studentów kierunku studiów praca socjalna

Pełny opis:

Powstanie pedagogiki i sposoby jej uprawiania: geneza pedagogiki; różnicowanie się teoretyczne pedagogiki na początku XX w.; rozróżnienie pedagogiki i pedagogii; relacja pomiędzy teorią i praktyką; sposoby uprawiania pedagogiki – pedagogika teoretyczna, stosowana (prakseologiczna), normatywna; paradygmaty pedagogiki współczesnej, krytyczny; kategorie metodologiczne: opis, rozumienie, wyjaśnianie, interpretacja krytyczna; rozwój teoretyczny pedagogiki i „mapa” współczesnych kierunków pedagogicznych.

Podstawowe kategorie pojęciowe pedagogiki: wychowanie, nauczanie, kształcenie, edukacja, socjalizacja, enkulturacja, opieka, samowychowanie; zróżnicowanie teoretyczne wykładni wychowania (kształcenia, edukacji). Kształcenie z perspektywy adaptacyjnej (według wzorca zewnętrznego) a kształcenie z perspektywy egzystencjalnej (według wzorca wewnętrznego). Idea kształcenia humanistycznego.

Pedagogika jako nauka empiryczna: pozytywistyczny wzorzec nauki; powstanie pedagogiki empirycznej jako pedagogiki eksperymentalnej; pedagogika empiryczna w tradycji behawioralnej; behawioralna teoria uczenia się i nauczania; teorie curricularne – projektowanie przebiegu nauczania i operacjonalizacja celów kształcenia; nauczyciel jako technolog; przykłady badań empirycznych w pedagogice.

Pedagogika jako nauka humanistyczna: nauki przyrodnicze a nauki humanistyczne - antynaturalistyczne uprawomocnienie pedagogiki; powstanie pedagogiki kultury; pedagogika kultury jako pedagogika ludzkiej duchowości; rozumienie jako kategoria metodologiczna i dydaktyczna; pedagogika kultury jako teoria treści kształcenia i hermeneutyczna koncepcja uczenia się; nauczyciel jako odpowiedzialny interpretator; przykłady badań humanistycznych w pedagogice.

Pedagogika jako teoria krytyczna: teoria krytyczna a teoria tradycyjna; krytyka neutralnego charakteru teorii społecznej; recepcja teorii krytycznej w pedagogice; zagadnienia marginalizacji i wykluczania społecznego oraz kolonizacji kulturowej; edukacja jako miejsce „przemocy symbolicznej”; edukacja w perspektywie postulatu upodmiotowienia jednostki poprzez uczestnictwo w komunikacji społecznej; koncepcja ukrytego programu szkoły; postulat edukacji zaangażowanej na rzecz pluralistycznego, upodmiotowionego i demokratycznego społeczeństwa; przykłady badań krytycznych w pedagogice.

Wychowanie w szkole publicznej w perspektywie idei dobra wspólnego

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

Pedagogika, red. B. Śliwerski, t. 1: Podstawy nauk o wychowaniu, Gdańsk 2006, s. 79-113, 277-415.

Literatura uzupełniająca:

W. Brezinka, Wychowanie i pedagogika. Podręcznik akademicki, Kraków 2005.

H.H. Krüger, Wprowadzenie w teorie i metody badawcze nauk o wychowaniu, Gdańsk 2005.

*Podstawowe dla danego zagadnienia pozycje bibliograficzne są podawane

Uwagi:

Warunki zaliczenia przedmiotu:

Zaliczenie na ocenę ma charakter sprawdzianu pisemnego w dwóch etapach. Pierwszy etap składa się z odpowiedzi na 3 pytania oceniane od 0 do 4 punktów każde; maksymalna liczba punktów wynosi 12; do zaliczenia jest wymagane uzyskanie 50% punktów. Osoby które uzyskały co najmniej 11 pkt. mogą przystąpić do drugiego etapu - odpowiedzi na pytanie dodatkowe. Pozytywna ocena tej odpowiedzi zalicza przedmiot na ocenę bardzo dobrą.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2018/2019" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-03-01
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Marlena Grzelak-Klus
Prowadzący grup: Marlena Grzelak-Klus
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

POMIAR EFEKTÓW KSZTAŁCENIA

WIEDZA:

K_W01, K_W02

Ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania rekonstruujące wiedzę oraz pytanie problemowo-erudycyjne podczas sprawdzianu pisemnego pisemnego oraz podczas e-learningu prawidłowe wykonanie testów kontrolnych.

