Podstawy pracy logopedycznej z osobami z niepełnosprawnością intelektualną

Ocena wystawiana jest na podstawie aktywnosći oraz prezentacji o wybranej medodzie wspomagania dziecka z niepełnosprawnością intelektulną

 Diagnoza funkcjonowania dziecka małego

Zasady i cele pracy terapeutycznej

Stymulacja psychofizyczna rozwoju dziecka

Budowanie poczucia wartości u dziecka

Metody i techniki usparaniania dziecka z niepełnosparawnością inetelektulaną

Tearpia logopedyczna osób z niepełnosprawnocsią intelektualną

Bielska, Beata. 2001. „Malowanie rękami jako niekonwencjonalna forma ekspresji”. Szkoła

Specjalna1: 31-35.

Błądek, Małgorzata. 2013. „Autyzm-problem wciąż nieznany”. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze2: 16-20.

Błeszyński, Jacek. 2005. Rodzina jako środowisko osób z autyzmem. Aspekt wychowawczo--terapeutyczny. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

Bobkowicz-Lewartowska, Lucyna. 2000. Autyzm dziecięcy. Zagadnienia diagnozy i terapii. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

Baraniewicz m., 2015, Edukacyjne wymiary jakości życia uczniów z głęboką wieloraką niepełnosprawnością, [w:] Podnoszenie jakości edukacji osób z wieloraką niepełnosprawnością. Rozwiązania systemowe w placówce, w środowisku, w kraju, red. A. Smyczek, P. Szczawiński,

j. Szwiec-Kolanko, Kraków, s. 60–98.

Błeszyński j.j. (red.), 2006, Alternatywne i wspomagające metody komunikacji, Kraków.

Błeszyński j.j., 2013, Niepełnosprawność intelektualna. Mowa – język – komunikacja. Czy iloraz inteligencji wyjaśnia wszystko?, Gdańsk.

Brudnowska, Aniela, Cylkowska-Nowak, Mirosława. 2008. „Kobiety, zdrowie i choreoterapia-wświetle badan własnych” w Arteterapia w edukacji i rozwoju człowieka, pod red. Siemież, Małgorzata i Tomasz, 67-73. Wrocław: Dolnośląska Szkoła Wyższa.

Dąbrowska-Jabłońska, Iwona. 2008. Terapia trudności w uczeniu się w: Terapia dzieci i młodzieży. Metody i techniki pomocy psychopedagogicznej, pod red. Dąbrowska-Jabłońska, Iwona, 87-134. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

Gozdecka, Renata. 2004. „Metoda aktywnego słuchania muzyki z wykorzystaniem instrumentów perkusyjnych”. Wychowanie Muzyczne”5: 285-286.

Gruszczyk –Kolczyńska, Edyta, Zielińska, Ewa. 2000. Wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków i dzieci starszych wolniej rozwijających się.Warszawa: WSiP

Jędrzejczyk, Iwona. 2013. „Zajęcia muzyko-terapeutyczne”.Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze2: 21-22.

Kaja, Barbara. 2001. Zarys terapii dziecka. Bydgoszcz: Akademia Bydgoska im. Kazimierza Wielkiego.

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

Efekty kształcenia dotyczące wiedzy będą sprawdzane poprzez egzamin pisemny podsumowujący realizację przedmiotu (test jednokrotnego wyboru).

Warunkiem zaliczenia jest uzyskanie 50% odpowiedzi poprawnych.

Efekty kształcenia dotyczące umiejętności będą sprawdzane poprzez ocenę:

1. ustnych wypowiedzi w trakcie zajęć (dyskusja w grupie w trakcie zajęć, dyskusja nt. oglądanych filmów, prezentacja przygotowanych prezentacji dot. wybranej metody wspomagającej terapię logopedyczną osób z niepełnosprawnością intelektulaną)

2. aktywności studenta w czasie zajęć praktycznych.

Efekty kształcenia dotyczące kompetencji społecznych będą sprawdzane poprzez ocenę wypowiedzi studenta w trakcie ćwiczeń i warsztatów (rozmowa, dyskusja dydaktyczna). Aktywność na ćwiczeniach i warsztatach jest niezbędna i wymagana od wszystkich studentów.

TREŚCI PROGRAMOWE:

WYKŁAD:

1. Podstawowe pojęcia z zakresu niepełnosprawności intelektualnej.

2. Pojęcie inteligencji i jej rodzaje.

3. Funkcjonowanie mózgu i umysłu a myślenie i język.

4. Zaburzenia procesów poznawczych u osób z niepełnosprawnością intelektualną.

5. Możliwości komunikacyjne osób z niepełnosprawnością intelektualną.

6. Zasady i metody terapii logopedycznej osób niepełnosprawnych intelektualnie.

ĆWICZENIA:

1. Studia przypadków osób z różnym poziomem niepełnosprawności intelektualnej, analiza zachowań i możliwości komunikacyjnych oraz postępowania terapeutycznego na podstawie hospitacji zajęć logopedycznych i projekcji filmów podejmujących problematykę niepełnosprawności

intelektualnej.

