Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Metodyka zajęć rewalidacyjnych

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: SP-MZR Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Metodyka zajęć rewalidacyjnych
Jednostka: Instytut Pedagogiki Specjalnej
Grupy: Obowiązkowe dla III sem. stud. podypl: edu. i rehab. osób z niepełnospr, intelektualną i autyzmem
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 2.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Efekty uczenia się:

Słuchacz:

zna cele i zadanie rewalidacji indywidualnej; potrafi zdefiniować i opisać cele i zadania rewalidacji; potrafi zaplanować zajęć z zakresu rewalidacji indywidualnej

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2015/2016" (zakończony)

Okres: 2015-10-01 - 2016-02-19
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 20 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Urszula Gosk
Prowadzący grup: Urszula Gosk
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Pełny opis:

Cele, zasady organizacji zajęć rewalidacji indywidualnej.

Podstawy prawne organizowania rewalidacji indywidualnej.

Zaburzenia funkcji percepcyjno-motorycznych a trudności w nabywaniu umiejętności czytania, pisania i uczenia się matematyki.

Metodyka ćwiczeń usprawniających i korekcyjnych

Zastosowanie wybranych metod wspomagających do pracy z uczniem z lekką niepełnosprawnością intelektualną.

Prowadzenie obserwacji zachowania. System wzmocnień.

Zasady wyznaczania kierunków działań diagnostyczno-terapeutycznych.

Zasady programowania jednostki metodycznej – konstruowanie scenariuszy zajęć.

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Gruszczyk-Kolczyńska, Dobosz, K., Zielińska, E. (1996). Jak nauczyć dzieci sztuki konstruowania gier? Warszawa: WSiP.

2. Kosmowska,B. (1999). Dzisiaj się bawimy – rewalidacja indywidualna prowadzona metodą Dobrego Startu – scenariusze zajęć kl. I-IV szkoły specjalnej. Warszawa.

3. Skorek, M.E. (red.) (2005). Terapia pedagogiczna. Tom I i II. Kraków:Oficyna Wydawnicza "Impuls".

4. Tomkiewicz-Bętkowska,A., Krztoń, A. (2009). ABC pedagoga specjalnego. Poradnik dla nauczycieli... . Kraków: Oficyna Wydawnicza "Impuls".

5.Zakrzewska, B. (1996). Trudności w czytaniu i pisaniu. Modele ćwiczeń.Warszawa: WSiP.

Aktualne Rozporządzenia

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

1.Faber, A., Mazlish, E. (2006). Jak mówić, żeby dzieci się uczyły w domu i w szkole.Poznań: Media Rodzina

2.Głodkowska, J. (2001). Zabawa i nauka w kręgu baśni. Warszawa: Akademia Pedagogiki Specjalnej.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA:

− prezentacja zagadnień teoretycznych w postaci wykładu, analizy literatury, prezentacja multimedialna

− analiza indywidualnych przypadków

− dyskusja dydaktyczna

− samodzielne opracowanie ćwiczeń oraz scenariusza

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Godziny kontaktowe np. wykład, ćwiczenia (15 h.)

Przygotowanie się do zajęć, lektury (15 h.)

Przygotowanie się do egzaminu (10 h.)

Przygotowanie referatu, eseju, prezentacji (10 h.)

Inne formy

SUMARYCZNA LICZBA PUNKTÓW ECTS: 2

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2015/2016" (zakończony)

Okres: 2016-02-22 - 2016-09-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 20 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Urszula Gosk
Prowadzący grup: Urszula Gosk
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Pełny opis:

Teoretyczne podstawy rewalidacji. Przedmiot i zakres rewalidacji. Główne kierunki oddziaływań oraz rodzaje zajęć rewalidacyjnych. Zasady konstruowania programów rewalidacji indywidualnej. Zasady interpretowania wyników rozpoznania i formułowania zaleceń do rewalidacji indywidualnej przez Poradnie Psychologiczno-Pedagogiczną. Interpretacja wyników rozpoznania i formułowanie celów do rewalidacji. Określenie trudności ucznia w poszczególnych sferach wynikające z oceny poziomu funkcjonowania. Opracowanie programu rewalidacji indywidualnej dla ucznia z niepełnosprawnością intelektualną. Zaprojektowanie serii działań/ćwiczeń dla ucznia w wybranej sferze.

