Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Kierunki pedagogiki współczesnej

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: PE-3F-KPE Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Kierunki pedagogiki współczesnej
Jednostka: Instytut Pedagogiki
Grupy: Obowiązkowe dla II r. PE, (3-l) niestacjonarne I stopnia
Obowiązkowe dla II r. PE, (3-l) stacjonarne I stopnia
Strona przedmiotu: https://teams.microsoft.com/l/channel/19%3aa546b23720614fdaa14ad0b7f04b6f52%40thread.tacv2/Og%25C3%25B3lny?groupId=2c88a87f-b6ac-4ed5-9077-6d3a14ef3795&tenantId=aee18df6-9fc6-4188-b9f4-b3f12e451c86
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 5.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Skrócony opis:

Zajęcia odbywają się "w sali". W sytuacji zagrożenia epidemicznego wykład jest realizowany w sposób "synchroniczny" za pośrednictwem platformy Teams.

Zajęcia dostarczają syntetyczną wiedzę dotyczącą współczesnych kierunków pedagogicznych, ich genezy i rozwoju, przesłanek filozoficznych i metodologicznych oraz wkładu w rozumienie procesów edukacji i ich uwarunkowań.

Celem zajęć jest w szczególności: 1) orientacja w stanie teorii pedagogicznych XX w., w tym trendów najnowszych, 2) zrozumienie genezy tychże teorii, 3) dostarczenie przesłanek do prognozowania dalszego rozwoju teorii i praktyki wychowawczej, 4) orientacja w podejściach metodologicznych w pedagogice, ideologiach wychowawczych, nurtach kontestacji pedagogicznej oraz w antynomiach występujących w teoretycznej refleksji edukacyjnej, 5) poznanie związków pomiędzy konceptualizacjami pedagogicznymi a współczesnymi nurtami przemian oświatowych.

Pełny opis:

Zajęcia obejmują następujące treści programowe:

Różnicowanie się pedagogiki i sposoby jej uprawiania: różnicowanie się teoretyczne pedagogiki na początku XX w.; rozróżnienie pedagogiki i pedagogii; relacja pomiędzy teorią i praktyką; sposoby uprawiania pedagogiki: pedagogika teoretyczna, stosowana (prakseologiczna), normatywna; podstawowe paradygmaty pedagogiki współczesnej: analityczno-empiryczny, humanistyczno-filozoficzny, krytyczny; kategorie metodologiczne: opis, rozumienie, wyjaśnianie, interpretacja krytyczna; przyjęta „mapa” współczesnych kierunków pedagogicznych.

Pedagogika analityczno-empiryczna: pozytywistyczny wzorzec nauki; powstanie pedagogiki eksperymentalnej i jej przedstawiciele (E. Meumann), powstanie behawioryzmu i jego przedstawiciele (J.B. Watson, B. Skinner); warunkowanie klasyczne i instrumentalne jako formy nauczania i ich znaczenie pedagogiczne; teorie curricularne jako uzupełnienie dotychczasowej dydaktyki - projektowanie przebiegu i operacjonalizacja celów kształcenia (S.B. Bloom, J.S. Brunner); nauczanie programowane; psychologia uczenia się i nauczania (Ch. Galloway); próba odróżnienia: pedagogika filozoficzna i pedagogika praktyczna a empiryczna nauka o wychowaniu (W. Berzinka); metodologiczne konsekwencje pedagogiki analityczno-empirycznej; przykłady badań.

Pedagogika kultury jako pedagogika humanistyczna: powstanie pedagogiki kultury i jej przedstawiciele: W. Dilthey, W. Flitner, Th. Litt, H. Nohl, E. Spranger, O.-F. Bollnow, E. Weniger, B. Nawroczyński, S. Hessen; pedagogika kultury jako pedagogika ludzkiej duchowości; nauki przyrodnicze a nauki humanistyczne (antynaturalistyczne uprawomocnienie pedagogiki); rozumienie jako kategoria metodologiczna i egzystencjalno-edukacyjna; wychowanie jako przyswajanie kulturowo danych sensów i wartości; charakterystyka wytworów (dóbr) kulturowych; implikacje dla dydaktyki szkolnej; krytyka pedagogiki kultury.

