Metodyka zajęć rewalidacyjno-wychowawczych

Wykład: egzamin

Na zaliczenie składa się ćwiczeń składa się:

kolokwium

scenariusz zajęć-rewalidacyjno wychowawczych

indywidualny program terapeutyczny dla dziecka z głęboką niepełnosprawnością

1. Głęboka niepełnosprawność intelektualna - etiopatogeneza.

2. Charakterystyka funkcjonowania osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną.

3. Rehabilitacja i terapia osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną - cele, zasady, formy.

3. Charakterystyka faz rozwojowych poszczególnych sfer rozwoju w oparciu o teorię J. Piageta - istotnych w procesie diagnozy funkcjonalnej i planowania pracy rehabilitacyjnej.

4. Znaczenie dotyku i zachowań komunikacyjnych w terapii osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną.

5. Istota czynności pielęgnacyjnych w rehabilitacji osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną: strukturalizacja czynności („ kalendarze przedmiotowe”); stałość czasu, miejsca, osoby; treningi czynności codziennych: trening karmienia, trening ubierania i rozbierania, trening czynności higienicznych.

5. Metody wykorzystywane w rehabilitacji osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną: program „Świadomość ciała, kontakt i komunikacja” M i Ch. Knillów (trening) oraz program „Dotyk i komunikacja” M. Ch. Knillów; stymulacja polisensoryczna- zasady i specyfika prowadzenia zajęć; metoda „Poranny Krąg, czyli stymulacja sensoryczna według pór roku” w opracowaniu J. Kielina, Stymulacja bazalna.

6. Metodyka postępowania wychowawczego w sytuacjach trudnych, zachowania problemowe osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną.

7. Współpraca terapeutów z opiekunami dziecka z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim.

8. Dorosłość osób z głęboką wieloraką niepełnosprawnością- złożoność problemów w postępowaniu terapeutycznym.

1.Frohlich A. (1998). Stymulacja od podstaw. Warszawa: WSiP.

2.Kielin J. (2013). Rozwój daje radość. Gdańsk: GWP.

2.Kopeć, D.(2013) Rzeczywistość nieedukacyjna osoby z głęboką niepełnosprawnością intelektualną, wyd. Naukowe UAM, Poznań

4.Kwiatkowska M. (1997). Dzieci głęboko niezrozumiane. Warszawa: Oficyna Dziennikarzy i Literatów „Pod Wiatr”.

5.Marcinkowska B., Wołowicz A. (2010). Wielospecjalistyczna ocena poziomu funkcjonowania i konstruowanie indywidualnych programów dla osób z głębszą niepełnosprawnością intelektualną. Warszawa: APS

6. Wrona, S., Osoba głęboko upośledzona umysłowo w systemie edukacji, Impuls, 2011

METODY KSZTAŁCENIA

WIEDZA:

- prezentacja multimedialna w wykonaniu wykładowcy

- rozmowa kierowana

- analiza literatury

UMIEJĘTNOŚCI:

- praca z tekstem

- działania praktyczne- analiza studiów przypadków na podstawie opisów, filmów

- opracowanie indywidualnych programów

- prezentacja multimedialna

KOMPETENCJE SPOŁECZNE:

- dyskusja

- dialog

- umiejętność pracy w grupie

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Liczba godzin kontaktowych: 75

Przygotowanie się do zajęć - 30

Przygotowanie się do zaliczenia - 20

Przygotowanie studiów przypadku-programów- 10

Sumaryczna liczba godzin aktywności studenta - 135

Liczba punktów ECTS - 6

Wykład: egzamin

Warunkiem zaliczenia ćwiczeń jest:

1. Uzyskanie pozytywnej oceny samodzielnie przygotowanych prac:

- scenariusza zajęć rewalidacyjno-wychowawczych

- indywidualnego programu terapeutycznego dla dziecka z głęboką niepełnosprawnością intelektualną

- uzyskanie pozytywnej oceny z kolokwium

1.Charakterystyka funkcjonowania osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną.

2. Istota procesu rehabilitacji osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną.

3. Charakterystyka faz rozwojowych poszczególnych sfer rozwoju w oparciu o teorię J. Piageta - istotnych w procesie diagnozy funkcjonalnej i planowania pracy rehabilitacyjnej.

4. Znaczenie dotyku w terapii osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną.

5. Istota czynności pielęgnacyjnych w rehabilitacji osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną: strukturalizacja czynności („ kalendarze przedmiotowe”); stałość czasu, miejsca, osoby; treningi czynności codziennych: trening karmienia, trening ubierania i rozbierania, trening czynności higienicznych.