Interpretacja wyników rozpoznania i formułowanie wniosków rewalidacji..

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

1. Górniewicz E., Ćwiczenia w czytaniu i pisaniu, Toruń, 1994

2. Jastrząb J., Usprawnianie funkcji percepcyjno- motorycznych dzieci dyslektycznych, CPP-P MEN, Warszawa, 1999

3. Kaja B. Zarys terapii dziecka, WSB, Bydgoszcz, 1998

4. Pilecka W., Pilecki J. (1996) Stymulacja psychoruchowego rozwoju dzieci o obniżonej sprawności umysłowej, Kraków, Wydawnictwo Naukowe WSP.

Literatura uzupełniająca:

1. Maurer A. (1991) Terapia trudności w nauce czytania i pisania u dzieci upośledzonych umysłowo, Kraków, Wydawnictwo Naukowe WSP.

2. Mihilenius (red.), Dziecko z trudnościami w rozwoju, Wyd. Impuls, Kraków 2001

3. Rozporządzenie MEN w sprawie organizacji i zasad udzielania uczniom pomocy psychologiczno- pedagogicznej (15.01.2001).

Uwagi:

Liczba godzin kontaktowych - 20 h

Przygotowanie się do zajęć - 10h

Przygotowanie się do zaliczenia - 10h

Przygotowanie prac - 20h

Sumaryczna liczba godzin aktywności studenta – 60 h

Liczba punktów ECTS - 2

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2016-10-01 - 2017-02-19
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 20 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Urszula Gosk
Prowadzący grup: Urszula Gosk, Lidia Klaro-Celej
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Sposób pomiaru efektów kształcenia:

- Przygotowanie i prezentacja 2 ćwiczeń do usprawniania wybranego obszaru (praca w parach)

- przygotowanie gry matematycznej (praca w grupach)

- Kolokwium pisemne (10 zdań Prawda - Fałsz; 2 pytania otwarte)

- Obserwacja studenta w trakcie zajęć

Pełny opis:

Istota procesu rehabilitacji osób z głęboką złożoną niepełnosprawnością. Charakterystyka faz rozwojowych poszczególnych sfer rozwoju w oparciu o teorię J. Piageta - istotnych w procesie diagnozy funkcjonalnej i planowania pracy rehabilitacyjnej. Znaczenie dotyku w terapii osób ze złożoną niepełnosprawnością.

Istota czynności pielęgnacyjnych w rehabilitacji osób ze złożoną głęboką niepełnosprawnością: strukturalizacja czynności („ kalendarze przedmiotowe”); stałość czasu, miejsca, osoby; treningi czynności codziennych: trening karmienia, trening ubierania i rozbierania, trening czynności higienicznych.

Metody wykorzystywane w rehabilitacji osób z głęboką niepełnosprawnością: program „Świadomość ciała, kontakt i komunikacja” M i Ch. Knillów (trening) oraz program „Dotyk i komunikacja” M. Ch. Knillów; stymulacja polisensoryczna- zasady i specyfika prowadzenia zajęć; metoda „Poranny Krąg, czyli stymulacja sensoryczna według pór roku” w opracowaniu J. Kielina.

Współpraca terapeutów z opiekunami dziecka z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim.

Literatura:

Frohlich A. (1998). Stymulacja od podstaw. Warszawa: WSiP.

Kielin J. (2013). Rozwój daje radość. Gdańsk: GWP.

Kwiatkowska M. (1997). Dzieci głęboko niezrozumiane. Warszawa: Oficyna Dziennikarzy i Literatów „Pod Wiatr”.