Pedagogika hermeneutyczna i hermeneutyka pedagogiczna: pojęcie hermeneutyki i jej klasycy (F. Schleiermacher, W. Dilthey, M. Heidegger, H.-G. Gadamer, P. Ricoeur); hermeneutyka a problem metody; hermeneutyczna reinterpretacja pedagogiki kultury; przejście od pedagogiki hermeneutycznej do hermeneutyki pedagogicznej; hermeneutyka pedagogiczna jako koncepcja teorii edukacji i jako koncepcja metodologii badań pedagogicznych.

Pedagogika fenomenologiczna i fenomenologia pedagogiczna: pojęcie fenomenologii i jej charakterystyka filozoficzna (E. Husserl, M. Heidegger, R. Otto, R. Ingarden, H. Schmitz); metoda postępowania fenomenologicznego; fenomenologia w badaniach humanistycznych i społecznych (A. Schütz, Th. Luckmann, P. Berger); fenomenologiczny opis wychowania; pedagogika fenomenologiczna i jej implikacje metodologiczne (O.F. Bollnow, M.J. Langeveld, W. Lippitz).

Pedagogika egzystencjalno-dialogiczna: filozoficzna charakterystyka egzystencjalizmu (m.in. S. Kierkegaard, M. Heidegger, A. Camus, J.P. Sartre); egzystencjalizm a myślenie o wychowaniu (O.F. Bollnow); dialogiczne „poszerzenie” egzystencjalizmu: filozofia dialogu (m.in. M. Buber, E. Grisebach, E. Levinas, J. Tischner); dialog jako podstawowa relacja wychowawcza; wychowanie jako urzeczywistnianie człowieczeństwa (J. Tarnowski); implikacje dla dydaktyki szkolnej (C. van Morris).

Pedagogika personalistyczna: pedagogika personalistyczna a egzystencjalno-dialogiczna; filozoficzna charakterystyka personalizmu (R. Guardini, J. Maritain); filozofia osoby: podstawy tomistyczne (M. Gogacz) i inspiracje dialogiczne (T. Gadacz); filozofia personalistyczna a myślenie o wychowaniu; wychowanie jako urzeczywistnianie osoby ludzkiej; implikacje dla dydaktyki szkolnej (F. Adamski, S. Kunowski, M. Nowak).

Pedagogika pajdocentryczna: powstanie nurtu Nowego Wychowania i jego przedstawiciele; cechy charakterystyczne: odnowa szkoły, pajdocentryzm, aktywizm poznawczy, krytyka herbartyzmu, uznanie znaczenia pedagogiki eksperymentalnej; główne propozycje dydaktyczne; analiza wybranych koncepcji (C. Freinet, M. Montessori, R. Steiner, J. Korczak); rozwój tzw. szkolnictwa i edukacji alternatywnej; pedagogika pajdocentryczna jako pedagogika antyautorytarna; próby radykalizacji pedagogiki pajdocentrycznej - antypedagogika i jej krytyka

Pedagogika pragmatyzmu i neopragmatyzmu: powstanie pragmatyzmu i jego przedstawiciele; pragmatyzm i progresywizm; podstawowe kategorie pragmatycznej koncepcji wychowania i nauczania na przykładzie pedagogiki J. Deweya; krytyka stopni formalnych; szkoła a życie społeczne; edukacja jako proces rekonstrukcji doświadczeń; neopragmatyzm R. Rorty’ego; neopragmatyzm a hermeneutyka i teoria krytyczna.

Pedagogika krytyczna: neomarksistowskie korzenie teorii krytycznej; teoria krytyczna a teoria tradycyjna (M. Horkheimer); krytyka neutralnego charakteru teorii społecznej; recepcja teorii krytycznej w pedagogice; krytyka edukacji jako miejsca „przemocy symbolicznej” i „kolonizacji” (P. Bourdieu); krytyka autorytaryzmu i osobowości autorytarnej (Th. Adorno); koncepcja ukrytego programu szkoły; postulat edukacji zaangażowanej na rzecz pluralistycznego, upodmiotowionego i demokratycznego społeczeństwa; zagadnienie marginalizacji i wykluczania społecznego; koncepcja wspólnoty i działań komunikacyjnych (J. Habermas); edukacja jako uzdolnienie do włączenia się w proces komunikacji społecznej; problem „wymazywania różnic” (H.P. Giroux, P. McLaren); współczesna pedagogika krytyczna a pedagogika hermeneutyczna, pedagogika neopragmatyzmu i pedagogika postmodernistyczna; pedagogika krytyczna jako paradygmat badawczy w pedagogice; badania w Polsce.