2. Diagnoza funkcjonowania dziecka małego z niepełnosprawnością intelektualną

3. Zasady i cele pracy terapeutycznej

4. Stymulacja psychofizyczna rozwoju dziecka

5. Budowanie poczucia wartości u dziecka

6. Metody i techniki usprawniania dziecka z niepełnosprawnością intelektualną

WARSZTATY:

1. Terapia logopedyczna osób z niepełnosprawnością intelektualną

2. Opracowanie przez studenta wybranej metody wspomagającej terapię logopedyczną osoby z niepełnosprawnością intelektualną

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Bielska, Beata. 2001. „Malowanie rękami jako niekonwencjonalna forma ekspresji”. Szkoła Specjalna1: 31-35.

2. Błądek, Małgorzata. 2013. „Autyzm-problem wciąż nieznany”. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze2: 16-20.

3. Błeszyński, Jacek. 2005. Rodzina jako środowisko osób z autyzmem. Aspekt wychowawczo--terapeutyczny. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

4. Bobkowicz-Lewartowska, Lucyna. 2000. Autyzm dziecięcy. Zagadnienia diagnozy i terapii. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

5. Baraniewicz m., 2015, Edukacyjne wymiary jakości życia uczniów z głęboką wieloraką niepełnosprawnością, [w:] Podnoszenie jakości edukacji osób z wieloraką niepełnosprawnością. Rozwiązania systemowe w placówce, w środowisku, w kraju, red. A. Smyczek, P. Szczawiński,

J. Szwiec-Kolanko, Kraków, s. 60–98.

6. Błeszyński j.j. (red.), 2006, Alternatywne i wspomagające metody komunikacji, Kraków.

7. Błeszyński j.j., 2013, Niepełnosprawność intelektualna. Mowa – język – komunikacja. Czy iloraz inteligencji wyjaśnia wszystko?, Gdańsk.

8. Brudnowska, Aniela, Cylkowska-Nowak, Mirosława. 2008. „Kobiety, zdrowie i choreoterapia-wświetle badan własnych” w Arteterapia w edukacji i rozwoju człowieka, pod red. Siemież, Małgorzata i Tomasz, 67-73. Wrocław: Dolnośląska Szkoła Wyższa.

LITERATURA UZUPEŁNAJĄCA:

1. Dąbrowska-Jabłońska, Iwona. 2008. Terapia trudności w uczeniu się w: Terapia dzieci i młodzieży. Metody i techniki pomocy psychopedagogicznej, pod red. Dąbrowska-Jabłońska, Iwona, 87-134. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

2. Gozdecka, Renata. 2004. „Metoda aktywnego słuchania muzyki z wykorzystaniem instrumentów perkusyjnych”. Wychowanie Muzyczne”5: 285-286.

3. Gruszczyk –Kolczyńska, Edyta, Zielińska, Ewa. 2000. Wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków i dzieci starszych wolniej rozwijających się. Warszawa: WSiP

4. Jędrzejczyk, Iwona. 2013. „Zajęcia muzyko-terapeutyczne”. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze2: 21-22.

5. Kaja, Barbara. 2001. Zarys terapii dziecka. Bydgoszcz: Akademia Bydgoska im. Kazimierza Wielkiego.

METODY KSZTAŁCENIA:

Wykład: wykład konwencjonalny; prezentacja multimedialna w autorskim opracowaniu wykładowcy; oglądanie filmów i nagrań dvd.

Ćwiczenia: prezentacja multimedialna w autorskim opracowaniu wykładowcy.

Warsztaty: zajęcia praktyczne z zakresu wybranych metod wspomagających terapię logopedyczną osób z niepełnosprawnością intelektualną.

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

1. Godziny kontaktowe - wykład (12 godzin), ćwiczenia (6 godzin) = 19 godzin

2. Przygotowanie się do zajęć, lektury - 20 godz.

3. Przygotowanie prezentacji dot. wybranej metody wspomagającej terapię logopedyczną osób z niepełnosprawnością intelektualną - 15 godzin

4. Sumaryczna liczba punktów ECTS - 2

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

Efekty kształcenia dotyczące wiedzy będą sprawdzane poprzez egzamin pisemny podsumowujący realizację przedmiotu (test jednokrotnego wyboru).

Warunkiem zaliczenia jest uzyskanie 50% odpowiedzi poprawnych.

Efekty kształcenia dotyczące umiejętności będą sprawdzane poprzez ocenę:

1. ustnych wypowiedzi w trakcie zajęć (dyskusja w grupie w trakcie zajęć, dyskusja nt. oglądanych filmów, prezentacja przygotowanych prezentacji dot. wybranej metody wspomagającej terapię logopedyczną osób z niepełnosprawnością intelektualną)

2. aktywności studenta w czasie zajęć praktycznych.