5. Metody wykorzystywane w rehabilitacji osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną: program „Świadomość ciała, kontakt i komunikacja” M i Ch. Knillów (trening) oraz program „Dotyk i komunikacja” M. Ch. Knillów; stymulacja polisensoryczna- zasady i specyfika prowadzenia zajęć; metoda „Poranny Krąg, czyli stymulacja sensoryczna według pór roku” w opracowaniu J. Kielina.

6. Metodyka postępowania wychowawczego w sytuacjach trudnych.

7. Współpraca terapeutów z opiekunami dziecka z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim.

8. Dorosłość osób z głęboką wieloraką niepełnosprawnością- złożoność problemów w postępowaniu terapeutycznym.

1.Frohlich A. (1998). Stymulacja od podstaw. Warszawa: WSiP.

2.Kielin J. (2013). Rozwój daje radość. Gdańsk: GWP.

3.Kwiatkowska M. (1997). Dzieci głęboko niezrozumiane. Warszawa: Oficyna Dziennikarzy i Literatów „Pod Wiatr”.

4.Marcinkowska B., Wołowicz A. (2010). Wielospecjalistyczna ocena poziomu funkcjonowania i konstruowanie indywidualnych programów dla osób z głębszą niepełnosprawnością intelektualną. Warszawa: APS

OPIS METOD KSZTAŁCENIA:

wykład

dyskusja

praca z tekstem

działania praktyczne

metoda sytuacyjna

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

liczba godzin kontaktowych: 39h

liczba godzin przygotowania się do zajęć -20h

przygotowanie do zaliczenia - 30h

zapoznanie z lekturą przedmiotu - 31h

Sumaryczna liczba punktów ECTS - 6

Wykład

- egzamin

Ćwiczenia

-kolokwium

-scenariusz zajęć rewalidacyjno-wychowawczych

-sylwetka-portret osoby z głęboką niepełnosprawnością

-indywidualny program terapeutyczny dla dziecka z głęboką niepełnosprawnością

WYKŁAD

1. Podstawy prawne organizacji zajęć rewalidacyjno-wychowawczych.

2. Charakterystyka funkcjonowania zespołów rewalidacyjno-wychowawczych.

3. Charakterystyka funkcjonowania osób z głęboką oraz głęboką złożoną niepełnosprawnością intelektualną.

4. Instytucjonalne formy opieki.

5. Opieka wytchnieniowa, specjalistyczne usługi opiekuńcze, świadczenia pieniężne, PFRON.

6. Przyczyny głębokiej i głębokiej złożonej niepełnosprawności intelektualnej.

7. Biopsychospołeczny model niepełnosprawności wg. ICF.

8. Istota procesu rehabilitacji osób z głęboką i głęboką złożoną niepełnosprawnością intelektualną.

9. Charakterystyka faz rozwojowych poszczególnych sfer rozwoju w oparciu o teorię J. Piageta - istotnych w procesie diagnozy funkcjonalnej i planowania pracy rehabilitacyjnej.

10. Rodzice i rodzeństwo osób z głęboką i głęboką złożoną niepełnosprawnością intelektualną.

11. Współpraca z rodzicami/opiekunami osób z głęboką i głęboką złożoną niepełnosprawnością intelektualną.

12. Autorstwo własnego życia osób z głęboką i głęboką złożoną niepełnosprawnością intelektualną.

ĆWICZENIA

1.Charakterystyka funkcjonowania osób z głęboką i głęboką złożoną niepełnosprawnością intelektualną.

2. Istota procesu rehabilitacji.

3. Diagnoza potrzeb osób z głęboką i głęboką złożoną niepełnosprawnością intelektualną.

4. Znaczenie zmysłów w terapii osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną.

5. Istota czynności pielęgnacyjnych w rehabilitacji osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną: strukturalizacja czynności („ kalendarze przedmiotowe”); stałość czasu, miejsca, osoby; treningi czynności codziennych: trening karmienia, trening ubierania i rozbierania, trening czynności higienicznych, pozycjonowanie.

5. Profil sensoryczny.

6. Metody wykorzystywane w rehabilitacji osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną: program „Świadomość ciała, kontakt i komunikacja” M i Ch. Knillów (trening) oraz program „Dotyk i komunikacja” M. Ch. Knillów; stymulacja polisensoryczna- zasady i specyfika prowadzenia zajęć; metoda „Poranny Krąg, czyli stymulacja sensoryczna według pór roku” w opracowaniu J. Kielina.