UMIEJĘTNOŚCI

K_U02, K_U12

Ocena umiejętności kognitywnych, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie odpowiedzi na pytania problemowe podczas egzaminu pisemnego.

KOMPETENCJE

K_K04, K_K10

Ocena kompetencji, w tym empatii względem innych ludzi na podstawie pracy pisemnej , którą trzeba oddać do 02.02.2019r.. Praca ma być krytycznym odniesieniem się do jednej wybranej z e-learningu kwestii pedagogicznej i ma uwzględniać zarówno punkt widzenia autora pracy jak i osób w niej opisywanych.

Pełny opis:

Wprowadzenie do pedagogiki ma za zadanie prezentację najistotniejszych kwestii współczesnej edukacji w zwięzłej i przejrzystej formie. Prezentuje więc po pierwsze zasadnicze formuły współczesnych debat o edukacji prezentując ich plusy i minusy. Po drugie główne płaszczyzny refleksji pedagogicznej w ujęciu statycznym i dynamicznym. Po trzecie - najważniejsze płaszczyzny rozwoju cywilizacji współczesnej znajdujące odbicie we współczesnej pedagogice.

TREŚCI PROGRAMOWE

Pytania o pedagogikę:

- Pedagogika jako wiedza/ nauka o wychowaniu.

Wiedza naukowa – jej istota i rozwój w kontekście wykładni współczesnych. Ewolucja ideałów społecznej racjonalności. -

- Nowożytne rozumienie nauki. Powstanie i ewolucja pedagogiki jako nauki. Różnicowanie się teoretyczne pedagogiki w XX wieku i ewolucja jej tożsamości. Integracyjny i interdyscyplinarny charakter pedagogiki.

- Nauki pedagogiczne dotyczące okresów rozwojowych człowieka oraz przedmiotu praktyki pedagogicznej. Sytuacja pedagogiki w ponowoczesności. Pedagogika nauką, techniką, sztuką wychowania.

- Działy pedagogiki współczesnej. Pedagogika a nauki z nią współpracujące. Zakresy współpracy pedagogiki z filozofią, psychologią i socjologią.

Podstawowe pojęcia pedagogiczne.

Pytania o wychowanie

- Wychowanie jako proces sprawczy – próby opisu. Istota, dziedziny, treści i uwarunkowania wychowania. Geneza wychowania – wychowanie w różnych kulturach i porządkach życia społecznego.

- Charakterystyka procesu wychowania. Struktura procesu wychowania.

- Działanie edukacyjne a wychowanie. Wychowanie a kształcenie. Wychowanie a inne procesy społecznego wpływu (a socjalizacja, inkulturacja, pielęgnacja i opieka, terapia). Funkcje i nurty wychowania.

- Funkcje: społeczna (zachowawcza i rozwojowa), indywidualna (adaptacyjna i kompensacyjna) oraz kreacyjna. Nurty wychowania: naturalny na tle socjalizacji; celowy – instytucjonalny; intencjonalnych wpływów społecznych; samowychowania.

- Celowość procesu wychowania . Aksjologiczny i teleologiczny wymiar wychowania. Wartości a cele wychowania (relacje). Cele ostateczne (finalne), pośrednie a cele konkretne i zadania wychowania.

- Podmioty wychowania. Wychowawca – wobec wartości, kompetencje osobiste i społeczne pedagoga oraz ich doskonalenie; wychowanek - ujawniający i rozwijający swą podmiotowość przez wychowanie. Relacje wychowawca – wychowanek; style wychowania

Pytania o granice swobody i przymusu w wychowaniu – ramy dyskursu.

- Tradycyjne i emancypacyjne ujecie i praktyki wychowania.

- Wychowanie uprzedmiatawiające. Nowe wychowanie i odkrycie podmiotowości dziecka (E. Key, , M. Montessori) oraz wskazanie jego praw (J. Korczak).

- Argumenty na rzecz stosowania przymusu i na rzecz swobody.

- Egzemplifikacje praktyczne wychowania w swobodzie, porozumieniu z uczniami i wychowania w przymusie.

Pytania o rzeczywistość: społeczno-kulturowe konteksty wychowania.

- Problemy globalne współczesnej cywilizacji i ich związki z edukacją i wychowaniem. Problemy regionalne i ich implikacje dla edukacji.

- Edukacja permanentna jako program rozwoju kwalifikacji i idea edukacyjnej koncepcji życia.

- Problemy demokratyzacji życia i postępu społecznego. Edukacja obywatelska, do życia w społeczeństwie demokratycznym.

- Problemy ładu aksjonormatywnego. Edukacja upodmiatawiająca przygotowująca do świadomego uczestnictwa, odpowiedzialności i podmiotowej komunikacji.

