Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Metody wspierania rozwoju komunikacji

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 10-5S-MRK Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Metody wspierania rozwoju komunikacji
Jednostka: Instytut Pedagogiki Specjalnej
Grupy: Obow. dla II r. PC, spec. naucz.: eduk. i reh. osób z niepeł. intel. i autyz., (2-l) stac. II st.
Obow. dla IIr. PC, spec. naucz.: eduk. i reh. osób z niepeł. intel. i autyz., (2-l) niest. II st.
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 3.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Efekty uczenia się:

Wiedza

PC2_KS_W05 Zna cechy rozwoju procesu komunikacji u osób z autyzmem

PC2_KS_W02 Zna metody wpierania rozwoju komunikacji

Umiejętności

PC2_KS_U01 PC2_KS_U03 Potrafi ocenić przydatność zastosowania poszczególnych metod wpierania rozwoju komunikacji w terapii osoby z autyzmem

PC2_KS_U05 Potrafi zastosować wybrane metody wspierania rozwoju komunikacji

Kompetencje społeczne

PC2_KS_K02 Potrafi pracować w grupie zadaniowej

PC2_KS_K02 Dostrzega potrzebę współpracy środowiska dla osiągnięcia kompetencji komunikacyjnych

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2016-10-01 - 2017-02-19
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Urszula Gosk
Prowadzący grup: Ewa Bielecka-Nowakowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

FORMA ZALICZENIA:

kolokwium końcowe

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE

1. Proces komunikacji: kompetencje komunikacyjne, kompetencje językowe, analiza wybranego modelu komunikacji, funkcje znaków komunikacyjnych, kanały komunikacyjne (komunikacja, werbalna i niewerbalna), rodzaje komunikatów, kodowanie i dekodowanie komunikatów, kontekst komunikacyjny, szum komunikacyjny, dialog.

2. Komunikacja osoby z autyzmem: analiza przebiegu procesu komunikacji u osób z autyzmem (z uwzględnieniem elementów składowych procesu komunikacji), deficyty w rozwoju społecznym i językowym (analiza z uwzględnieniem kryteriów diagnostycznych ICD-10 i DSM-V).

3. Prezentacja metod wspierających rozwój komunikacji osób z autyzmem. Analiza metod i narzędzi komunikacji wspomagającej i komunikacji alternatywnej.

4. Ocena predyspozycji osoby z autyzmem do używania narzędzi wspierających komunikację.

5. Tworzenie strategii komunikacyjnych dla dzieci z autyzmem (budowanie programów terapeutycznych z uwzględnieniem metod i narzędzi komunikacji alternatywnej i wspomagającej dla osób z autyzmem).

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Bobkowicz-Lewartowska, L. (2000). Autyzm dziecięcy, zagadnienia diagnozy i terapii. Kraków: Oficyna Wyd. Impuls.

2. Błeszyński J., (1998). Mowa i język dzieci z autyzmem. Wybrane zagadnienia. Słupsk: WSP.

3. Błeszyński J., (2013). Terapie wspomagające rozwój osób z autyzmem. Kraków: Wydawnictwo Impuls.

4. Greenspan. S., I., S. Wieder, (2014). Dotrzeć do dziecka z autyzmem. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

5. Kaczmarek, B., (1977). Nasze dziecko uczy się mowy. Lublin: Wydawnictwo Lubelskie.

6. Marcinkowska B.,(2013). Model kompetencji komunikacyjnych osób z głębszą niepełnosprawnością intelektualną w poszukiwaniu wzajemności i współpracy. Warszawa: Wydawnictwo APS.

7. Pisula E. (2000). Autyzm u dzieci-diagnoza, klasyfikacja, etiologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

8. Pisula, E. (2005). Małe dziecko z autyzmem. Gdańsk: GWP.

9. Pisula E., (2010). Autyzm Przyczyny, symptomy, terapia. Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Błeszyński, J. (1998) Mowa i język dzieci z autyzmem. Wybrane zagadnienia. Słupsk: WSP.

2.Pisula, E. (2012). Autyzm. Od badań mózgu do praktyki psychologicznej. Gdańsk: GWP.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA:

− prezentacja zagadnień teoretycznych w postaci wykładu, analizy literatury, prezentacja multimedialna

− analiza indywidualnych przypadków

− dyskusja dydaktyczna

− samodzielne opracowanie ćwiczeń

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Godziny kontaktowe np. wykład, ćwiczenia (15 h.)

Przygotowanie się do zajęć, lektury (20 h.)

Przygotowanie się do egzaminu (25 h.)