Pedagogika międzykulturowa: przesłanki teoretyczne – filozofia (neo)pragmatyzmu, teoria krytyczna, filozofia dialogu; przesłanki społeczne – migracja, odkrywanie wielokulturowości; od pedagogiki dla cudzoziemców do pedagogiki międzykulturowej (przykład Niemiec); cele edukacji międzykulturowej; charakterystyka współczesnej pedagogiki międzykulturowej; ideologiczne uwarunkowania koncepcji edukacji międzykulturowej; krytyka pedagogiki międzykulturowej; próby redefinicji zadań edukacji międzykulturowej.

Pedagogika konstruktywistyczna i teoria systemów: podstawowe wyznaczniki teorii systemów i konstruktywizmu; recepcja teorii systemów i konstruktywizmu w pedagogice.

Literatura:

Pedagogika. Podręcznik akademicki, red. Z. Kwieciński, B. Śliwerski, Warszawa 2019 (adekwatne rozdziały).

H. Berner, Współczesne kierunki pedagogiczne, w: Pedagogika, red. B. Śliwerski, t. 1: Podstawy nauk o wychowaniu, Gdańsk 2006, s. 195-275.

H.H. Krüger, Wprowadzenie w teorie i metody badawcze nauk o wychowaniu, Gdańsk 2005.

*Szczegółowe pozycje bibliograficzne są podawane podczas zajęć.

Efekty uczenia się:

Wiedza - Zna i rozumie proces różnicowania teoretycznego pedagogiki, jako nauki.

- Zna elementarną systematykę głównych kierunków teoretycznych i paradygmatów pedagogiki.

- Zna i rozumie podstawowe implikacje głównych kierunków teore-tycznych pedagogiki dla pojmowania procesu wychowania i kształto-wania jego praktyki.

- Zna i rozumie główne wyznaczniki teoretyczne i metodologiczne wy-branych kierunków teoretycznych pedagogiki, w tym ich prze¬słanki filozoficzne, i naukoznawcze w zakresie pojmowania pedago¬giki, jako nauki, przedmiotu jej badań i sposobu poznania nauko¬wego.

Umiejętności - Potrafi wykorzystywać podstawową wiedzę na temat nurtów peda¬gogiki współczesnej w celu analizowania i interpretowania proble¬mów edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych, kulturalnych i pomocowych.

- Potrafi dokonywać analiz tekstów naukowych z dyscypliny pedago-gika.

- Potrafi przygotować prezentację zagadnienia pedagogicznego zwią-zanego z konkretną koncepcją pedagogiczną oraz formułować argu-menty odwołujące się do różnorodnych perspektyw teoretycz¬nych w pedagogice.

Kompetencje społeczne - Ma świadomość poziomu swojej wiedzy na temat pedagogiki, jako dyscypliny i jej współczesnej postaci.

- Odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej przyszłej roli zawodo-wej, uznając wagę wiedzy teoretycznej na temat rozwoju pedago¬giki współczesnej.

Metody i kryteria oceniania:

SPOSOBY POMIARU EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

Egzamin z całości przedmiotu realizowany "w sali". W sytuacjach szczególnych (epidemia) może być przeprowadzony w wersji zdalnej.

Egzamin pisemny składa się z 4 pytań szczegółowych oraz jednego erudycyjno-problemowego;

* pytania szczegółowe są oceniane od 0 do 4 punktów każde,

* pytanie erudycyjno-problemowe jest oceniane od 0 do 8 punktów;

* maksymalna liczba punktów wynosi 24;

* do zdania egzaminu jest wymagane uzyskanie 50% punktów.

METODY KSZTAŁCENIA

wykład, materiały typu „handout”.