Marcinkowska B., Wołowicz A. (2010). Wielospecjalistyczna ocena poziomu funkcjonowania i konstruowanie indywidualnych programów dla osób z głębszą niepełnosprawnością intelektualną. Warszawa: APS.

wykład, studiowanie literatury, dyskusja, metoda ćwiczebna.

Uwagi:

Godziny kontaktowe: ćwiczenia - 15h

Przygotowanie się do zajęć, lektury – 15 h

Przygotowanie się do zaliczenia – 10h

Samodzielne prace: – 15 h

Sumaryczna liczba punktów ECTS - 1

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2017-02-20 - 2017-09-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 20 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Urszula Gosk
Prowadzący grup: Urszula Gosk
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Sposób pomiaru efektów kształcenia:

- Przygotowanie i prezentacja 2 ćwiczeń do usprawniania wybranego obszaru (praca w parach)

- przygotowanie gry matematycznej (praca w grupach)

- Obserwacja studenta w trakcie zajęć

Pełny opis:

Teoretyczne podstawy rewalidacji. Przedmiot i zakres rewalidacji. Główne kierunki oddziaływań oraz rodzaje zajęć rewalidacyjnych.

Zasady konstruowania programów rewalidacji indywidualnej.

Interpretacja wyników rozpoznania i formułowanie celów do rewalidacji. Określenie trudności ucznia w poszczególnych sferach wynikające z oceny poziomu funkcjonowania.

Opracowanie programu rewalidacji indywidualnej dla ucznia z niepełnosprawnością intelektualną.

Zaprojektowanie serii działań/ćwiczeń dla ucznia w wybranej sferze.

Interpretacja wyników rozpoznania i formułowanie wniosków rewalidacji.

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

1. Tomkiewicz-Bętkowska,A., Krztoń, A. (2009). ABC pedagoga specjalnego. Poradnik dla nauczycieli... . Kraków: Oficyna Wydawnicza "Impuls".

2. Gruszczyk-Kolczyńska, Dobosz, K., Zielińska, E. (1996). Jak nauczyć dzieci sztuki konstruowania gier? Warszawa: WSiP.

3. Górniewicz E., (1994). Ćwiczenia w czytaniu i pisaniu, Toruń.

4. Jastrząb J., Usprawnianie funkcji percepcyjno- motorycznych dzieci dyslektycznych, CPP-P MEN, Warszawa, 1999

5. Kosmowska,B. (1999). Dzisiaj się bawimy – rewalidacja indywidualna prowadzona metodą Dobrego Startu – scenariusze zajęć kl. I-IV szkoły specjalnej. Warszawa.

6. Zakrzewska, B. (1996). Trudności w czytaniu i pisaniu. Modele ćwiczeń. Warszawa: WSiP.

Literatura uzupełniająca:

Głodkowska, J. (2001). Zabawa i nauka w kręgu baśni. Warszawa: Akademia Pedagogiki Specjalnej.

Kaja B. Zarys terapii dziecka, WSB, Bydgoszcz, 1998

Pilecka W., Pilecki J. (1996) Stymulacja psychoruchowego rozwoju dzieci o obniżonej sprawności umysłowej, Kraków, Wydawnictwo Naukowe WSP.

Maurer A. (1991) Terapia trudności w nauce czytania i pisania u dzieci upośledzonych umysłowo, Kraków, Wydawnictwo Naukowe WSP.

Mihilewicz, S. (red. nauk.) (2005). Dziecko z trudnościami w rozwoju, Kraków: Impuls.

Rozporządzenie MEN w sprawie organizacji i zasad udzielania uczniom pomocy psychologiczno- pedagogicznej (15.01.2001).