Przygotowanie referatu, eseju, prezentacji (5 H.)

Inne formy (25h.)

SUMARYCZNA LICZBA PUNKTÓW ECTS: 3

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2016-10-01 - 2017-02-26
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 12 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Urszula Gosk
Prowadzący grup: Ewa Bielecka-Nowakowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

kolokwium końcowe

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE

1. Proces komunikacji: kompetencje komunikacyjne, kompetencje językowe, analiza wybranego modelu komunikacji, funkcje znaków komunikacyjnych, kanały komunikacyjne (komunikacja, werbalna i niewerbalna), rodzaje komunikatów, kodowanie i dekodowanie komunikatów, kontekst komunikacyjny, szum komunikacyjny, dialog.

2. Komunikacja osoby z autyzmem: analiza przebiegu procesu komunikacji u osób z autyzmem (z uwzględnieniem elementów składowych procesu komunikacji), deficyty w rozwoju społecznym i językowym (analiza z uwzględnieniem kryteriów diagnostycznych ICD-10 i DSM-V).

3. Prezentacja metod wspierających rozwój komunikacji osób z autyzmem. Analiza metod i narzędzi komunikacji wspomagającej i komunikacji alternatywnej.

4. Ocena predyspozycji osoby z autyzmem do używania narzędzi wspierających komunikację.

5. Tworzenie strategii komunikacyjnych dla dzieci z autyzmem (budowanie programów terapeutycznych z uwzględnieniem metod i narzędzi komunikacji alternatywnej i wspomagającej dla osób z autyzmem).

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Bobkowicz-Lewartowska L. (2000). Autyzm dziecięcy, zagadnienia diagnozy i terapii. Kraków: Oficyna Wyd. Impuls.

2. Błeszyński J., (1998). Mowa i język dzieci z autyzmem. Wybrane zagadnienia. Słupsk: WSP

3. Błeszyński J., (2013). Terapie wspomagające rozwój osób z autyzmem. Kraków: Wydawnictwo Impuls.

4. Greenspan S., I., Wieder, S., (2014). Dotrzeć do dziecka z autyzmem. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

5. Kaczmarek B., (1977). Nasze dziecko uczy się mowy. Lublin: Wydawnictwo Lubelskie

6. Marcinkowska B., (2013). Model kompetencji komunikacyjnych osób z głębszą niepełnosprawnością intelektualną w poszukiwaniu wzajemności i współpracy. Warszawa: Wydawnictwo APS.

7. Pisula E. (2000). Autyzm u dzieci-diagnoza, klasyfikacja, etiologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

8. Pisula, E. (2005). Małe dziecko z autyzmem. Gdańsk: GWP.

9. Pisula E., (2010). Autyzm Przyczyny, symptomy, terapia. Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Błeszyński J. (1998). Mowa i język dzieci z autyzmem. Wybrane zagadnienia. Słupsk: WSP.

2.Pisula E. (2012). Autyzm. Od badań mózgu do praktyki psychologicznej. Gdańsk: GWP.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA:

− prezentacja zagadnień teoretycznych w postaci wykładu, analizy literatury, prezentacja multimedialna

− analiza indywidualnych przypadków

− dyskusja dydaktyczna

− samodzielne opracowanie ćwiczeń

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Godziny kontaktowe np. wykład, ćwiczenia (12 h.)

Przygotowanie się do zajęć, lektury (20 h.)

Przygotowanie się do egzaminu (25 h.)

Przygotowanie referatu, eseju, prezentacji (15 H.)

Inne formy (18 h.)

SUMARYCZNA LICZBA PUNKTÓW ECTS: 3

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-02-18
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Katarzyna Smolińska
Prowadzący grup: Ewa Bielecka-Nowakowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

FORMA ZALICZENIA:

kolokwium końcowe

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE

1. Proces komunikacji: kompetencje komunikacyjne, kompetencje językowe, analiza wybranego modelu komunikacji, funkcje znaków komunikacyjnych, kanały komunikacyjne (komunikacja, werbalna i niewerbalna), rodzaje komunikatów, kodowanie i dekodowanie komunikatów, kontekst komunikacyjny, szum komunikacyjny, dialog.

2. Komunikacja osoby z autyzmem: analiza przebiegu procesu komunikacji u osób z autyzmem (z uwzględnieniem elementów składowych procesu komunikacji), deficyty w rozwoju społecznym i językowym (analiza z uwzględnieniem kryteriów diagnostycznych ICD-10 i DSM-V).