7. Zachowania trudne, regres, meltdown, przeciążenie – przyczyny i strategie postępowania.

8. Seksualność osób z głęboką i głęboką złożoną

9. Dorosłość osób z głęboką wieloraką niepełnosprawnością- złożoność problemów w postępowaniu terapeutycznym.

10. Plan skoncentrowany na osobie i portret osoby z głęboką i głęboką złożoną niepełnosprawnością.

OBOWIĄZKOWA

1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania zajęć rewalidacyjno-wychowawczych dla dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim

2. Frohlich A. (1998). Stymulacja od podstaw. Warszawa: WSiP.

3. Kielin, J. (2013). Rozwój daje radość. Gdańsk: GWP.

4. Kielin, J., Klimek-Markowicz, K. (2013). Krok po kroku. Nauczanie i terapia dzieci z umiarkowaną, znaczną i głęboką niepełnosprawnością intelektualną. Sopot. GWP

5. Kwiatkowska M. (1997). Dzieci głęboko niezrozumiane. Warszawa: Oficyna Dziennikarzy i Literatów „Pod Wiatr”.

6. Kwiatkowska, M. (2006). Zwyczajne towarzyszenie zamiast specjalnej troski. Warszawa: CMPP-P MEN

7. Marcinkowska, B., Wołowicz, A. (2010). Wielospecjalistyczna ocena poziomu funkcjonowania i konstruowanie indywidualnych programów dla osób z głębszą niepełnosprawnością intelektualną. Warszawa: APS

8. Miosga, L. (2005). Pomóż mi być. Komunikacji i stymulacja zmysłowa osób ze znaczną i głęboką niepełnosprawnością umysłową. Kraków: Oficyna Wyd. IMPULS

9. Orkisz, M. i in. (2000). Edukacja uczniów z głębokim upośledzeniem umysłowym. Przewodnik dla nauczycieli. Warszawa: CMPP-P MEN

10. Piszczek, M. (2006). Dziecko, którego rozwój emocjonalny nie przekracza pierwszego roku życia. Warszawa: CMPP-P MEN

11. Wiśniewska, M. (2022). Wspomaganie rozwoju dziecka z niepełnosprawnością intelektualną. Poradnik dla rodziców i terapeutów. Kraków. Oficyna Wyd. IMPULS

UZUPEŁNIAJĄCA

1. Kościółek, M. Wolska, D. (2018). Możliwości terapii i wsparcia osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną. Kraków: Wyd. Nauk. UP

2. Olechnowicz., H. (1999). Jaskiniowcy zagubieni w XXI wieku. Warszawa: WSiP.

3. Pisula E., (2007). Rodzice i rodzeństwo dzieci z zaburzeniami rozwoju. Warszawa. Wyd. UW

4. Ustawa z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem” Dz. U. 2016 poz. 1860

METODY KSZTAŁCENIA:

- wykład informacyjny i prezentacja multimedialna,

- studia przypadków,

- dyskusja dydaktyczna - "burza mózgów",

- problemowa,

- film,

- instruktaż.

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Liczba godzin kontaktowych: 75

Przygotowanie się do zajęć - 30

Przygotowanie się do zaliczenia - 20

Przygotowanie studiów przypadku - programów- 10

Sumaryczna liczba godzin aktywności studenta - 135

Liczba punktów ECTS - 6

Wykład

- egzamin

Ćwiczenia

-kolokwium

-scenariusz zajęć rewalidacyjno-wychowawczych

-sylwetka-portret osoby z głęboką niepełnosprawnością

-indywidualny program terapeutyczny dla dziecka z głęboką niepełnosprawnością

WYKŁAD

1. Podstawy prawne organizacji zajęć rewalidacyjno-wychowawczych.

2. Charakterystyka funkcjonowania zespołów rewalidacyjno-wychowawczych.

3. Charakterystyka funkcjonowania osób z głęboką oraz głęboką złożoną niepełnosprawnością intelektualną.

4. Instytucjonalne formy opieki.

5. Opieka wytchnieniowa, specjalistyczne usługi opiekuńcze, świadczenia pieniężne, PFRON.

6. Przyczyny głębokiej i głębokiej złożonej niepełnosprawności intelektualnej.

7. Biopsychospołeczny model niepełnosprawności wg. ICF.

8. Istota procesu rehabilitacji osób z głęboką i głęboką złożoną niepełnosprawnością intelektualną.

9. Charakterystyka faz rozwojowych poszczególnych sfer rozwoju w oparciu o teorię J. Piageta - istotnych w procesie diagnozy funkcjonalnej i planowania pracy rehabilitacyjnej.

