Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Orientacja przestrzenna

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: SP-ORP Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Orientacja przestrzenna
Jednostka: Instytut Wspomagania Rozwoju Człowieka i Edukacji
Grupy: Obowiązkowe dla stud. podyplomowych: matematycznie uzdolnione dzieci: diagn., wsp. rozw. i edukacja
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 2.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Efekty uczenia się:

Student zna przebieg kształtowania się: orientacji w otoczeniu i precyzyjnego porozumiewania się: od wytyczania kierunków i położenia obiektów względem siebie, drugiej osoby i przyjętego układu odniesienia, poprzez odnajdowanie informacji na kartce papieru do posługiwania się uproszczonymi rysunkami

Umiejętności (max. 10)

Student wykazuje się umiejętnościami planowania i realizowania treści kształcenia w każdym z wymienionych zakresów wspomagania rozwoju umysłowego i edukacji matematycznej dzieci

Student ustala co dzieci wiedzą i potrafią, a potem dostosowuje zakres i metody kształtowania wiadomości i umiejętności matematycznych do kompetencji dzieci i kieruje procesem uczenia się tak, aby opanowały to, co przewidziano dla ich etapu edukacyjnego

Student potrafi umiejętnie rozszerzać treści kształcenia w każdym z wymienionych zakresów wspomagania rozwoju i edukacji matematycznej małych uczniów

Kompetencje społeczne (max. 10)

Student właściwe kieruje procesem uczenia się dzieci: organizuje im sytuacji zadaniowe i wspiera ich w dążeniu do ich rozwiązania

Student właściwe traktuje dzieci podczas naprzemiennego układania i rozwiązywania zadań

Student przejawia właściwy stosunek do dziecka, gdy ma kłopoty ze spełnieniem oczekiwań, wspomaganie go w dążeniu do rozwiązania zadania

(Zgodnie z klasyfikacją W. Okonia) metody podające: objaśnienie, opis, dyskusja, rozmowa; metody waloryzacyjne: pokaz, przykład; metody praktycze: ćwiczenia, stawianych zadań; metody problemowe: metoda gier i zabaw dydaktycznych.

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2015/2016" (zakończony)

Okres: 2016-02-22 - 2016-09-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 3 godzin więcej informacji
Konwersatorium, 1 godzin więcej informacji
Wykład, 1 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Jan Jelinek
Prowadzący grup: Jan Jelinek
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Skrócony opis:

Sposób pomiaru:

egzamin

Pełny opis:

Wyjaśnienie podstawowych terminów. Aspekty przestrzeni. Etapy kształtowania się orientacji przestrzennej, sposoby sprawdzania opanowania przez dzieici orientacji na poszczególnych poziomach orientacji.

Ćwiczenia wspomagające w zakresie schematu własnego ciała, własnego punktu widzenia świata, punkcie widzenia drugiej osoby, punkcie widzenia rzeczy, orientacji na płaskiej kartce papieru oraz w zakresie orientacji i tworzenia planów i map.

Literatura:

Literatura obowiązkowa

O dzieciach matematycznie uzdolnionych. Książka dla rodziców i nauczycieli, red. E. Gruszczyk-Kolczyńska, Wydawnictwo Nowa Era, Warszawa 2012; rozdziały: Orientacja w otoczeniu i precyzyjne porozumiewanie się: od wytyczania kierunków i położenia obiektów, przez odnajdywanie informacji na kartce, do posługiwania się uproszczonymi rysunkami,

Wspomaganie rozwoju umysłowego oraz edukacja matematyczna dzieci w ostatnim roku wychowania przedszkolnego i w pierwszym roku szkolnej edukacji, red. E. Gruszczyk-Kolczyńska, Wydawnictwo Edukacja Polska, Warszawa 2009, rozdziały: Orientacja w przestrzeni i kształtowanie umiejętności społecznych dzieci.

