Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Pedagogika zdolności

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 10-1S-PZD2 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Pedagogika zdolności
Jednostka: Instytut Pedagogiki
Grupy: Obowiązkowe dla II r. PE; spec.: psychopedagogika kreatywności, (3-l) stacjonarne I stopnia
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 2.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Efekty uczenia się:

WIEDZA

PE1_W22

- Zna kluczowe terminy i ich genezę oraz zastosowanie w pedagogice zdolności, a także podstawowe dla niej koncepcje, teorie i modele.

PE1_W23

- Zna programy i modele edukacji mające na celu stymulowanie rozwoju zdolności dzieci i młodzieży.

PE1_W24

- Zna koncepcje dotyczące uwarunkowań zdolności.

PE1_W25

- Rozumie związki procesu nauczania i uczenia się w kontekście specjalnych potrzeb edukacyjnych uczniów twórczych i zdolnych.

UMIEJĘTNOŚCI

PE1_U09

- Konstruuje pomysły na innowacyjne programy rozwoju zdolności uczniów.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2014/2015" (zakończony)

Okres: 2014-10-01 - 2015-02-23
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Maciej Karwowski
Prowadzący grup: Dorota Jankowska, Maciej Karwowski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

1. TEST sprawdzający teoretyczną wiedzę studenta

2. REFERAT zaliczeniowy

3. PRACA praktyczna

4. OBSERWACJA pracy studenta na zajęciach

5. PRZYGOTOWANIE do zajęć

Pełny opis:

Zna podstawowe definicje z zakresu pedagogiki zdolności.

Zna podstawowe koncepcje teoretyczne i modele zdolności. Zna koncepcje opisujące społeczne uwarunkowania rozwoju zdolności.

Rozumie znaczenie różnych perspektyw (formalnych i strukturalnych) w definiowaniu zdolności.

Zna wybrane koncepcje inteligencji i rozumie ich znaczenie dla rozumienia struktury, pomiaru oraz rozwoju zdolności.

Rozumie ideę rozkładu normalnego cech w populacji i potrafi ją odnieść do kryteriów zdolności.

Zna różnorodne metody identyfikacji uczniów zdolnych oraz dostrzega ich zalety i słabości.

Zna kryteria dobroci narzędzi psychometrycznych.

Zna koncepcje oraz formy organizacyjne kształcenia uczniów zdolnych przyjęte w polskim systemie edukacji.

Ma elementarną wiedzę na temat zasad organizacji edukacji uczniów zdolnych w świetle prawa oświatowego.

Zna zasady tworzenia projektów innowacji edukacyjnych mających na celu stymulowanie wybranych zdolności uczniów.

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

Chruszczewski, M.H. (2009). Profile uzdolnień. Intelektualne i osobowościowe składniki uzdolnień plastycznych i muzycznych. Warszawa: UW.

Dziedziewicz, D., Gajda, A. (2011). Działania na rzecz wspierania rozwoju zdolności w wybranych krajach Europy. Przykłady dobrej praktyki. [W:] J. Łaszczyk, M. Jabłonowska, (red.). Uczeń zdolny w środowisku szkolnym. Warszawa: APS.

Eby, J. W., Smutny, J. F. (1998). Jak kształcić uzdolnienia dzieci i młodzieży. Warszawa: WSiP.

Lewowicki, T. (1986). Kształcenie uczniów zdolnych. Warszawa.: WSiP.

Limont, W. (2010). Uczeń zdolny. Jak go rozpoznać i jak z nim pracować. Gdańsk: GWP.

Nęcka, E. (2003). Inteligencja. Geneza - Struktura - Funkcje. Gdańsk: GWP.

Popek, St. (1987) (red.). Z badań nad zdolnościami i uzdolnieniami specjalnymi młodzieży. Lublin: Wydawnictwo UMCS.