W ramach ćwiczeń: dyskusja, lektura tekstów źródłowych, prezentacje multimedialne, gry dydaktyczne

NAKŁAD PRACY STUDENTA

Godziny kontaktowe: wykład i ćwiczenia: 60 godzin

Przygotowanie się do zajęć, lektury: 30 godzin

Przygotowanie się do egzaminu: 45 godzin

Przygotowanie referatu, eseju, prezentacji: 15 godzin

Praktyki zawodowe:

nie dotyczy

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2020/2021" (zakończony)

Okres: 2020-10-01 - 2021-02-21
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Laboratorium/warsztaty, 30 godzin więcej informacji
Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Bogusław Milerski
Prowadzący grup: Przemysław Florczak, Bogusław Milerski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

Opis sposobów pomiaru efektów kształcenia

Wiedza

Ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie uczestnictwa w dyskusji prowadzonej podczas zajęć ćwiczeniowych.

Ocena wiedzy na postawie kolokwium zaliczeniowego z ćwiczeń.

Ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie testu wielokrotnego wyboru.

Umiejętności

Ocena umiejętności na podstawie uczestnictwa w dyskusji prowadzonej podczas zajęć ćwiczeniowych.

Ocena umiejętności na postawie kolokwium zaliczeniowego z ćwiczeń.

Kompetencje społeczne

Ocena kompetencji na podstawie uczestnictwa w dyskusji prowadzonej podczas zajęć ćwiczeniowych.

Pełny opis:

Opis treści programowych

Epistemologiczne i metodologiczne przesłanki systematyzacji kierunków pedagogiki współczesnej. Filozoficzne korzenie i źródła inspiracji kierunków pedagogiki współczesnej.

Różne typologie, klasyfikacje i stosowane w ich ramach kryteria różnicowania i podziałów kierunków pedagogiki współczesnej.

Pedagogika pozytywistyczna (założenia filozofii pozytywistycznej, socjotechniczne projektowanie oddziaływań pedagogicznych: socjologizm, psychologizm, pedagogizm).

Pedagogika kultury (założenia i postacie; kategoria kultury i jej eksplikacje dla procesów wychowawczo-edukacyjnych).

Pedagogika fenomenologiczna (źródła pedagogicznych recepcji fenomenologii, podstawowe kategorie filozofii fenomenologicznej oraz ich teoretyczne i praktyczne aplikacje na gruncie pedagogiki).

Pedagogika personalistyczna (różne odsłony myśli personalistycznej, podstawowe kategorie personalizmu, pryncypia i akcenty personalistycznej praktyki pedagogicznej).

Pedagogika egzystencjalna (podstawowe założenia, kategorie egzystencjalizmu – wolność, odpowiedzialność, tragizm; teoretyczne i praktyczne aplikacje pedagogiczne), pedagogika dialogu (idee filozofii dialogu, postacie i przejawy pedagogiki zorientowanej dialogicznie).

Pedagogika hermeneutyczna (kategorie przedrozumienia, rozumienia, dziejowości; pedagogiczne pryncypia i zastosowania).

Pedagogika krytyczna (teoria krytyczna i jej implikacje pedagogiczne; problem społecznych uprawomocnień, ich kryzysu i rozpadu). Pedagogika emancypacyjna (podstawowe założenia i twierdzenia; problem równouprawnienia oraz ukrytych form społecznej dyskryminacji).

Pedagogika postmodernistyczna (sytuacja człowieka w ponowoczesnym świecie, założenia i pedagogiczne aplikacje teorii ponowoczesnej).

Literatura:

Obowiązkowa

Ablewicz K., Teoretyczne i metodologiczne podstawy pedagogiki antropologicznej, Kraków 2003.

Bourdieu P., Passeron J.-C., Reprodukcja. Elementy teorii systemu nauczania, Warszawa 1990.

Dilthey W., Budowa świata historycznego w naukach humanistycznych, Gdańsk 2004.

Folkierska A., Pytanie o pedagogikę, Warszawa 1990.

Galloway Ch., Psychologia uczenia się i nauczania, t. 1, Warszawa 1988.

Gutek G. L., Filozoficzne i ideologiczne podstawy edukacji, Gdańsk 2003.

Hessen S., O sprzecznościach i jedności wychowania, Warszawa 1997.

Lippitz W., Różnica i obcość. Studia fenomenologiczne w obrębie nauk o wychowaniu, Kraków 2005.