3. Prezentacja metod wspierających rozwój komunikacji osób z autyzmem. Analiza metod i narzędzi komunikacji wspomagającej i komunikacji alternatywnej.

4. Ocena predyspozycji osoby z autyzmem do używania narzędzi wspierających komunikację.

5. Tworzenie strategii komunikacyjnych dla dzieci z autyzmem (budowanie programów terapeutycznych z uwzględnieniem metod i narzędzi komunikacji alternatywnej i wspomagającej dla osób z autyzmem).

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Bobkowicz-Lewartowska, L. (2000). Autyzm dziecięcy, zagadnienia diagnozy i terapii. Kraków: Oficyna Wyd. Impuls.

2. Błeszyński J., (1998). Mowa i język dzieci z autyzmem. Wybrane zagadnienia. Słupsk: WSP.

3. Błeszyński J., (2013). Terapie wspomagające rozwój osób z autyzmem. Kraków: Wydawnictwo Impuls.

4. Greenspan. S., I., S. Wieder, (2014). Dotrzeć do dziecka z autyzmem. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

5. Kaczmarek, B., (1977). Nasze dziecko uczy się mowy. Lublin: Wydawnictwo Lubelskie.

6. Marcinkowska B.,(2013). Model kompetencji komunikacyjnych osób z głębszą niepełnosprawnością intelektualną w poszukiwaniu wzajemności i współpracy. Warszawa: Wydawnictwo APS.

7. Pisula E. (2000). Autyzm u dzieci-diagnoza, klasyfikacja, etiologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

8. Pisula, E. (2005). Małe dziecko z autyzmem. Gdańsk: GWP.

9. Pisula E., (2010). Autyzm Przyczyny, symptomy, terapia. Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Błeszyński, J. (1998) Mowa i język dzieci z autyzmem. Wybrane zagadnienia. Słupsk: WSP.

2.Pisula, E. (2012). Autyzm. Od badań mózgu do praktyki psychologicznej. Gdańsk: GWP.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA:

− prezentacja zagadnień teoretycznych w postaci wykładu, analizy literatury, prezentacja multimedialna

− analiza indywidualnych przypadków

− dyskusja dydaktyczna

− samodzielne opracowanie ćwiczeń

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Godziny kontaktowe np. wykład, ćwiczenia (15 h.)

Przygotowanie się do zajęć, lektury (20 h.)

Przygotowanie się do egzaminu (25 h.)

Przygotowanie referatu, eseju, prezentacji (5 H.)

Inne formy (25h.)

SUMARYCZNA LICZBA PUNKTÓW ECTS: 3

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-02-26
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 12 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Katarzyna Smolińska
Prowadzący grup: Ewa Bielecka-Nowakowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

kolokwium końcowe

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE

1. Proces komunikacji: kompetencje komunikacyjne, kompetencje językowe, analiza wybranego modelu komunikacji, funkcje znaków komunikacyjnych, kanały komunikacyjne (komunikacja, werbalna i niewerbalna), rodzaje komunikatów, kodowanie i dekodowanie komunikatów, kontekst komunikacyjny, szum komunikacyjny, dialog.

2. Komunikacja osoby z autyzmem: analiza przebiegu procesu komunikacji u osób z autyzmem (z uwzględnieniem elementów składowych procesu komunikacji), deficyty w rozwoju społecznym i językowym (analiza z uwzględnieniem kryteriów diagnostycznych ICD-10 i DSM-V).

3. Prezentacja metod wspierających rozwój komunikacji osób z autyzmem. Analiza metod i narzędzi komunikacji wspomagającej i komunikacji alternatywnej.

4. Ocena predyspozycji osoby z autyzmem do używania narzędzi wspierających komunikację.

5. Tworzenie strategii komunikacyjnych dla dzieci z autyzmem (budowanie programów terapeutycznych z uwzględnieniem metod i narzędzi komunikacji alternatywnej i wspomagającej dla osób z autyzmem).

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Bobkowicz-Lewartowska L. (2000). Autyzm dziecięcy, zagadnienia diagnozy i terapii. Kraków: Oficyna Wyd. Impuls.

2. Błeszyński J., (1998). Mowa i język dzieci z autyzmem. Wybrane zagadnienia. Słupsk: WSP

3. Błeszyński J., (2013). Terapie wspomagające rozwój osób z autyzmem. Kraków: Wydawnictwo Impuls.

4. Greenspan S., I., Wieder, S., (2014). Dotrzeć do dziecka z autyzmem. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

5. Kaczmarek B., (1977). Nasze dziecko uczy się mowy. Lublin: Wydawnictwo Lubelskie

6. Marcinkowska B., (2013). Model kompetencji komunikacyjnych osób z głębszą niepełnosprawnością intelektualną w poszukiwaniu wzajemności i współpracy. Warszawa: Wydawnictwo APS.