Przyborowska, B. (2003). Struktury innowacyjne w edukacji, teoria, praktyka, rozwój. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 9 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków prowadzenia działalności innowacyjnej i eksperymentalnej przez publiczne szkoły i placówki (Dz. U. z 2002r. Nr 56, poz. 506).

Strelau, J. (2008). Psychologia różnic indywidualnych. Warszawa: Wydawnictwo naukowe SCHOLAR.

Simonton, D. K. (2010). Geniusz. Warszawa: Wydawnictwo APS.

Szumski, G. (1995). Dobór i kształcenie uczniów zdolnych. Studium porównawcze o legitymizacji instytucji edukacyjnych. Warszawa: WSPS.

Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty / Dz. U. Nr 256 z 2004 r., poz. 2572 z późn. zm.

(2008). Wspieranie rozwoju uczniów zdolnych: specjalne rozwiązania stosowane w szkołach w Europie. Raport Eurydice. Warszawa: Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji

(2008). Wspieranie rozwoju uczniów zdolnych: specjalne rozwiązania stosowane w szkołach w Europie. Raport Eurydice. Warszawa: Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

Dolata, R. (2008). Szkoła – segregacje – nierówności. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego.

Nakoneczna, D. (1980). Kształcenie wielostronne stymulujące rozwój uzdolnień. Warszawa: WSiP.

Strelau, J. (1997). Inteligencja człowieka. Warszawa: Wydawnictwo „Żak”.

Szumski, G. (1995). Dobór i kształcenie uczniów zdolnych. Warszawa: WSPS.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA

WIEDZA:

- wykład konwersatoryjny

- prezentacja multimedialna w wykonaniu wykładowcy

- rozmowa kierowana

UMIEJETNOŚCI:

- praca z tekstem

- projekt grupowy (plakat)

- działania praktyczne

KOMPETENCJE SPOŁECZNE:

- techniki dyskusyjne

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Uczestnictwo w zajęciach np. wykład, ćwiczenia 30 h -1 ECTS

Przygotowanie się do zajęć(np. lektura tekstu) 15 h – 0,5 ECTS

Przygotowanie się do egzaminu 15 h – 0,5 ECTS

Przygotowanie pracy zaliczeniowej 15 h – 0,5 ECTS

Inne formy 15 h – 0,5 ECTS

Sumaryczna liczba punktów ECTS- 3

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2015/2016" (zakończony)

Okres: 2015-10-01 - 2016-02-19
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Dorota Jankowska
Prowadzący grup: Dorota Jankowska, Maciej Karwowski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

1. TEST sprawdzający teoretyczną wiedzę studenta

2. REFERAT zaliczeniowy

3. AKTYWNOŚĆ na zajęciach

Pełny opis:

UCZEŃ ZDOLNY, UZDOLNIONY, TWÓRCZY- CHARAKTERYSTYKA I ZAGROŻENIA ROZWOJOWE

STRATEGIE KSZTAŁCENIA UCZNIÓW ZDOLNYCH

PRZYKŁADY WSPÓŁCZESNYCH PROPOZYCJI KSZTAŁCENIA UCZNIÓW ZDOLNYCH

INSTYTUCJE DZIAŁAJĄCE NA RZECZ UCZNIÓW ZDOLNYCH W POLSCE. PRZYKŁADY DOBRYCH PRAKTYK WSPIERANIA ROZWOJU ZDOLNOŚCI I KREATYWNOŚCI W POLSCE I NA ŚWIECIE

INNOWACJE PEDAGOGICZNE W KSZTAŁCENIU UCZNIÓW ZDOLNYCH. POZIOM INNOWACYJNOŚCI INSTYTUCJI EDUKACYJNYCH W POLSCE

Literatura:

Literatura podstawowa

1. Limont, W. (2010). Uczeń zdolny. Jak go rozpoznać i jak z nim pracować. Gdańsk: GWP. [rozdział 1]

2. Braun, M., Mach, M. (2010). Zdolne dziecko. Pierwsza pomoc dla rodziców i nauczycieli dzieci wybitnie uzdolnionych. Warszawa: Krajowy Fundusz na Rzecz Dzieci. http://www.fundusz.org/rodzice-i-nauczyciele

3. Karwowski, M. (2011). Kształcenie uczniów zdolnych a rozwijanie zdolności uczniów – o dwóch stronach tej samej monety. Psychologia w Szkole, 29, 86-96.