Pedagogika. Podręcznik akademicki, t. 1, red. Z. Kwieciński, B. Śliwerski, Warszawa 2003.

Watson J. B., Behawioryzm oraz Psychologia, jak ją widzi behawiorysta, Warszawa 1990.

Wokół rozumienia, wybór G. Sowiński, Kraków 1993.

Zasoby elektroniczne w kształceniu zdalnym

- R. Kwaśnica, Dyskurs edukacyjny po inwazji rozumu instrumentalnego. O potrzebie refleksyjności, Wrocław 2014. Dostęp on-line:

https://opub.dsw.edu.pl/bitstream/11479/198/8/Dyskurs_edukacyjny_po_inwazji_rozumu_instrumentalnego.pdf

- M. Nowak-Dziemianowicz, Oblicza edukacji. Między pozorami a refleksyjną zmianą, Wrocław 2014. Dostęp on-line:

https://core.ac.uk/download/pdf/51278987.pdf

- J. Gara, Jana Patočki doświadczenie „jedności pierwotnego świata” jako przesłanka myślenia i działania pedagogicznego - implementacje (część druga), „Forum Pedagogiczne” 2019 nr. 2/1, s. 175-192.

http://yadda.icm.edu.pl/yadda/element/bwmeta1.element.ojs-doi-10_21697_fp_2019_2_13

- J. Gara, Zmiana w edukacji jako wartość instrumentalna, „Horyzonty Wychowania". Współczesne dyskursy edukacyjne, 2018 tom 17, nr. 41, s. 75-96.

https://horyzonty.ignatianum.edu.pl/HW/article/view/1450/1477

- J. Gara, Granice dyskursywności światopoglądowej współczesnej myśli pedagogicznej. Koncepcyjne ujęcie zamysłu i eksplikacji problemu, „Przegląd Pedagogiczny” 2018, nr. 2, s. 120-147.

https://przegladpedagogiczny.ukw.edu.pl/archive/article/90/1/article.pdf

75.- J. Gara, Fenomenologiczna kategoria świata życia codziennego jako przesłanka eksplikacji sensów edukacji, „Forum Pedagogiczne” 2017 nr. 2, s. 145-167.

http://cejsh.icm.edu.pl/cejsh/element/bwmeta1.element.ojs-doi-10_21697_fp_2017_2_11

- J. Gara, Specyfika polskiej recepcji twórczości Johanna Friedricha Herbarta, „Przegląd Pedagogiczny” 2012, nr 2, s. 22-32.

http://yadda.icm.edu.pl/yadda/element/bwmeta1.element.desklight-dca12eb8-204e-4f63-8ab2-afa3ac92b634

Uzupełniająca

Benner D., Pedagogika ogólna. Wprowadzenie do myślenia i działania pedagogicznego w ujęciu systematycznym i historyczno-problemowym, Warszawa 2015.

Bogaj A., Kształcenie ogólne. Między tradycją a ponowoczesnością, Warszawa 2000.

Buber M., Ja i Ty. Wybór pism filozoficznych, Warszawa 1992.

Chmaj L., Kierunki i prądy pedagogiki współczesnej, Warszawa 1938.

Człowiek, wychowanie, kultura, red. F. Adamski, Kraków 1993.

Erikson E.H., Tożsamość a cykl życia, Poznań 2004.

Gara J., Od filozoficznych podstaw wychowania do ejdetycznej filozofii wychowania, Warszawa 2009.

Gara J., Pedagogiczne implikacje filozofii dialogu, Kraków 2008.

Krüger H.-H., Wprowadzenie w teorie i metody badawcze nauk o wychowaniu, Gdańsk 2005.

Nieobecne dyskursy część III, red. Z. Kwieciński, Toruń 1993.

Orientacje w metodologii badań pedagogicznych, red. S. Palka, Kraków 1998.

Rogers C., Terapia nastawiona na klienta. Grupy spotkaniowe, Wrocław 1991.

Rorty R., Filozofia a zwierciadło natury, Warszawa 1994.

Sawicki A., Hermeneutyka pedagogiczna, Warszawa 1996.

Spory o edukację. Dylematy i kontrowersje we współczesnych pedagogiach, red. Z. Kwieciński, L. Witkowski, Warszawa 1993.