Efekty kształcenia dotyczące kompetencji społecznych będą sprawdzane poprzez ocenę wypowiedzi studenta w trakcie ćwiczeń i warsztatów (rozmowa, dyskusja dydaktyczna). Aktywność na ćwiczeniach i warsztatach jest niezbędna i wymagana od wszystkich studentów.

TREŚCI PROGRAMOWE:

WYKŁAD:

1. Podstawowe pojęcia z zakresu niepełnosprawności intelektualnej.

2. Pojęcie inteligencji i jej rodzaje.

3. Funkcjonowanie mózgu i umysłu a myślenie i język.

4. Zaburzenia procesów poznawczych u osób z niepełnosprawnością intelektualną.

5. Możliwości komunikacyjne osób z niepełnosprawnością intelektualną.

6. Zasady i metody terapii logopedycznej osób niepełnosprawnych intelektualnie.

ĆWICZENIA:

1. Studia przypadków osób z różnym poziomem niepełnosprawności intelektualnej, analiza zachowań i możliwości komunikacyjnych oraz postępowania terapeutycznego na podstawie hospitacji zajęć logopedycznych i projekcji filmów podejmujących problematykę niepełnosprawności

intelektualnej.

2. Diagnoza funkcjonowania dziecka małego z niepełnosprawnością intelektualną

3. Zasady i cele pracy terapeutycznej

4. Stymulacja psychofizyczna rozwoju dziecka

5. Budowanie poczucia wartości u dziecka

6. Metody i techniki usprawniania dziecka z niepełnosprawnością intelektualną

WARSZTATY:

1. Terapia logopedyczna osób z niepełnosprawnością intelektualną

2. Opracowanie przez studenta wybranej metody wspomagającej terapię logopedyczną osoby z niepełnosprawnością intelektualną

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Bielska, Beata. 2001. „Malowanie rękami jako niekonwencjonalna forma ekspresji”. Szkoła Specjalna1: 31-35.

2. Błądek, Małgorzata. 2013. „Autyzm-problem wciąż nieznany”. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze2: 16-20.

3. Błeszyński, Jacek. 2005. Rodzina jako środowisko osób z autyzmem. Aspekt wychowawczo--terapeutyczny. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

4. Bobkowicz-Lewartowska, Lucyna. 2000. Autyzm dziecięcy. Zagadnienia diagnozy i terapii. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

5. Baraniewicz m., 2015, Edukacyjne wymiary jakości życia uczniów z głęboką wieloraką niepełnosprawnością, [w:] Podnoszenie jakości edukacji osób z wieloraką niepełnosprawnością. Rozwiązania systemowe w placówce, w środowisku, w kraju, red. A. Smyczek, P. Szczawiński,

J. Szwiec-Kolanko, Kraków, s. 60–98.

6. Błeszyński j.j. (red.), 2006, Alternatywne i wspomagające metody komunikacji, Kraków.

7. Błeszyński j.j., 2013, Niepełnosprawność intelektualna. Mowa – język – komunikacja. Czy iloraz inteligencji wyjaśnia wszystko?, Gdańsk.

8. Brudnowska, Aniela, Cylkowska-Nowak, Mirosława. 2008. „Kobiety, zdrowie i choreoterapia-wświetle badan własnych” w Arteterapia w edukacji i rozwoju człowieka, pod red. Siemież, Małgorzata i Tomasz, 67-73. Wrocław: Dolnośląska Szkoła Wyższa.

LITERATURA UZUPEŁNAJĄCA:

1. Dąbrowska-Jabłońska, Iwona. 2008. Terapia trudności w uczeniu się w: Terapia dzieci i młodzieży. Metody i techniki pomocy psychopedagogicznej, pod red. Dąbrowska-Jabłońska, Iwona, 87-134. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

2. Gozdecka, Renata. 2004. „Metoda aktywnego słuchania muzyki z wykorzystaniem instrumentów perkusyjnych”. Wychowanie Muzyczne”5: 285-286.

3. Gruszczyk –Kolczyńska, Edyta, Zielińska, Ewa. 2000. Wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków i dzieci starszych wolniej rozwijających się. Warszawa: WSiP

4. Jędrzejczyk, Iwona. 2013. „Zajęcia muzyko-terapeutyczne”. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze2: 21-22.

5. Kaja, Barbara. 2001. Zarys terapii dziecka. Bydgoszcz: Akademia Bydgoska im. Kazimierza Wielkiego.

METODY KSZTAŁCENIA:

Wykład: wykład konwencjonalny; prezentacja multimedialna w autorskim opracowaniu wykładowcy; oglądanie filmów i nagrań dvd.