4. Lewowicki, T. (1986). Kształcenie uczniów zdolnych. Warszawa: WSiP. [rozdział 3 i 4]

5. Szumski, G. (1995). Dobór i kształcenie uczniów zdolnych. Studium porównawcze o legitymizacji instytucji edukacyjnych. Warszawa: WSPS.

6. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie warunków i trybu udzielania zezwoleń na indywidualny program lub tok nauki oraz organizacji indywidualnego programu lub toku nauki z późn. zm.

7. Limont, W. (2010). Uczeń zdolny. Jak go rozpoznać i jak z nim pracować. Gdańsk: GWP. [rozdział 6]

Literatura uzupełniająca

1. Dziedziewicz, D., Gajda, A. (2011). Działania na rzecz wspierania rozwoju zdolności w wybranych krajach Europy. Przykłady dobrej praktyki. [W:] J. Łaszczyk, M. Jabłonowska, (red.). Uczeń zdolny w środowisku szkolnym. Warszawa: APS.

http://fundusz.org/

http://www.p-s-k.pl/psk/index.php

http://www.uniwersytetdzieci.pl/

http://www.diament.edu.pl

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA

WIEDZA:

- wykład konwersatoryjny

- prezentacja multimedialna w wykonaniu wykładowcy

- rozmowa kierowana

UMIEJETNOŚCI:

- praca z tekstem

- prezentacja multimedialna w wykonaniu studentów

- projekt grupowy

- działania praktyczne

KOMPETENCJE SPOŁECZNE:

- dyskusja

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Liczba godzin kontaktowych - 15h

Przygotowanie się do zajęć - 5h

Przygotowanie się do egzaminu - 10h

Liczba punktów ECTS - 1

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2016-10-01 - 2017-02-19
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Dorota Jankowska
Prowadzący grup: Dorota Jankowska, Maciej Karwowski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

1. TEST sprawdzający teoretyczną wiedzę studenta

2. REFERAT zaliczeniowy

3. AKTYWNOŚĆ na zajęciach

Pełny opis:

UCZEŃ ZDOLNY, UZDOLNIONY, TWÓRCZY- CHARAKTERYSTYKA I ZAGROŻENIA ROZWOJOWE

STRATEGIE KSZTAŁCENIA UCZNIÓW ZDOLNYCH

PRZYKŁADY WSPÓŁCZESNYCH PROPOZYCJI KSZTAŁCENIA UCZNIÓW ZDOLNYCH

INSTYTUCJE DZIAŁAJĄCE NA RZECZ UCZNIÓW ZDOLNYCH W POLSCE. PRZYKŁADY DOBRYCH PRAKTYK WSPIERANIA ROZWOJU ZDOLNOŚCI I KREATYWNOŚCI W POLSCE I NA ŚWIECIE

INNOWACJE PEDAGOGICZNE W KSZTAŁCENIU UCZNIÓW ZDOLNYCH. POZIOM INNOWACYJNOŚCI INSTYTUCJI EDUKACYJNYCH W POLSCE

Literatura:

Literatura podstawowa

1. Limont, W. (2010). Uczeń zdolny. Jak go rozpoznać i jak z nim pracować. Gdańsk: GWP. [rozdział 1]

2. Braun, M., Mach, M. (2010). Zdolne dziecko. Pierwsza pomoc dla rodziców i nauczycieli dzieci wybitnie uzdolnionych. Warszawa: Krajowy Fundusz na Rzecz Dzieci. http://www.fundusz.org/rodzice-i-nauczyciele

3. Karwowski, M. (2011). Kształcenie uczniów zdolnych a rozwijanie zdolności uczniów – o dwóch stronach tej samej monety. Psychologia w Szkole, 29, 86-96.