Spory o edukację. Dylematy i kontrowersje we współczesnych pedagogiach, red. Z. Kwieciński, L. Witkowski, Warszawa 1993.

Śliwerski B., Współczesne teorie i nurty wychowania, Kraków 2001.

Tarnowski J., Jak wychowywać?, Warszawa 1993.

Uwagi:

Opis metod kształcenia

Wykład - link do Zespołu w Teams:

https://teams.microsoft.com/l/team/19%3a723c031e5d4b45af8b789aa22f76abc6%40thread.tacv2/conversations?groupId=c48f5275-1c2c-444a-86d1-da638adb1060&tenantId=aee18df6-9fc6-4188-b9f4-b3f12e451c86

Laboratorium/warsztaty - link do Zespołu w Teams:

grupa 1

https://teams.microsoft.com/l/team/19%3aa23d6c11de2d4321b1df29299419e88e%40thread.tacv2/conversations?groupId=2524d6f7-bfb4-4c08-8c56-5b47f3bcecd8&tenantId=aee18df6-9fc6-4188-b9f4-b3f12e451c86

Kod do zespołu TEAMS: 7n8x0j2

grupa 2

Link do zespołu TEAMS:

https://teams.microsoft.com/l/team/19%3a69fa23d161234daa9c08579c83a940ca%40thread.tacv2/conversations?groupId=67fa598d-736c-4d51-9112-17fbdcb31f5c&tenantId=aee18df6-9fc6-4188-b9f4-b3f12e451c86

Kod do zespołu TEAMS: oling6e

Metoda asymilacji wiedzy (wykład problemowy, dyskusja, praca z książką), e-learning, metody oglądowe, praca w grupach, „burza mózgów”.

Nakład pracy

Godziny kontaktowe np. wykład, laboratorium/warsztaty 15+15

Przygotowanie się do zajęć, lektury 35

Przygotowanie się do egzaminu 15

Sumaryczna liczba punktów ECTS - 3

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2020/2021" (zakończony)

Okres: 2020-10-01 - 2021-02-21
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Laboratorium/warsztaty, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Jarosław Gara
Prowadzący grup: Jarosław Gara, Elżbieta Strutyńska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

Opis sposobów pomiaru efektów kształcenia

Wiedza

Ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie uczestnictwa w dyskusji prowadzonej podczas zajęć ćwiczeniowych.

Ocena wiedzy na postawie kolokwium zaliczeniowego z ćwiczeń.

Ocena wiedzy, w tym rozumienia treści przedmiotu, na podstawie testu wielokrotnego wyboru.

Umiejętności

Ocena umiejętności na podstawie uczestnictwa w dyskusji prowadzonej podczas zajęć ćwiczeniowych.

Ocena umiejętności na postawie kolokwium zaliczeniowego z ćwiczeń.

Kompetencje społeczne

Ocena kompetencji na podstawie uczestnictwa w dyskusji prowadzonej podczas zajęć ćwiczeniowych.

Pełny opis:

Opis treści programowych

Epistemologiczne i metodologiczne przesłanki systematyzacji kierunków pedagogiki współczesnej. Filozoficzne korzenie i źródła inspiracji kierunków pedagogiki współczesnej.

Różne typologie, klasyfikacje i stosowane w ich ramach kryteria różnicowania i podziałów kierunków pedagogiki współczesnej.

Pedagogika pozytywistyczna (założenia filozofii pozytywistycznej, socjotechniczne projektowanie oddziaływań pedagogicznych: socjologizm, psychologizm, pedagogizm).

Pedagogika kultury (założenia i postacie; kategoria kultury i jej eksplikacje dla procesów wychowawczo-edukacyjnych).

Pedagogika fenomenologiczna (źródła pedagogicznych recepcji fenomenologii, podstawowe kategorie filozofii fenomenologicznej oraz ich teoretyczne i praktyczne aplikacje na gruncie pedagogiki).

Pedagogika personalistyczna (różne odsłony myśli personalistycznej, podstawowe kategorie personalizmu, pryncypia i akcenty personalistycznej praktyki pedagogicznej).