10. Rodzice i rodzeństwo osób z głęboką i głęboką złożoną niepełnosprawnością intelektualną.

11. Współpraca z rodzicami/opiekunami osób z głęboką i głęboką złożoną niepełnosprawnością intelektualną.

12. Autorstwo własnego życia osób z głęboką i głęboką złożoną niepełnosprawnością intelektualną.

ĆWICZENIA

1.Charakterystyka funkcjonowania osób z głęboką i głęboką złożoną niepełnosprawnością intelektualną.

2. Istota procesu rehabilitacji.

3. Diagnoza potrzeb osób z głęboką i głęboką złożoną niepełnosprawnością intelektualną.

4. Znaczenie zmysłów w terapii osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną.

5. Istota czynności pielęgnacyjnych w rehabilitacji osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną: strukturalizacja czynności („ kalendarze przedmiotowe”); stałość czasu, miejsca, osoby; treningi czynności codziennych: trening karmienia, trening ubierania i rozbierania, trening czynności higienicznych, pozycjonowanie.

5. Profil sensoryczny.

6. Metody wykorzystywane w rehabilitacji osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną: program „Świadomość ciała, kontakt i komunikacja” M i Ch. Knillów (trening) oraz program „Dotyk i komunikacja” M. Ch. Knillów; stymulacja polisensoryczna- zasady i specyfika prowadzenia zajęć; metoda „Poranny Krąg, czyli stymulacja sensoryczna według pór roku” w opracowaniu J. Kielina.

7. Zachowania trudne, regres, meltdown, przeciążenie – przyczyny i strategie postępowania.

8. Seksualność osób z głęboką i głęboką złożoną

9. Dorosłość osób z głęboką wieloraką niepełnosprawnością- złożoność problemów w postępowaniu terapeutycznym.

10. Plan skoncentrowany na osobie i portret osoby z głęboką i głęboką złożoną niepełnosprawnością.

OBOWIĄZKOWA

1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania zajęć rewalidacyjno-wychowawczych dla dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim

2. Frohlich A. (1998). Stymulacja od podstaw. Warszawa: WSiP.

3. Kielin, J. (2013). Rozwój daje radość. Gdańsk: GWP.

4. Kielin, J., Klimek-Markowicz, K. (2013). Krok po kroku. Nauczanie i terapia dzieci z umiarkowaną, znaczną i głęboką niepełnosprawnością intelektualną. Sopot. GWP

5. Kwiatkowska M. (1997). Dzieci głęboko niezrozumiane. Warszawa: Oficyna Dziennikarzy i Literatów „Pod Wiatr”.

6. Kwiatkowska, M. (2006). Zwyczajne towarzyszenie zamiast specjalnej troski. Warszawa: CMPP-P MEN

7. Marcinkowska, B., Wołowicz, A. (2010). Wielospecjalistyczna ocena poziomu funkcjonowania i konstruowanie indywidualnych programów dla osób z głębszą niepełnosprawnością intelektualną. Warszawa: APS

8. Miosga, L. (2005). Pomóż mi być. Komunikacji i stymulacja zmysłowa osób ze znaczną i głęboką niepełnosprawnością umysłową. Kraków: Oficyna Wyd. IMPULS

9. Orkisz, M. i in. (2000). Edukacja uczniów z głębokim upośledzeniem umysłowym. Przewodnik dla nauczycieli. Warszawa: CMPP-P MEN

10. Piszczek, M. (2006). Dziecko, którego rozwój emocjonalny nie przekracza pierwszego roku życia. Warszawa: CMPP-P MEN

11. Wiśniewska, M. (2022). Wspomaganie rozwoju dziecka z niepełnosprawnością intelektualną. Poradnik dla rodziców i terapeutów. Kraków. Oficyna Wyd. IMPULS

UZUPEŁNIAJĄCA

1. Kościółek, M. Wolska, D. (2018). Możliwości terapii i wsparcia osób z głęboką niepełnosprawnością intelektualną. Kraków: Wyd. Nauk. UP

2. Olechnowicz., H. (1999). Jaskiniowcy zagubieni w XXI wieku. Warszawa: WSiP.

3. Pisula E., (2007). Rodzice i rodzeństwo dzieci z zaburzeniami rozwoju. Warszawa. Wyd. UW

4. Ustawa z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem” Dz. U. 2016 poz. 1860

METODY KSZTAŁCENIA:

- wykład informacyjny i prezentacja multimedialna,

- studia przypadków,

- dyskusja dydaktyczna - "burza mózgów",

- problemowa,

- film,

- instruktaż.

NAKŁAD PRACY STUDENTA:

Liczba godzin kontaktowych: 39

Przygotowanie się do zajęć - 30

Przygotowanie się do zaliczenia - 30

Przygotowanie studiów przypadku - programów- 25

Sumaryczna liczba godzin aktywności studenta - 124

Liczba punktów ECTS - 6