7. Pisula E. (2000). Autyzm u dzieci-diagnoza, klasyfikacja, etiologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

8. Pisula, E. (2005). Małe dziecko z autyzmem. Gdańsk: GWP.

9. Pisula E., (2010). Autyzm Przyczyny, symptomy, terapia. Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Błeszyński J. (1998). Mowa i język dzieci z autyzmem. Wybrane zagadnienia. Słupsk: WSP.

2.Pisula E. (2012). Autyzm. Od badań mózgu do praktyki psychologicznej. Gdańsk: GWP.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA:

− prezentacja zagadnień teoretycznych w postaci wykładu, analizy literatury, prezentacja multimedialna

− analiza indywidualnych przypadków

− dyskusja dydaktyczna

− samodzielne opracowanie ćwiczeń

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Godziny kontaktowe np. wykład, ćwiczenia (12 h.)

Przygotowanie się do zajęć, lektury (20 h.)

Przygotowanie się do egzaminu (25 h.)

Przygotowanie referatu, eseju, prezentacji (15 H.)

Inne formy (18 h.)

SUMARYCZNA LICZBA PUNKTÓW ECTS: 3

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2018/2019" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-02-17
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Katarzyna Cichocka-Segiet
Prowadzący grup: Katarzyna Cichocka-Segiet
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Zaliczenie na ocenę.

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA (warunki zaliczenia):

1. WIEDZA:

- kolokwium zaliczeniowe pytań otwartych oraz zadań problemowych

- aktywny udział w zajęciach

2. UMIEJĘTNOŚCI:

- aktywność podczas zajęć

- projekt strony do pomocy do komunikacji (praca w parach/małych grupach)

- kolokwium zaliczeniowe pytań otwartych oraz zadań problemowych

3. KOMPETENCJE:

Pełny opis:

TREŚCI PROGRAMOWE:

1. Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC).

2. Komunikacja na poziomie przedsymbolicznym.

3. Komunikacja na poziomie symboli konkretnych.

4. Komunikacja na poziomie symboli abstrakcyjnych.

5. Kompetencje językowa i komunikacyjna.

6. Ocena predyspozycji dziecka do zastosowania metod komunikacji wspomagającej i alternatywnej.

7. Zasady wprowadzania wspomagających i alternatywnych metod komunikacji.

8. Dobór metod AAC do możliwości użytkownika.

9. Porozumiewanie się z użyciem AAC.

10. Pomoce do komunikacji.

11. Wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z dzieckiem

z niepełnosprawnością, z trudnościami w porozumiewaniu się.

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Błeszczyński J., (2006). (red): Alternatywne i wspomagające metody

komunikacji: Impuls: Kraków.

2. Demel G., (1982). Elementy logopedii, WSiP, Warszawa.

3. Dońska-Olszko M., Lechowicz A., (1998). Komputerowe nauczanie

wspomagania nauczania dzieci z ciężkimi uszkodzeniami narządu ruchu.,

W: Mazanek E. [red.] Dziecko niepełnosprawne ruchowo, cz. 3, WSiP,

Warszawa.

4. Knill Ch., (1992). Dotyk i komunikacja, CMPP-P, Warszawa.

5. Lechowicz A., Użytkownicy systemu komunikacji Bliss twarzą w twarz ze

światem W: Przyjaciel Dziecka 1 - 3, 1997.

6. Ligęza M.,(1999). Podstawy rozwoju języka i mowy dzieci, W: Gałkowski

T., Jastrzębowska G [red.] Logopedia. Pytania i odpowiedzi, Uniwersytet

Opolski, Opole.

7. Loebl W., (1998). Uniwersalny system pasygraficzny w komunikacji

językowej osób niepełnosprawnych, W: Szkoła Specjalna 6 Wyd. APS.

Warszawa.

8. Żurek T., (1999). Alternatywna i wspomagająca komunikacja dla osób

niepełnosprawnych, W: Pilecki J., Olszewski S., [red.] Wspomaganie

rozwoju osób niepełnosprawnych, Kraków.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Piszczek M., (1998). Nauka porozumiewania się gestami W:

Rewalidacja 1(3)/98, str. 21 – 37.

2. Smyczek A., Szczawiński P., (2000). Wspomagające sposoby

porozumiewania się. Gesty, Stowarzyszenie "Mówić bez słów",

Warszawa.