4. Lewowicki, T. (1986). Kształcenie uczniów zdolnych. Warszawa: WSiP. [rozdział 3 i 4]

5. Szumski, G. (1995). Dobór i kształcenie uczniów zdolnych. Studium porównawcze o legitymizacji instytucji edukacyjnych. Warszawa: WSPS.

6. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie warunków i trybu udzielania zezwoleń na indywidualny program lub tok nauki oraz organizacji indywidualnego programu lub toku nauki z późn. zm.

7. Limont, W. (2010). Uczeń zdolny. Jak go rozpoznać i jak z nim pracować. Gdańsk: GWP. [rozdział 6]

Literatura uzupełniająca

1. Dziedziewicz, D., Gajda, A. (2011). Działania na rzecz wspierania rozwoju zdolności w wybranych krajach Europy. Przykłady dobrej praktyki. [W:] J. Łaszczyk, M. Jabłonowska, (red.). Uczeń zdolny w środowisku szkolnym. Warszawa: APS.

http://fundusz.org/

http://www.p-s-k.pl/psk/index.php

http://www.uniwersytetdzieci.pl/

http://www.diament.edu.pl

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA

WIEDZA:

- wykład konwersatoryjny

- prezentacja multimedialna w wykonaniu wykładowcy

- rozmowa kierowana

UMIEJETNOŚCI:

- praca z tekstem

- prezentacja multimedialna w wykonaniu studentów

- projekt grupowy

- działania praktyczne

KOMPETENCJE SPOŁECZNE:

- dyskusja

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Liczba godzin kontaktowych - 15h

Przygotowanie się do zajęć - 5h

Przygotowanie się do egzaminu - 10h

Liczba punktów ECTS - 1

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-02-18
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Dorota Jankowska
Prowadzący grup: Jacek Gralewski, Dorota Jankowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

1. Praca pisemna

2. Egzamin pisemny

Pełny opis:

1. Definiowanie zdolności i kreatywności, przejawy zdolności, zagrożenia rozwojowe charakterystyka uczniów zdolnych i kreatywnych

2. Uczeń zdolny w świetle prawa oświatowego w Polsce i na świecie

3. Instytucje działające na rzecz uczniów zdolnych

4. Wybrane strategie kształcenia uczniów zdolnych

5. Koncepcje kształcenia i wspierania rozwoju uczniów zdolnych - analiza przykładów

6. Przykłady dobrych praktyk wspierania rozwoju zdolności i kreatywności w Polsce i na świecie

7. Efektywne projektowanie i wdrażanie innowacji pedagogicznych ukierunkowanych na pracę z uczniem zdolnym i twórczym.

8. Uczeń zdolny w świetle koncepcji naukowych oraz potocznych .

9. Rozumienie zdolności w ujęciu formalnym.

10. Zdolności w ujęciu matematycznym – w kierunku norm stenowych.

11. Rodzaje zdolności

12. Strukturalne koncepcje zdolności

13. Metody identyfikacji uczniów zdolnych

Literatura:

1. Limont, W. (2010). Uczeń zdolny. Jak go rozpoznać i jak z nim pracować. Gdańsk: GWP.

2. Chruszczewski, M. H. (2009). Profile uzdolnień. Warszawa: Wydawnictwo UW.

3. Czaja-Chudyba, I. (2005). Odkrywanie zdolności dziecka. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej.

4. Dyrda, B. (2012). Edukacyjne wspieranie rozwoju uczniów zdolnych. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.

5. Nęcka, E. (2003). Inteligencja. Geneza - Struktura - Funkcje. Gdańsk: GWP.

6. Popek, S. (1987) Z badań nad zdolnościami i uzdolnieniami specjalnymi młodzieży. Lublin: Wydawnictwo UMCS.

7. Simonton, D. K. (2010). Geniusz. Warszawa: Wydawnictwo APS.

8. Szumski, G. (1995). Dobór i kształcenie uczniów zdolnych. Studium porównawcze o legitymizacji instytucji edukacyjnych. Warszawa: WSPS.

9. Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty / Dz. U. Nr 256 z 2004 r., poz. 2572 z późn. zm.

10. (2008). Wspieranie rozwoju uczniów zdolnych: specjalne rozwiązania stosowane w szkołach w Europie. Raport Eurydice. Warszawa: Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji

11. Karwowski, M. (2011). Kształcenie uczniów zdolnych a rozwijanie zdolności uczniów – o dwóch stronach tej samej monety. Psychologia w Szkole, 29, 86-96.

12. Lewowicki, T. (1986). Kształcenie uczniów zdolnych. Warszawa: WSiP.

13. Dziedziewicz, D., Gajda, A. (2011). Działania na rzecz wspierania rozwoju zdolności w wybranych krajach Europy. Przykłady dobrej praktyki. [W:] J. Łaszczyk, M. Jabłonowska, (red.). Uczeń zdolny w środowisku szkolnym. Warszawa: APS.

14. Giza, T. (2006). Socjopedagogiczne uwarunkowania procesów identyfikowania oraz rozwoju zdolności uczniów w szkole. Kielce: AŚ.

15. Nakoneczna, D. (1980). Kształcenie wielostronne stymulujące rozwój uzdolnień. Warszawa: WSiP.

16. Painter, F. (1993). Kim są wybitni? Charakterystyka, identyfikacja, kształcenie. Warszawa: WSiP.

17. Dziedziewicz, D., Gajda, A. (2011). Działania na rzecz wspierania rozwoju zdolności w wybranych krajach Europy. Przykłady dobrej praktyki. [W:] J. Łaszczyk, M. Jabłonowska, (red.). Uczeń zdolny w środowisku szkolnym. Warszawa: APS.

18. Karwowski, M. (2011). Kształcenie uczniów zdolnych a rozwijanie zdolności uczniów – o dwóch stronach tej samej monety. Psychologia w Szkole, 29, 86-96.

19. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 9 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków prowadzenia działalności innowacyjnej i eksperymentalnej przez publiczne szkoły i placówki (Dz. U. z 2002r. Nr 56, poz. 506).

20. Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty / Dz. U. Nr 256 z 2004 r., poz.2572 z późn. zm.

21. (2008). Wspieranie rozwoju uczniów zdolnych: specjalne rozwiązania stosowane w szkołach w Europie. Raport Eurydice. Warszawa: Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji.

Uwagi:

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Liczba godzin kontaktowych - 30h

Przygotowanie się do zajęć - 5h

Przygotowanie się do egzaminu - 10h

Sumaryczna liczba godzin aktywności studenta - 60h

Liczba punktów ECTS - 2

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2018/2019" (zakończony)

Okres: 2018-10-01 - 2019-02-17
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Jacek Gralewski
Prowadzący grup: Jacek Gralewski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

W wyniku ukończenia kursu student powinien:

Znać podstawowe definicje z zakresu pedagogiki zdolności.

Znać podstawowe koncepcje teoretyczne i modele zdolności, w tym koncepcje opisujące społeczne uwarunkowania rozwoju zdolności.

Rozumieć znaczenie różnych perspektyw (formalnych i strukturalnych) w definiowaniu zdolności.

Rozumieć ideę rozkładu normalnego cech w populacji i potrafić ją odnieść do kryteriów zdolności.

Znać różnorodne metody identyfikacji uczniów zdolnych oraz dostrzegać ich zalety i słabości.

Znać koncepcje oraz formy organizacyjne kształcenia uczniów zdolnych przyjęte w polskim systemie edukacji.

Mieć elementarną wiedzę na temat zasad organizacji edukacji uczniów zdolnych w świetle prawa oświatowego.