Ćwiczenia: prezentacja multimedialna w autorskim opracowaniu wykładowcy.

Warsztaty: zajęcia praktyczne z zakresu wybranych metod wspomagających terapię logopedyczną osób z niepełnosprawnością intelektualną.

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

1. Godziny kontaktowe - wykład (15 godzin), ćwiczenia (5 godzin), warsztaty (10 godzin) = 30 godzin

2. Przygotowanie się do zajęć, lektury - 15 godz.

3. Przygotowanie prezentacji dot. wybranej metody wspomagającej terapię logopedyczną osób z niepełnosprawnością intelektualną - 15 godzin

4. Sumaryczna liczba punktów ECTS - 2

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

Efekty kształcenia dotyczące wiedzy będą sprawdzane poprzez egzamin pisemny podsumowujący realizację przedmiotu (test jednokrotnego wyboru).

Warunkiem zaliczenia jest uzyskanie 50% odpowiedzi poprawnych.

Efekty kształcenia dotyczące umiejętności będą sprawdzane poprzez ocenę:

1. ustnych wypowiedzi w trakcie zajęć (dyskusja w grupie w trakcie zajęć, dyskusja nt. oglądanych filmów, prezentacja przygotowanych prezentacji dot. wybranej metody wspomagającej terapię logopedyczną osób z niepełnosprawnością)

2. aktywności studenta w czasie zajęć praktycznych.

Efekty kształcenia dotyczące kompetencji społecznych będą sprawdzane poprzez ocenę wypowiedzi studenta w trakcie ćwiczeń i warsztatów (rozmowa, dyskusja dydaktyczna). Aktywność na ćwiczeniach i warsztatach jest niezbędna i wymagana od wszystkich studentów.

TREŚCI PROGRAMOWE:

WYKŁAD:

1. Podstawowe pojęcia z zakresu niepełnosprawności intelektualnej.

2. Pojęcie inteligencji i jej rodzaje.

3. Funkcjonowanie mózgu i umysłu a myślenie i język.

4. Zaburzenia procesów poznawczych u osób z niepełnosprawnością intelektualną.

5. Możliwości komunikacyjne osób z niepełnosprawnością intelektualną.

6. Zasady i metody terapii logopedycznej osób niepełnosprawnych intelektualnie.

ĆWICZENIA:

1. Studia przypadków osób z różnym poziomem niepełnosprawności intelektualnej, analiza zachowań i możliwości komunikacyjnych oraz postępowania terapeutycznego na podstawie hospitacji zajęć logopedycznych i projekcji filmów podejmujących problematykę niepełnosprawności

intelektualnej.

2. Diagnoza funkcjonowania dziecka małego

3. Zasady i cele pracy terapeutycznej

4. Stymulacja psychofizyczna rozwoju dziecka

5. Budowanie poczucia wartości u dziecka

Metody i techniki usprawniania dziecka z niepełnosprawnością intelektualną

WARSZTATY:

1. Terapia logopedyczna osób z niepełnosprawnością intelektualną

2. Opracowanie przez studenta wybranej metody wspomagającej terapię logopedyczną osoby z niepełnosprawnością intelektualną

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Bielska, Beata. 2001. „Malowanie rękami jako niekonwencjonalna forma ekspresji”. Szkoła Specjalna1: 31-35.

2. Błądek, Małgorzata. 2013. „Autyzm-problem wciąż nieznany”. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze2: 16-20.

3. Błeszyński, Jacek. 2005. Rodzina jako środowisko osób z autyzmem. Aspekt wychowawczo--terapeutyczny. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

4. Bobkowicz-Lewartowska, Lucyna. 2000. Autyzm dziecięcy. Zagadnienia diagnozy i terapii. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

5. Baraniewicz m., 2015, Edukacyjne wymiary jakości życia uczniów z głęboką wieloraką niepełnosprawnością, [w:] Podnoszenie jakości edukacji osób z wieloraką niepełnosprawnością. Rozwiązania systemowe w placówce, w środowisku, w kraju, red. A. Smyczek, P. Szczawiński,

J. Szwiec-Kolanko, Kraków, s. 60–98.

6. Błeszyński j.j. (red.), 2006, Alternatywne i wspomagające metody komunikacji, Kraków.

7. Błeszyński j.j., 2013, Niepełnosprawność intelektualna. Mowa – język – komunikacja. Czy iloraz inteligencji wyjaśnia wszystko?, Gdańsk.

8. Brudnowska, Aniela, Cylkowska-Nowak, Mirosława. 2008. „Kobiety, zdrowie i choreoterapia-wświetle badan własnych” w Arteterapia w edukacji i rozwoju człowieka, pod red. Siemież, Małgorzata i Tomasz, 67-73. Wrocław: Dolnośląska Szkoła Wyższa.