Pedagogika egzystencjalna (podstawowe założenia, kategorie egzystencjalizmu – wolność, odpowiedzialność, tragizm; teoretyczne i praktyczne aplikacje pedagogiczne), pedagogika dialogu (idee filozofii dialogu, postacie i przejawy pedagogiki zorientowanej dialogicznie).

Pedagogika hermeneutyczna (kategorie przedrozumienia, rozumienia, dziejowości; pedagogiczne pryncypia i zastosowania).

Pedagogika krytyczna (teoria krytyczna i jej implikacje pedagogiczne; problem społecznych uprawomocnień, ich kryzysu i rozpadu). Pedagogika emancypacyjna (podstawowe założenia i twierdzenia; problem równouprawnienia oraz ukrytych form społecznej dyskryminacji).

Pedagogika postmodernistyczna (sytuacja człowieka w ponowoczesnym świecie, założenia i pedagogiczne aplikacje teorii ponowoczesnej).

Literatura:

Obowiązkowa

Ablewicz K., Teoretyczne i metodologiczne podstawy pedagogiki antropologicznej, Kraków 2003.

Bourdieu P., Passeron J.-C., Reprodukcja. Elementy teorii systemu nauczania, Warszawa 1990.

Dilthey W., Budowa świata historycznego w naukach humanistycznych, Gdańsk 2004.

Folkierska A., Pytanie o pedagogikę, Warszawa 1990.

Galloway Ch., Psychologia uczenia się i nauczania, t. 1, Warszawa 1988.

Gutek G. L., Filozoficzne i ideologiczne podstawy edukacji, Gdańsk 2003.

Hessen S., O sprzecznościach i jedności wychowania, Warszawa 1997.

Lippitz W., Różnica i obcość. Studia fenomenologiczne w obrębie nauk o wychowaniu, Kraków 2005.

Pedagogika. Podręcznik akademicki, t. 1, red. Z. Kwieciński, B. Śliwerski, Warszawa 2003.

Watson J. B., Behawioryzm oraz Psychologia, jak ją widzi behawiorysta, Warszawa 1990.

Wokół rozumienia, wybór G. Sowiński, Kraków 1993.

Zasoby elektroniczne w kształceniu zdalnym

- R. Kwaśnica, Dyskurs edukacyjny po inwazji rozumu instrumentalnego. O potrzebie refleksyjności, Wrocław 2014. Dostęp on-line:

https://opub.dsw.edu.pl/bitstream/11479/198/8/Dyskurs_edukacyjny_po_inwazji_rozumu_instrumentalnego.pdf

- M. Nowak-Dziemianowicz, Oblicza edukacji. Między pozorami a refleksyjną zmianą, Wrocław 2014. Dostęp on-line:

https://core.ac.uk/download/pdf/51278987.pdf

- J. Gara, Jana Patočki doświadczenie „jedności pierwotnego świata” jako przesłanka myślenia i działania pedagogicznego - implementacje (część druga), „Forum Pedagogiczne” 2019 nr. 2/1, s. 175-192.

http://yadda.icm.edu.pl/yadda/element/bwmeta1.element.ojs-doi-10_21697_fp_2019_2_13

- J. Gara, Zmiana w edukacji jako wartość instrumentalna, „Horyzonty Wychowania". Współczesne dyskursy edukacyjne, 2018 tom 17, nr. 41, s. 75-96.

https://horyzonty.ignatianum.edu.pl/HW/article/view/1450/1477

- J. Gara, Granice dyskursywności światopoglądowej współczesnej myśli pedagogicznej. Koncepcyjne ujęcie zamysłu i eksplikacji problemu, „Przegląd Pedagogiczny” 2018, nr. 2, s. 120-147.

https://przegladpedagogiczny.ukw.edu.pl/archive/article/90/1/article.pdf

75.- J. Gara, Fenomenologiczna kategoria świata życia codziennego jako przesłanka eksplikacji sensów edukacji, „Forum Pedagogiczne” 2017 nr. 2, s. 145-167.

http://cejsh.icm.edu.pl/cejsh/element/bwmeta1.element.ojs-doi-10_21697_fp_2017_2_11

- J. Gara, Specyfika polskiej recepcji twórczości Johanna Friedricha Herbarta, „Przegląd Pedagogiczny” 2012, nr 2, s. 22-32.

http://yadda.icm.edu.pl/yadda/element/bwmeta1.element.desklight-dca12eb8-204e-4f63-8ab2-afa3ac92b634

Uzupełniająca

Benner D., Pedagogika ogólna. Wprowadzenie do myślenia i działania pedagogicznego w ujęciu systematycznym i historyczno-problemowym, Warszawa 2015.