Metody oceny:

1. Egzamin z wiedzy (50% oceny)

2. Prezentacja w grupach na temat wybranych instytucji działających na rzecz wspierania uczniów zdolnych w Polsce (zal/nzal)

2. Grupowa praca praktyczna : projekt innowacji mającej na celu wspieranie ucznia zdolnego w zakresie określonego przedmiotu nauczania lub rodzaju zdolności (50% oceny).

Pełny opis:

Treści kształcenia:

Wykłady

Wykład 1 i 2 - Uczeń zdolny w świetle koncepcji naukowych oraz potocznych – 4h

Wykład 3. Rozumienie zdolności w ujęciu formalnym – 2h

Wykład 4. Rodzaje zdolności – 2 h

Wykład 5 i 6. Strukturalne koncepcje zdolności – 4h

Wykład 7 i 8. Metody identyfikacji uczniów zdolnych - 3h

Ćwiczenia

Ćwiczenia 1. Zdolności w ujęciu matematycznym – w kierunku norm stenowych – 2h

Ćwiczenia 2. Uczeń zdolny w świetle prawa oświatowego w Polsce i na świecie - 2h

Ćwiczenia 3 i 4. Koncepcje kształcenia i wspierania rozwoju uczniów zdolnych - 4 h

Ćwiczenia 5 i 6. Instytucje działające na rzecz uczniów zdolnych - 4h

Ćwiczenia 7 i 8. Projektowanie innowacji pedagogicznych ukierunkowanych na pracę z uczniem zdolnym i twórczym - 3h

Literatura:

Literatura obowiązkowa

1. Limont, W. (2010). Uczeń zdolny. Jak go rozpoznać i jak z nim pracować. Gdańsk: GWP.

2. Chruszczewski, M. H. (2009). Profile uzdolnień. Warszawa: Wydawnictwo UW.

3. Szumski, G. (1995). Dobór i kształcenie uczniów zdolnych. Studium porównawcze o legitymizacji instytucji edukacyjnych. Warszawa: WSPS.

4. Ustawa z dnia 14 grudnia 2016r.- Prawo oświatowe (Dz.U. z 2017r. poz. 59 i 949)

5. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. z 2017r. poz. 1591).

6. Rozporządzenie Ministra Edukacji z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie warunków i trybu udzielania zezwoleń na indywidualny program lub tok nauki oraz organizacji indywidualnego programu lub toku nauki (Dz.U. z 2017r. poz. 1569).

7. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 marca 2017 r. w sprawie oddziałów i szkół sportowych oraz oddziałów i szkół mistrzostwa sportowego (Dz.U. 2017, poz. 671)

8. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 29 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji oraz sposobu przeprowadzania konkursów, turniejów i olimpiad (Dz.U. z 2002 r. nr 13, poz. 125 ze zm.)

9. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 czerwca 2005 r. w sprawie stypendiów Prezesa Rady Ministrów, ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania oraz ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego (Dz.U. z 2005 r. nr 106, poz. 890)

10. Dziedziewicz, D., Gajda, A. (2011). Działania na rzecz wspierania rozwoju zdolności w wybranych krajach Europy. Przykłady

dobrej praktyki. [W:] J. Łaszczyk, M. Jabłonowska, (red.). Uczeń zdolny w środowisku szkolnym. Warszawa: APS.

Literatura uzupełniająca:

1. Czaja-Chudyba, I. (2005). Odkrywanie zdolności dziecka. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej.

2. Dyrda, B. (2012). Edukacyjne wspieranie rozwoju uczniów zdolnych. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.

3. Popek, S. (1987) Z badań nad zdolnościami i uzdolnieniami specjalnymi młodzieży. Lublin: Wydawnictwo UMCS.

4. Simonton, D. K. (2010). Geniusz. Warszawa: Wydawnictwo APS.

5. (2008). Wspieranie rozwoju uczniów zdolnych: specjalne rozwiązania stosowane w szkołach w Europie. Raport Eurydice.