LITERATURA UZUPEŁNAJĄCA:

1. Dąbrowska-Jabłońska, Iwona. 2008. Terapia trudności w uczeniu się w: Terapia dzieci i młodzieży. Metody i techniki pomocy psychopedagogicznej, pod red. Dąbrowska-Jabłońska, Iwona, 87-134. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

2. Gozdecka, Renata. 2004. „Metoda aktywnego słuchania muzyki z wykorzystaniem instrumentów perkusyjnych”. Wychowanie Muzyczne”5: 285-286.

3. Gruszczyk –Kolczyńska, Edyta, Zielińska, Ewa. 2000. Wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków i dzieci starszych wolniej rozwijających się. Warszawa: WSiP

4. Jędrzejczyk, Iwona. 2013. „Zajęcia muzyko-terapeutyczne”. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze2: 21-22.

5. Kaja, Barbara. 2001. Zarys terapii dziecka. Bydgoszcz: Akademia Bydgoska im. Kazimierza Wielkiego.

METODY KSZTAŁCENIA:

Wykład: wykład konwencjonalny; prezentacja multimedialna w autorskim opracowaniu wykładowcy; oglądanie filmów i nagrań dvd.

Ćwiczenia: prezentacja multimedialna w autorskim opracowaniu wykładowcy.

Warsztaty: zajęcia praktyczne z zakresu wybranych metod wspomagających terapię logopedyczną osób z niepełnosprawnością intelektualną.

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

1. Godziny kontaktowe - wykład (12 godzin), ćwiczenia (6 godzin) = 19 godzin

2. Przygotowanie się do zajęć, lektury - 20 godz.

3. Przygotowanie prezentacji dot. wybranej metody wspomagającej terapię logopedyczną osób z niepełnosprawnością intelektualną - 15 godzin

4. Sumaryczna liczba punktów ECTS - 2

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

Efekty kształcenia dotyczące wiedzy będą sprawdzane poprzez egzamin pisemny podsumowujący realizację przedmiotu (test jednokrotnego wyboru).

Warunkiem zaliczenia jest uzyskanie 50% odpowiedzi poprawnych.

Efekty kształcenia dotyczące umiejętności będą sprawdzane poprzez ocenę:

1. ustnych wypowiedzi w trakcie zajęć (dyskusja w grupie w trakcie zajęć, dyskusja nt. oglądanych filmów, prezentacja przygotowanych prezentacji dot. wybranej metody wspomagającej terapię logopedyczną osób z niepełnosprawnością intelektualną)

2. aktywności studenta w czasie zajęć praktycznych.

Efekty kształcenia dotyczące kompetencji społecznych będą sprawdzane poprzez ocenę wypowiedzi studenta w trakcie ćwiczeń i warsztatów (rozmowa, dyskusja dydaktyczna). Aktywność na ćwiczeniach i warsztatach jest niezbędna i wymagana od wszystkich studentów.

TREŚCI PROGRAMOWE:

WYKŁAD:

1. Podstawowe pojęcia z zakresu niepełnosprawności intelektualnej.

2. Pojęcie inteligencji i jej rodzaje.

3. Funkcjonowanie mózgu i umysłu a myślenie i język.

4. Zaburzenia procesów poznawczych u osób z niepełnosprawnością intelektualną.

5. Możliwości komunikacyjne osób z niepełnosprawnością intelektualną.

6. Zasady i metody terapii logopedycznej osób niepełnosprawnych intelektualnie.

ĆWICZENIA:

1. Studia przypadków osób z różnym poziomem niepełnosprawności intelektualnej, analiza zachowań i możliwości komunikacyjnych oraz postępowania terapeutycznego na podstawie hospitacji zajęć logopedycznych i projekcji filmów podejmujących problematykę niepełnosprawności

intelektualnej.

2. Diagnoza funkcjonowania dziecka małego z niepełnosprawnością intelektualną

3. Zasady i cele pracy terapeutycznej

4. Stymulacja psychofizyczna rozwoju dziecka

5. Budowanie poczucia wartości u dziecka

6. Metody i techniki usprawniania dziecka z niepełnosprawnością intelektualną

WARSZTATY:

1. Terapia logopedyczna osób z niepełnosprawnością intelektualną

2. Opracowanie przez studenta wybranej metody wspomagającej terapię logopedyczną osoby z niepełnosprawnością intelektualną

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Bielska, Beata. 2001. „Malowanie rękami jako niekonwencjonalna forma ekspresji”. Szkoła Specjalna1: 31-35.

2. Błądek, Małgorzata. 2013. „Autyzm-problem wciąż nieznany”. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze2: 16-20.