4. Smyczek A., Szwiec J., (2000). Metodyka nauczania alternatywnych

sposobów porozumiewania się i techniki posługiwania się symbolami. W:

Rewalidacja 1(7)/2000.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA:

Podające, praktycznego działania, problemowe.

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

liczba godzin kontaktowych:

ćwiczenia - 15

liczba godzin przygotowania się do zajęć, lektury - 10

liczba godzin przygotowania się do kolokwium - 10

Sumaryczna liczba punktów ECTS - 3

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/2020" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-02-16
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Iwona Konieczna
Prowadzący grup: Iwona Konieczna
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Sposób pomiaru efektów kształcenia:

frekwencja (dozwolona 1 nieobecność),

- ocena studentów podczas pracy w grupie (prezentacja poszczególnych metod w twórczym działaniu), scenariusze prowadzonych zajęć

Pełny opis:

1. Komunikacja i proces komunikowania się: kompetencje komunikacyjne, kompetencje językowe, analiza wybranego modelu komunikacji, funkcje znaków komunikacyjnych, kanały komunikacyjne (komunikacja, werbalna i niewerbalna), rodzaje komunikatów, kodowanie i dekodowanie komunikatów, kontekst komunikacyjny, szum komunikacyjny, dialog, rozmowa.

2. Komunikacja osób ze spektrum autyzmu: możliwości komunikacyjne osób z zespołem Aspergera, (analiza z uwzględnieniem kryteriów diagnostycznych ICD-10 i DSM-V).

3. Prezentacja metod wspierających rozwój komunikacji osób ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Analiza metod i narzędzi komunikacji wspomagającej i komunikacji alternatywnej.

4. Teoretyczne i praktyczne przedstawienie wybranych metod i technik:

- Techniki wykorzystujące fantazję, oparte na udawaniu oraz na kierowaniu wyobraźnią i fantazją

- Techniki oparte na opowiadaniu historyjek, ilustrujące wykorzystanie różnych gier i metod poprawiający werbalizację u dzieci

- Techniki ekspresji poprzez sztukę, zawierające różnorodne artystyczne środki wyrazu, które pomagają dzieciom w radzeniu sobie z trudnymi przeżyciami

- Techniki zabawowe w formie gier, wykorzystujące w całości przyjęte lub samodzielnie stworzone gry, pomagające dzieciom radzenie sobie z emocjami, w tym techniki zabawowe z zastosowaniem kukiełek, za pomocą których dzieci mogą wyrażać sprzeczne emocje, techniki wykorzystujące różne zabawki i przedmioty, ilustrujące ich zastosowanie oraz przydatność w zabawie terapeutycznej

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

Bissinger - Ćwierz U. (2007). Muzyczna pedagogika zabawy w pracy z grupą. Lublin: Wydawnictwa KLANZA

Błeszyński J., (1998). Mowa i język dzieci z autyzmem. Wybrane zagadnienia. Słupsk: WSP

Błeszyński J., (2013). Terapie wspomagające rozwój osób z autyzmem. Kraków: Wydawnictwo Impuls.

Bobkowicz-Lewartowska L. (2000). Autyzm dziecięcy, zagadnienia diagnozy i terapii. Kraków: Oficyna Wyd. Impuls.

Kaduson H., Schaefer Ch. (2003). Zabawa w psychoterapii. Gdańsk: GWP

Kaja B., (2001).Zarys terapii dziecka. Bydgoszcz: Wydawnictwo Uczelniane Akademii Bydgoskiej im. Kazimierza Wielkiego

Konieczna I. (2019). Komunikacja osoby dorosłej z dzieckiem rozpoczynającym edukację - o wzajemności w rozmowie. Warszawa: Wydawnictwo APS

Pisula E., (2010). Autyzm Przyczyny, symptomy, terapia. Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.

Vopel K.W. (2002) Gy i zabawy interakcyjne. Kielce: Wydawnictwo Jedność

Vopel K.W. (2003). Kreatywne rozwiązywanie konfliktów. Zabawy i ćwiczenia dla grup. Kielce: Jedność

Uwagi:

Metody kształcenia:

prezentacja multimedialna

dyskusja

działania praktyczne

analiza przypadku

NAKŁAD PRACY STUDENTÓW

liczba godzin kontaktowych:

ćwiczenia i warsztaty - 15

liczba godzin przygotowania się do zajęć, lektury - 20

liczba godzin przygotowania do zaliczenia 10

sumaryczna liczba punktów ECTS - 3

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.