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA:

− prezentacja zagadnień teoretycznych w postaci wykładu, analizy literatury, prezentacja multimedialna

− analiza indywidualnych przypadków

− dyskusja dydaktyczna

− samodzielne opracowanie ćwiczeń oraz scenariusza

Liczba godzin kontaktowych - 20h

Przygotowanie się do zajęć - 10h

Przygotowanie się do zaliczenia - 10h

Przygotowanie prac - 20h

Sumaryczna liczba godzin aktywności studenta – 60h

Liczba punktów ECTS - 2

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-02-18
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 20 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Urszula Gosk
Prowadzący grup: Urszula Gosk
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Sposób pomiaru efektów kształcenia:

- Przygotowanie i prezentacja 2 ćwiczeń do usprawniania wybranego obszaru (praca w parach) - pierwszy etap oraz drugi etap

- przygotowanie gry matematycznej (praca w grupach)

- przygotowanie scenariusza wg zasad metodyki B. Zakrzewskiej

- Obserwacja studenta w trakcie zajęć

Pełny opis:

Teoretyczne podstawy rewalidacji. Przedmiot i zakres rewalidacji. Główne kierunki oddziaływań oraz rodzaje zajęć rewalidacyjnych.

Diagnoza czytania i pisania.

Diagnoza kompetencji matematycznych.

Wybrane metody pracy.

Zasady konstruowania programów rewalidacji indywidualnej.

Określenie trudności ucznia w poszczególnych sferach wynikające z oceny poziomu funkcjonowania.

Opracowanie fragmentu programu rewalidacji indywidualnej dla ucznia z niepełnosprawnością intelektualną.

Zaprojektowanie serii działań/ćwiczeń dla ucznia w wybranej sferze.

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

1. Tomkiewicz-Bętkowska,A., Krztoń, A. (2009). ABC pedagoga specjalnego. Poradnik dla nauczycieli... . Kraków: Oficyna Wydawnicza "Impuls".

2. Gruszczyk-Kolczyńska, Dobosz, K., Zielińska, E. (1996). Jak nauczyć dzieci sztuki konstruowania gier? Warszawa: WSiP.

3. Górniewicz E., (1994). Ćwiczenia w czytaniu i pisaniu, Toruń.

4. Jastrząb J., Usprawnianie funkcji percepcyjno- motorycznych dzieci dyslektycznych, CPP-P MEN, Warszawa, 1999

5. Kosmowska,B. (1999). Dzisiaj się bawimy – rewalidacja indywidualna prowadzona metodą Dobrego Startu – scenariusze zajęć kl. I-IV szkoły specjalnej. Warszawa.

6. Zakrzewska, B. (1996). Trudności w czytaniu i pisaniu. Modele ćwiczeń. Warszawa: WSiP.

Literatura uzupełniająca:

Głodkowska, J. (2001). Zabawa i nauka w kręgu baśni. Warszawa: Akademia Pedagogiki Specjalnej.

Kaja B. Zarys terapii dziecka, WSB, Bydgoszcz, 1998

Pilecka W., Pilecki J. (1996) Stymulacja psychoruchowego rozwoju dzieci o obniżonej sprawności umysłowej, Kraków, Wydawnictwo Naukowe WSP.

Maurer A. (1991) Terapia trudności w nauce czytania i pisania u dzieci upośledzonych umysłowo, Kraków, Wydawnictwo Naukowe WSP.

Mihilewicz, S. (red. nauk.) (2005). Dziecko z trudnościami w rozwoju, Kraków: Impuls.

Rozporządzenie MEN w sprawie organizacji i zasad udzielania uczniom pomocy psychologiczno- pedagogicznej.

Uwagi:

METODY KSZTAŁCENIA:

− prezentacja zagadnień teoretycznych w postaci wykładu, analizy literatury, prezentacja multimedialna

− analiza indywidualnych przypadków

− dyskusja dydaktyczna

− samodzielne opracowanie ćwiczeń oraz scenariusza

Liczba godzin kontaktowych - 20h

Przygotowanie się do zajęć - 10h

Przygotowanie się do zaliczenia - 10h

Przygotowanie prac - 20h

Sumaryczna liczba godzin aktywności studenta – 60h

Liczba punktów ECTS - 2

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/2020" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-02-16
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 20 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Urszula Gosk
Prowadzący grup: Urszula Gosk
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.