3. Błeszyński, Jacek. 2005. Rodzina jako środowisko osób z autyzmem. Aspekt wychowawczo--terapeutyczny. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

4. Bobkowicz-Lewartowska, Lucyna. 2000. Autyzm dziecięcy. Zagadnienia diagnozy i terapii. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

5. Baraniewicz m., 2015, Edukacyjne wymiary jakości życia uczniów z głęboką wieloraką niepełnosprawnością, [w:] Podnoszenie jakości edukacji osób z wieloraką niepełnosprawnością. Rozwiązania systemowe w placówce, w środowisku, w kraju, red. A. Smyczek, P. Szczawiński,

J. Szwiec-Kolanko, Kraków, s. 60–98.

6. Błeszyński j.j. (red.), 2006, Alternatywne i wspomagające metody komunikacji, Kraków.

7. Błeszyński j.j., 2013, Niepełnosprawność intelektualna. Mowa – język – komunikacja. Czy iloraz inteligencji wyjaśnia wszystko?, Gdańsk.

8. Brudnowska, Aniela, Cylkowska-Nowak, Mirosława. 2008. „Kobiety, zdrowie i choreoterapia-wświetle badan własnych” w Arteterapia w edukacji i rozwoju człowieka, pod red. Siemież, Małgorzata i Tomasz, 67-73. Wrocław: Dolnośląska Szkoła Wyższa.

LITERATURA UZUPEŁNAJĄCA:

1. Dąbrowska-Jabłońska, Iwona. 2008. Terapia trudności w uczeniu się w: Terapia dzieci i młodzieży. Metody i techniki pomocy psychopedagogicznej, pod red. Dąbrowska-Jabłońska, Iwona, 87-134. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

2. Gozdecka, Renata. 2004. „Metoda aktywnego słuchania muzyki z wykorzystaniem instrumentów perkusyjnych”. Wychowanie Muzyczne”5: 285-286.

3. Gruszczyk –Kolczyńska, Edyta, Zielińska, Ewa. 2000. Wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków i dzieci starszych wolniej rozwijających się. Warszawa: WSiP

4. Jędrzejczyk, Iwona. 2013. „Zajęcia muzyko-terapeutyczne”. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze2: 21-22.

5. Kaja, Barbara. 2001. Zarys terapii dziecka. Bydgoszcz: Akademia Bydgoska im. Kazimierza Wielkiego.

METODY KSZTAŁCENIA:

Wykład: wykład konwencjonalny; prezentacja multimedialna w autorskim opracowaniu wykładowcy; oglądanie filmów i nagrań dvd.

Ćwiczenia: prezentacja multimedialna w autorskim opracowaniu wykładowcy.

Warsztaty: zajęcia praktyczne z zakresu wybranych metod wspomagających terapię logopedyczną osób z niepełnosprawnością intelektualną.

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

1. Godziny kontaktowe - wykład (15 godzin), ćwiczenia (5 godzin), warsztaty (10 godzin) = 30 godzin

2. Przygotowanie się do zajęć, lektury - 15 godz.

3. Przygotowanie prezentacji dot. wybranej metody wspomagającej terapię logopedyczną osób z niepełnosprawnością intelektualną - 15 godzin

4. Sumaryczna liczba punktów ECTS - 2

SPOSÓB POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

Efekty kształcenia dotyczące wiedzy będą sprawdzane poprzez egzamin pisemny podsumowujący realizację przedmiotu (test jednokrotnego wyboru).

Warunkiem zaliczenia jest uzyskanie 50% odpowiedzi poprawnych.

Efekty kształcenia dotyczące umiejętności będą sprawdzane poprzez ocenę:

1. ustnych wypowiedzi w trakcie zajęć (dyskusja w grupie w trakcie zajęć, dyskusja nt. oglądanych filmów, prezentacja przygotowanych prezentacji dot. wybranej metody wspomagającej terapię logopedyczną osób z niepełnosprawnością)

2. aktywności studenta w czasie zajęć praktycznych.

Efekty kształcenia dotyczące kompetencji społecznych będą sprawdzane poprzez ocenę wypowiedzi studenta w trakcie ćwiczeń i warsztatów (rozmowa, dyskusja dydaktyczna). Aktywność na ćwiczeniach i warsztatach jest niezbędna i wymagana od wszystkich studentów.

TREŚCI PROGRAMOWE:

WYKŁAD:

1. Podstawowe pojęcia z zakresu niepełnosprawności intelektualnej.

2. Pojęcie inteligencji i jej rodzaje.

3. Funkcjonowanie mózgu i umysłu a myślenie i język.

4. Zaburzenia procesów poznawczych u osób z niepełnosprawnością intelektualną.

5. Możliwości komunikacyjne osób z niepełnosprawnością intelektualną.

6. Zasady i metody terapii logopedycznej osób niepełnosprawnych intelektualnie.

ĆWICZENIA:

1. Studia przypadków osób z różnym poziomem niepełnosprawności intelektualnej, analiza zachowań i możliwości komunikacyjnych oraz postępowania terapeutycznego na podstawie hospitacji zajęć logopedycznych i projekcji filmów podejmujących problematykę niepełnosprawności

intelektualnej.