Warszawa: Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji

6. Karwowski, M. (2011). Kształcenie uczniów zdolnych a rozwijanie zdolności uczniów – o dwóch stronach tej samej monety. Psychologia w Szkole, 29, 86-96.

7. Lewowicki, T. (1986). Kształcenie uczniów zdolnych. Warszawa: WSiP.

8. Giza, T. (2006). Socjopedagogiczne uwarunkowania procesów identyfikowania oraz rozwoju zdolności uczniów w szkole.

Kielce: AŚ.

9. Nakoneczna, D. (1980). Kształcenie wielostronne stymulujące rozwój uzdolnień. Warszawa: WSiP.

10. Painter, F. (1993). Kim są wybitni? Charakterystyka, identyfikacja, kształcenie. Warszawa: WSiP.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA

WIEDZA:

- wykład

- rozmowa kierowana

- dialog

- prezentacja multimedialna w wykonaniu wykładowcy

- praca z tekstem

UMIEJĘTNOŚCI:

- działania praktyczne

- prezentacja multimedialna

- praca z tekstem

KOMPETENCJE SPOŁECZNE:

- dyskusja

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Liczba godzin kontaktowych - 30h

Przygotowanie się do zajęć - 10h

Przygotowanie prezentacji i prac - 10h

Przygotowanie się do egzaminu - 10h

Sumaryczna liczba godzin aktywności studenta - 60h

Liczba punktów ECTS - 2

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/2020" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-02-16
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Jacek Gralewski
Prowadzący grup: Aleksandra Gajda, Jacek Gralewski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

W wyniku ukończenia kursu student powinien:

Znać podstawowe definicje z zakresu pedagogiki zdolności.

Znać podstawowe koncepcje teoretyczne i modele zdolności, w tym koncepcje opisujące społeczne uwarunkowania rozwoju zdolności.

Rozumieć znaczenie różnych perspektyw (formalnych i strukturalnych) w definiowaniu zdolności.

Rozumieć ideę rozkładu normalnego cech w populacji i potrafić ją odnieść do kryteriów zdolności.

Znać różnorodne metody identyfikacji uczniów zdolnych oraz dostrzegać ich zalety i słabości.

Znać koncepcje oraz formy organizacyjne kształcenia uczniów zdolnych przyjęte w polskim systemie edukacji.

Mieć elementarną wiedzę na temat zasad organizacji edukacji uczniów zdolnych w świetle prawa oświatowego.

Metody oceny:

1. Egzamin z wiedzy (50% oceny)

2. Prezentacja w grupach na temat wybranych instytucji działających na rzecz wspierania uczniów zdolnych w Polsce (zal/nzal)

2. Grupowa praca praktyczna : projekt innowacji mającej na celu wspieranie ucznia zdolnego w zakresie określonego przedmiotu nauczania lub rodzaju zdolności (50% oceny).

Pełny opis:

Treści kształcenia:

Wykłady

Wykład 1 Uczeń zdolny w świetle koncepcji naukowych oraz potocznych – 2h

Wykład 2. Rozumienie zdolności w ujęciu formalnym – 2h

Wykład 3. Rodzaje zdolności – 2 h

Wykład 4 i 5. Strukturalne koncepcje zdolności – 4h

Wykład 6. Matematyczne koncepcje zdolności - 2h

Wykład 7. Metody identyfikacji uczniów zdolnych - 3h

Ćwiczenia

Ćwiczenia 1. Uczeń zdolny w świetle prawa oświatowego w Polsce i na świecie - 2h

Ćwiczenia 2 i 3. Koncepcje kształcenia i wspierania rozwoju uczniów zdolnych - 4 h

Ćwiczenia 4 i 5. Instytucje działające na rzecz uczniów zdolnych - 4h

Ćwiczenia 6 i 7. Projektowanie innowacji pedagogicznych ukierunkowanych na pracę z uczniem zdolnym i twórczym - 4h

Ćwiczenia 8. Podsumowanie zajęć 1h

Literatura:

Literatura obowiązkowa

1. Limont, W. (2010). Uczeń zdolny. Jak go rozpoznać i jak z nim pracować. Gdańsk: GWP.

2. Chruszczewski, M. H. (2009). Profile uzdolnień. Warszawa: Wydawnictwo UW.

3. Szumski, G. (1995). Dobór i kształcenie uczniów zdolnych. Studium porównawcze o legitymizacji instytucji edukacyjnych. Warszawa: WSPS.