Literatura obowiązkowa

Gruszczyk-Kolczyńska E.: Dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki. Przyczyny, diagnoza, zajęcia korekcyjno-wyrównawcze, WSiP, Warszawa 1992; Schemat własnego ciała i orientacja przestrzenna;

Gruszczyk-Kolczyńska E., Zielińska E.: Wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków i dzieci starszych wolniej rozwijających się, WSiP, Warszawa 2000; Jaki jestem? Poznaję samego siebie..., Lepiej poznaję przestrzeń wokół mnie...;

Gruszczyk-Kolczyńska E., Zielińska E.: Wspomaganie rozwoju umysłowego czterolatków i pięciolatków, WSiP, Warszawa 2004; Kształtowanie świadomości własnego. Ja oraz orientacji przestrzennej;

Gruszczyk-Kolczyńska E., Zielińska E.: Dziecięca matematyka. Książka dla rodziców i nauczycieli, WSiP, Warszawa 1997; Orientacja przestrzenna;

Gruszczyk-Kolczyńska E., Zielińska E.: Dziecięca matematyka. Metodyka i scenariusze zajęć z 6-latkami w przedszkolu, w szkole i placówkach integracyjnych, WSiP, Warszawa 2000; Orientacja przestrzenna;

Gruszczyk-Kolczyńska E., Zielińska E.: Dziecięca matematyka. Program dla przedszkoli, klas zerowych i placówek integracyjnych, WSiP, Warszawa 1999; Orientacja przestrzenna i umiejętności społeczne;

Gruszczyk-Kolczyńska E. i Zielińska E., Kupisiewicz M.: Dziecięca matematyka. Książka dla rodziców i nauczycieli dzieci z wadą słuchu. WSiP, Warszawa 1999;

Głodkowska J.: Pomóżmy dziecku z upośledzeniem umysłowym doświadczać przestrzeni. Orientacja przestrzenna w teorii, diagnozie i rozwoju dziecka. Wydawnictwo WSPS, Warszawa 2000 - autorka proponuje wiele ciekawych metod z użyciem inscenizacji i dramy, w grach i zabawach;

Mihilewicz S.: Schemat ciała i orientacja w przestrzeni u dzieci z porażeniem mózgowym, Wydaw. Dolnośląska Szkoła Wyższej Edukacji, Wrocław 1999; Schemat ciała i orientacja przestrzenna;

Kwapisz J. i J.: Orientacja przestrzenna i poruszanie się niewidzących oraz słabowidzących, WSiP, Warzawa 1990; wprowadzenie;

Bogdanowicz M.: Ćwiczenia grafomotoryczne. Przedszkole; klasy 0 - 1. Wyda. Speed, Gdańsk 1992;

Bogdanowicz M.: Dyktanda graficzne;

Bogdanowicz M., Okrzesik D.: Opis i planowanie zajęć według Metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne, Harmonia, Gdańsk 2006 – książka zapewnia wiele ćwiczeń na: świadomość własnego ciała, poznanie przestrzeni;

Bogdanowicz M.: Leworęczność u dzieci, WSiP, Warszawa 1989 – zestaw przydatnych ćwiczeń do postępowania z dzieckiem leworęcznym (i nie tylko);

Hannaford C.: Zmyślne ruchy, które doskonalą umysł. Podstawy kinezjologii edukacyjnej. Medyk, Warszawa 1998 – skuteczna w rozwoju może okazać się również metod Paula Denisona;

Frostig M., Horne D.: Wzory i obrazki, poziom: podstawowy, średni i wysoki. PTP Warszawa 1989 – przydatne będą do rozwijania orientacji na płaskiej kartce papieru;

Uwagi:

NAKŁAD PRACY STUDENTA

FORMA AKTYWNOŚCI ŚREDNIA LICZBA GODZIN NA ZREALIZOWANIE AKTYWNOŚCI

Uczestnictwo w zajęciach np. wykład, ćwiczenia 3g

Przygotowanie się do zajęć (np. lektura tekstu)

Przygotowanie się do egzaminu 1g

Przygotowanie referatu, eseju, prezentacji

Inne formy

Sumaryczna liczba punktów ECTS 3

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.