2. Diagnoza funkcjonowania dziecka małego

3. Zasady i cele pracy terapeutycznej

4. Stymulacja psychofizyczna rozwoju dziecka

5. Budowanie poczucia wartości u dziecka

Metody i techniki usprawniania dziecka z niepełnosprawnością intelektualną

WARSZTATY:

1. Terapia logopedyczna osób z niepełnosprawnością intelektualną

2. Opracowanie przez studenta wybranej metody wspomagającej terapię logopedyczną osoby z niepełnosprawnością intelektualną

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Bielska, Beata. 2001. „Malowanie rękami jako niekonwencjonalna forma ekspresji”. Szkoła Specjalna1: 31-35.

2. Błądek, Małgorzata. 2013. „Autyzm-problem wciąż nieznany”. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze2: 16-20.

3. Błeszyński, Jacek. 2005. Rodzina jako środowisko osób z autyzmem. Aspekt wychowawczo--terapeutyczny. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

4. Bobkowicz-Lewartowska, Lucyna. 2000. Autyzm dziecięcy. Zagadnienia diagnozy i terapii. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

5. Baraniewicz m., 2015, Edukacyjne wymiary jakości życia uczniów z głęboką wieloraką niepełnosprawnością, [w:] Podnoszenie jakości edukacji osób z wieloraką niepełnosprawnością. Rozwiązania systemowe w placówce, w środowisku, w kraju, red. A. Smyczek, P. Szczawiński,

J. Szwiec-Kolanko, Kraków, s. 60–98.

6. Błeszyński j.j. (red.), 2006, Alternatywne i wspomagające metody komunikacji, Kraków.

7. Błeszyński j.j., 2013, Niepełnosprawność intelektualna. Mowa – język – komunikacja. Czy iloraz inteligencji wyjaśnia wszystko?, Gdańsk.

8. Brudnowska, Aniela, Cylkowska-Nowak, Mirosława. 2008. „Kobiety, zdrowie i choreoterapia-wświetle badan własnych” w Arteterapia w edukacji i rozwoju człowieka, pod red. Siemież, Małgorzata i Tomasz, 67-73. Wrocław: Dolnośląska Szkoła Wyższa.

LITERATURA UZUPEŁNAJĄCA:

1. Dąbrowska-Jabłońska, Iwona. 2008. Terapia trudności w uczeniu się w: Terapia dzieci i młodzieży. Metody i techniki pomocy psychopedagogicznej, pod red. Dąbrowska-Jabłońska, Iwona, 87-134. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

2. Gozdecka, Renata. 2004. „Metoda aktywnego słuchania muzyki z wykorzystaniem instrumentów perkusyjnych”. Wychowanie Muzyczne”5: 285-286.

3. Gruszczyk –Kolczyńska, Edyta, Zielińska, Ewa. 2000. Wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków i dzieci starszych wolniej rozwijających się. Warszawa: WSiP

4. Jędrzejczyk, Iwona. 2013. „Zajęcia muzyko-terapeutyczne”. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze2: 21-22.

5. Kaja, Barbara. 2001. Zarys terapii dziecka. Bydgoszcz: Akademia Bydgoska im. Kazimierza Wielkiego.

METODY KSZTAŁCENIA:

Wykład: wykład konwencjonalny; prezentacja multimedialna w autorskim opracowaniu wykładowcy; oglądanie filmów i nagrań dvd.

Ćwiczenia: prezentacja multimedialna w autorskim opracowaniu wykładowcy.

Warsztaty: zajęcia praktyczne z zakresu wybranych metod wspomagających terapię logopedyczną osób z niepełnosprawnością intelektualną.

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

1. Godziny kontaktowe - wykład (12 godzin), ćwiczenia (6 godzin) = 19 godzin

2. Przygotowanie się do zajęć, lektury - 20 godz.

3. Przygotowanie prezentacji dot. wybranej metody wspomagającej terapię logopedyczną osób z niepełnosprawnością intelektualną - 15 godzin

4. Sumaryczna liczba punktów ECTS - 2

Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z podstawowymi zagadnieniami dotyczącymi diagnozy i terapii logopedycznej osób z niepełnosprawnością intelektualną. Omawiane są specyfika komunikacji i rozwoju językowego w tej grupie oraz metody wspierania kompetencji komunikacyjnych. Studenci poznają zasady dostosowywania działań terapeutycznych do indywidualnych potrzeb oraz możliwości osób z różnym stopniem niepełnosprawności intelektualnej. Przedmiot kształtuje kompetencje niezbędne do prowadzenia skutecznej i empatycznej pracy logopedycznej w zróżnicowanych środowiskach.