Pytania o współczesne środowiska i praktyki wychowawcze.

- Rodzina. Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „mikro” – rodziny. Możliwości i ograniczenia podmiotowości i dialogu w wychowaniu w rodzinie. Współczesne koncepcje oddziaływań wychowawczych w rodzinie (swoboda czy posłuszeństwo): A. Adler, T. Gordon., S. Sławiński

- Szkoła. Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „mezo” – szkoły. Krytyczna analiza codzienności szkoły. Relacje społeczne w szkole – czynniki poprawiające i psujące relacje. Funkcje adaptacyjne i emancypacyjne szkoły i praktyki ich realizacji. Edukacja domowa jako alternatywa dla edukacji szkolnej. Przykłady

- Instytucje kultury. Współczesne środowiska i praktyki wychowawcze na poziomie „makro” – kultury. Edukacja kulturalna w świecie kultury urynkowionej.

WYMAGANIA

1. Znajomość literatury podstawowej.

2. Przepracowanie kursu e-learningowego z wynikiem wyższym niż 50% (szkolenie na wykładzie 06.10.2018r, 25.01.2019r. zamknięcie kursu).

3. Sprawdzian końcowy (forma pisemna: pytania testowe i problemowe) - ostatnie 40 minut wykładu 03.02.2019r.

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA

Hojnicka-Bezwińska T., Pedagogika. Podręcznik dla pierwszego stopnia kształcenia na poziomie wyższym, Difin, Warszawa 2015

Gordon T., Wychowanie bez porażek, Warszawa 1991 lub: Wychowanie bez porażek w praktyce , Warszawa 1994

Pedagogika. Podręcznik akademicki, red. Z. Kwieciński, B. Śliwerski, cz. 1 Warszawa 2003 (Cz. I s. 18 - 69 ); cz.2 Warszawa 2004 (Cz. II S. 240 – 320)

Śliwerski B., Podstawowe prawidłowości pedagogiki, Wydawnictwo APS, Warszawa, 2011

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Bińczycka J., Między przemocą a swobodą w wychowaniu, Kraków 1997 

Edukacja – jest w niej ukryty skarb. Raport dla UNESCO 1998

Fromm E., Mieć czy być, Poznań 1997, Czym jest modus posiadania (s. 123 –141) Czym jest modus bycia (s.146 – 173)

Gadacz T., O umiejętności życia, „Znak”, Kraków 2003, s 38 – 62

Gutek G., Filozoficzne i ideologiczne podstawy edukacji, Gdańsk 2003

Ostrowska K., W poszukiwaniu wartości, Gdańsk 1994

Pachociński R., Oświata XXI wieku, Warszawa 1999, rozdz. Cywilizacja a postęp (s. 5 – 38), Oświata w społeczeństwie informacyjnym (s. 71 – 94)

B.Suchodolski, Edukacja permanentna, Warszawa 2003

Toffler A., Trzecia fala, Warszawa 1997 lub: Budowa nowej cywilizacji. Polityka trzeciej fali, Poznań 1995 Lub: Wojna i antywojna, Warszawa 1997

Ritzer G., McDonaldyzacja społeczeństwa, Muza 1997.

Szkudlarek T., Media. Szkic z filozofii i pedagogiki dystansu, Kraków 1999, ss. 108 - 134

Wołoszyn S., Źródła do dziejów wychowania i myśli pedagogicznej. Kielce 1998. T. III. Ks. Pierwsza. Tekst E. Key: s. 46 – 67, Teksty Baden – Powella i A. Kamińskiego s. 311 – 328; Ks. Druga. Rozdz. Poszukiwanie nowych strategii oświatowych s. 508 – 543.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA

Wykład kursowy, ilustrowany prezentacjami multimedialnymi i filmami dydaktycznymi.

Samodzielna praca z kursem pedagogiki umieszczonym na platformie APS.

NAKŁAD PRACY STUDENTA szacowany w godzinach potrzebnych do zrealizowania danej aktywności tj.

liczba godzin kontaktowych: 15,

liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do zaliczenia: 20,

liczba godzin przeznaczonych e-learning: 20,

przygotowanie pracy pisemnej: 20,

sumaryczna liczba godzin aktywności studenta: 75 ,

(z zachowaniem zasady, że średnio 25 - 30 godzinom pracy odpowiada 1 punkt ECTS)

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2019/2020" (jeszcze nie rozpoczęty)

Okres: 2019-10-01 - 2020-02-27
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: (brak danych)
Prowadzący grup: Andrzej Ciążela
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.