Bogaj A., Kształcenie ogólne. Między tradycją a ponowoczesnością, Warszawa 2000.

Buber M., Ja i Ty. Wybór pism filozoficznych, Warszawa 1992.

Chmaj L., Kierunki i prądy pedagogiki współczesnej, Warszawa 1938.

Człowiek, wychowanie, kultura, red. F. Adamski, Kraków 1993.

Erikson E.H., Tożsamość a cykl życia, Poznań 2004.

Gara J., Od filozoficznych podstaw wychowania do ejdetycznej filozofii wychowania, Warszawa 2009.

Gara J., Pedagogiczne implikacje filozofii dialogu, Kraków 2008.

Krüger H.-H., Wprowadzenie w teorie i metody badawcze nauk o wychowaniu, Gdańsk 2005.

Nieobecne dyskursy część III, red. Z. Kwieciński, Toruń 1993.

Orientacje w metodologii badań pedagogicznych, red. S. Palka, Kraków 1998.

Rogers C., Terapia nastawiona na klienta. Grupy spotkaniowe, Wrocław 1991.

Rorty R., Filozofia a zwierciadło natury, Warszawa 1994.

Sawicki A., Hermeneutyka pedagogiczna, Warszawa 1996.

Spory o edukację. Dylematy i kontrowersje we współczesnych pedagogiach, red. Z. Kwieciński, L. Witkowski, Warszawa 1993.

Spory o edukację. Dylematy i kontrowersje we współczesnych pedagogiach, red. Z. Kwieciński, L. Witkowski, Warszawa 1993.

Śliwerski B., Współczesne teorie i nurty wychowania, Kraków 2001.

Tarnowski J., Jak wychowywać?, Warszawa 1993.

Uwagi:

Opis metod kształcenia

Wykład - link do Zespołu w Teams:

https://teams.microsoft.com/l/team/19%3a723c031e5d4b45af8b789aa22f76abc6%40thread.tacv2/conversations?groupId=c48f5275-1c2c-444a-86d1-da638adb1060&tenantId=aee18df6-9fc6-4188-b9f4-b3f12e451c86

Egzamin: studenci za pośrednictwem usos otrzymują na skrzynki mailowe link do testu egzaminacyjnego w aplikacji Forms wraz z instrukcją uczestnictwa w egzaminie. Termin uzgadniany jest w porozumieniu ze studentami z 30 dniowym wyprzedzeniem.

Laboratorium/warsztaty - link do Zespołu w Teams:

grupa 1

https://teams.microsoft.com/l/team/19%3aa23d6c11de2d4321b1df29299419e88e%40thread.tacv2/conversations?groupId=2524d6f7-bfb4-4c08-8c56-5b47f3bcecd8&tenantId=aee18df6-9fc6-4188-b9f4-b3f12e451c86

Kod do zespołu TEAMS: 7n8x0j2

grupa 2

Link do zespołu TEAMS:

https://teams.microsoft.com/l/team/19%3a69fa23d161234daa9c08579c83a940ca%40thread.tacv2/conversations?groupId=67fa598d-736c-4d51-9112-17fbdcb31f5c&tenantId=aee18df6-9fc6-4188-b9f4-b3f12e451c86

Kod do zespołu TEAMS: oling6e

Metoda asymilacji wiedzy (wykład problemowy, dyskusja, praca z książką), e-learning, metody oglądowe, praca w grupach, „burza mózgów”.

Nakład pracy

Godziny kontaktowe np. wykład, laboratorium/warsztaty 15+15

Przygotowanie się do zajęć, lektury 35

Przygotowanie się do egzaminu 15

Sumaryczna liczba punktów ECTS - 3

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2021/2022" (jeszcze nie rozpoczęty)

Okres: 2021-10-01 - 2022-02-27
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: (brak danych)
Koordynatorzy: (brak danych)
Prowadzący grup: (brak danych)
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.