Przedmiot obejmuje zagadnienia związane z diagnozą i terapią logopedyczną osób z niepełnosprawnością intelektualną na różnych poziomach funkcjonowania. Omawiane są m.in. kryteria diagnostyczne wg ICD-10 i DSM-5, klasyfikacja niepełnosprawności intelektualnej (lekka, umiarkowana, znaczna, głęboka), a także ich konsekwencje dla rozwoju komunikacji, języka i mowy. Studenci poznają różnice w przebiegu nabywania kompetencji językowych w zależności od stopnia niepełnosprawności intelektualnej oraz typowe trudności komunikacyjne: opóźnienia i zaburzenia w rozwoju mowy, ograniczony zasób słownictwa, trudności w rozumieniu komunikatów, problemy artykulacyjne, ograniczenia w zakresie komunikacji niewerbalnej i pragmatycznej. Szczególny nacisk położony jest na diagnozę funkcjonalną, obejmującą nie tylko aspekty językowo-komunikacyjne, ale także poznawcze, społeczne, emocjonalne oraz środowiskowe. Analizowane są narzędzia diagnostyczne i sposoby oceny poziomu rozwoju funkcji językowych oraz gotowości do komunikacji alternatywnej. Przedmiot omawia również: wpływ współwystępujących zaburzeń (np. spektrum autyzmu, afazji dziecięcej, niepełnosprawności sprzężonych) na rozwój mowy i języka, znaczenie wczesnej interwencji logopedycznej, planowanie celów terapeutycznych w oparciu o realne możliwości dziecka/osoby dorosłej, rolę rodziny i środowiska w terapii logopedycznej. Przedmiot podkreśla konieczność indywidualizacji terapii logopedycznej, poszanowania tempa rozwoju danej osoby oraz potrzebę współpracy ze specjalistami innych dziedzin (psycholog, pedagog specjalny, terapeuta SI, fizjoterapeuta). Kładzie też nacisk na znaczenie budowania motywacji do komunikacji oraz stosowania terapii funkcjonalnej – skoncentrowanej na poprawie jakości życia osoby z niepełnosprawnością intelektualną.

Celem przedmiotu jest przygotowanie studentów logopedii do profesjonalnej i świadomej pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną, poprzez: poznanie podstaw teoretycznych dotyczących niepełnosprawności intelektualnej – jej etiologii, klasyfikacji, kryteriów diagnostycznych oraz charakterystyki funkcjonowania osób w zależności od stopnia niepełnosprawności; zrozumienie znaczenia diagnozy funkcjonalnej w planowaniu i prowadzeniu terapii logopedycznej – w tym ocena potencjału komunikacyjnego, umiejętności poznawczych, emocjonalno-społecznych oraz środowiskowych uwarunkowań wspierających lub ograniczających rozwój mowy i języka; rozwijanie umiejętności doboru metod terapeutycznych adekwatnych do poziomu funkcjonowania poznawczego, językowego i społecznego osoby z niepełnosprawnością intelektualną; kształtowanie postawy empatycznej i odpowiedzialnej, uwzględniającej godność i podmiotowość osoby z niepełnosprawnością oraz rolę logopedy jako członka zespołu interdyscyplinarnego oraz zdobycie wiedzy o alternatywnych i wspomagających metodach komunikacji (AAC) oraz ich zastosowaniu w terapii logopedycznej osób z głębszymi deficytami komunikacyjnymi.

Literatura podstawowa

1. Błeszyński J., Kaczorowska- Bray K.,(red.)2012, Diagnoza i terapia logopedyczna osób z niepełnosprawnością intelektualną, Harmonia Universalis, Gdańsk.

2. Kaczorowska-Bray, K., Milewski, S. (2020). Problemy terapeutyczne w pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną–budowanie kompetencji językowej, komunikacyjnej i poznawczej. Logopedia, 47(2), 289-301.

3. Błeszyński J., 2013, Niepełnosprawność intelektualna. Mowa – język – komunikacja. Czy iloraz inteligencji wyjaśnia wszystko?, Gdańsk.

4. Błeszyński J., (red.), 2006, Alternatywne i wspomagające metody komunikacji, Kraków.

5. Baraniewicz M., 2015, Edukacyjne wymiary jakości życia uczniów z głęboką wieloraką niepełnosprawnością, [w:] Podnoszenie jakości edukacji osób z wieloraką niepełnosprawnością. Rozwiązania systemowe w placówce, w środowisku, w kraju, red. A. Smyczek, P. Szczawiński,

6. Szurek M.,2018, Szczegółowa diagnoza logopedyczna dziecka z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym jako podstawa skutecznej terapii. Interdyscyplinarne Konteksty Pedagogiki Specjalnej, (18), 165-184.

7. Chilińska-Pułkowska A., 2020, Terapia logopedyczna osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną. Logopedia, 48(1), 287-300.

8. Domagała A., Mirecka U.2018, „Metody terapii logopedycznej”.,Wydawnictwo Uniwersytetu Marie Curie-Skłodowskiej, Lublin,