4. Ustawa z dnia 14 grudnia 2016r.- Prawo oświatowe (Dz.U. z 2017r. poz. 59 i 949)

5. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. z 2017r. poz. 1591).

6. Rozporządzenie Ministra Edukacji z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie warunków i trybu udzielania zezwoleń na indywidualny program lub tok nauki oraz organizacji indywidualnego programu lub toku nauki (Dz.U. z 2017r. poz. 1569).

7. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 marca 2017 r. w sprawie oddziałów i szkół sportowych oraz oddziałów i szkół mistrzostwa sportowego (Dz.U. 2017, poz. 671)

8. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 29 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji oraz sposobu przeprowadzania konkursów, turniejów i olimpiad (Dz.U. z 2002 r. nr 13, poz. 125 ze zm.)

9. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 czerwca 2005 r. w sprawie stypendiów Prezesa Rady Ministrów, ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania oraz ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego (Dz.U. z 2005 r. nr 106, poz. 890)

10. Dziedziewicz, D., Gajda, A. (2011). Działania na rzecz wspierania rozwoju zdolności w wybranych krajach Europy. Przykłady

dobrej praktyki. [W:] J. Łaszczyk, M. Jabłonowska, (red.). Uczeń zdolny w środowisku szkolnym. Warszawa: APS.

Literatura uzupełniająca:

1. Czaja-Chudyba, I. (2005). Odkrywanie zdolności dziecka. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej.

2. Dyrda, B. (2012). Edukacyjne wspieranie rozwoju uczniów zdolnych. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.

3. Popek, S. (1987) Z badań nad zdolnościami i uzdolnieniami specjalnymi młodzieży. Lublin: Wydawnictwo UMCS.

4. Simonton, D. K. (2010). Geniusz. Warszawa: Wydawnictwo APS.

5. (2008). Wspieranie rozwoju uczniów zdolnych: specjalne rozwiązania stosowane w szkołach w Europie. Raport Eurydice.

Warszawa: Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji

6. Karwowski, M. (2011). Kształcenie uczniów zdolnych a rozwijanie zdolności uczniów – o dwóch stronach tej samej monety. Psychologia w Szkole, 29, 86-96.

7. Lewowicki, T. (1986). Kształcenie uczniów zdolnych. Warszawa: WSiP.

8. Giza, T. (2006). Socjopedagogiczne uwarunkowania procesów identyfikowania oraz rozwoju zdolności uczniów w szkole.

Kielce: AŚ.

9. Nakoneczna, D. (1980). Kształcenie wielostronne stymulujące rozwój uzdolnień. Warszawa: WSiP.

10. Painter, F. (1993). Kim są wybitni? Charakterystyka, identyfikacja, kształcenie. Warszawa: WSiP.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA

WIEDZA:

- wykład

- rozmowa kierowana

- dialog

- prezentacja multimedialna w wykonaniu wykładowcy

- praca z tekstem

UMIEJĘTNOŚCI:

- działania praktyczne

- prezentacja multimedialna

- praca z tekstem

KOMPETENCJE SPOŁECZNE:

- dyskusja

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Liczba godzin kontaktowych - 30h

Przygotowanie się do zajęć - 10h

Przygotowanie prezentacji i prac - 10h

Przygotowanie się do egzaminu - 10h

Sumaryczna liczba godzin aktywności studenta - 60h

Liczba punktów ECTS - 2

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.