Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Narzędzia diagnozy psychologicznej dziecka

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 20-3F-NDD Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Narzędzia diagnozy psychologicznej dziecka
Jednostka: Instytut Psychologii
Grupy:
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 3.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Skrócony opis:

Celem wykładu jest naszkicowanie problematyki diagnozy osobowości dziecka i młodego człowieka który zmierza ku dorosłości.

Celem ćwiczeń jest poznanie podstawowych narzędzi diagnozy psychologicznej dzieci i młodzieży oraz kontekstu teoretycznego, na bazie którego powstały. Przeanalizowanie mocnych i słabych stron różnych narzędzi (kwestionariusze, metody projekcyjne). Opanowanie umiejętności posługiwania się użytecznymi, zarówno w pracy z dziećmi jak i z dorosłymi, technikami.

Pełny opis:

Wykłady:

1. Narzędzia diagnozy psychologicznej: podstawowe podziały (np. standardowe versus swobodne; badające wymiary poznawczy, osobowościowy, afektywny, behawioralny doświadczenia)

2. Procedury diagnostyczne stosowane wobec dzieci i młodzieży (zasady użycia metod standardowych, tj. testów psychometrycznych czy kwestionariuszy, jak i niestandardowych/ swobodnych metod badań tj. obserwacja, eksperyment, rozmowa psychologiczna oraz korzystanie z dokumentacji na przykład szkolnej, sądowej, medycznej; konieczność formułowania diagnozy rozszerzonej, obejmującej dziecko wraz z jego rodziną/ najbliższym otoczeniem społecznym; uwzględnienie zainteresowań oraz podstawowych aktywności dziecka). Kwestie etyczne uwzględniane w badaniach dotyczących dzieci i młodzieży (wymóg obecności opiekuna dziecka, zgody dziecka na kontakt psychologiczny)

3. Podstawowe założenia teoretyczne, które posłużyły konstrukcji narzędzi diagnostycznych badających m in. intelekt, emocjonalność, płeć psychologiczną, temperament i osobowość człowieka, który zmierza ku dorosłości (paradygmat diagnostyczny: behawioralny, poznawczy, humanistyczny, psychodynamiczny, systemowy)

4. Przegląd koncepcji teoretycznych uwzględniających aspekty rozwojowe, które stały się podstawą konstruowania narzędzi diagnostycznych (tu: kwestionariusze przeznaczone do diagnozy wybranych wymiarów osobowości i inwentarze przeznaczone do diagnozy osobowości jako całości, testy badające zdolności ogólne i zdolności specyficzne, skale behawioralne, etc.)

5. Podsumowanie. Uzasadnienie rekomendacji narzędzi diagnostycznych stosowanych na różnych etapach życia dziecka (dzieciństwo: wczesne, średnie, późne; adolescencja: wczesna i późna).

Zagadnienia podstawowe dla ćwiczeń:

1. Kwestie organizacyjne i wprowadzające w problematykę ćwiczeń.

2. Kwestionariusze osobowości (1)

Kwestionariusze do badania lęku: Inwentarz Stanu i Cechy Lęku dla Dzieci STAIC (Spielberger i in.), Skala Jawnego Niepokoju „Jaki jesteś?” (Skrzypek i Choynowski)

3. Kwestionariusze osobowości (2):

Kwestionariusz temperamentu EAS-C w adaptacji W. Oniszczenko,

Skala Poczucia Kontroli u Dzieci Przedszkolnych SPK-DP autorstwa B. Szmigielskiej

4. Testy projekcyjne (1): Test Niedokończonych Zdań Rottera (wersja dla dzieci i młodzieży)

5. Testy projekcyjne (2): Test Apercepcji Tematycznej dla dzieci (CAT)

6. Kwestionariusze dla młodzieży (i dorosłych):

Kwestionariusz Kompetencji Społecznych (KKS), Anna Matczak

Skala Samooceny Rosenberga (SES)

7. Skala Inteligencji Wechslera dla Dzieci - Wersja Zmodyfikowana WISC-R.

Podsumowanie zajęć.

Literatura:

1. Hornowska, E., Brzezińska, A.I., Appelt, K., Kaliszewska-Czeremska, K. (2014). Rola środowiska w rozwoju małego dziecka – metody badania (rozdz. 1, rozdz. 2, rozdz. 3; s. 15-71). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

2. Krasowicz-Kupis, G., Wiejak, K. (2008). Skala inteligencji Wechslera dla dzieci (WISC-R) w praktyce psychologicznej (rozdz. 4, rozdz. 5, rozdz. 6; s. 73-182). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

3. Święcicka, M. (red.) (2011). Metody diagnozy w psychologii klinicznej dziecka i rodziny (rozdz. 2, rozdz. 3, rozdz. 5; rozdz. 6, rozdz. 7; s. 29-55, 79-127). Warszawa: Wyd. Paradygmat.

Efekty uczenia się:

Wiedza

Znać podstawowe narzędzia diagnozy psychologicznej dzieci i młodzieży oraz kontekst teoretyczny, na bazie którego powstały;

Znać i rozumieć zasady etyczne obowiązujące w pracy z dziećmi i młodzieżą ;

Znać specyfikę kontaktu z dzieckiem i podstawowe zasady związane z procesem jego diagnozy;

Umiejętności

Refleksyjnie korzystać z narzędzi diagnostycznych, znać ich ograniczenia i wykorzystać tkwiące w nich możliwości;

Zaplanować przebieg badania diagnostycznego dobierając odpowiednie narzędzia, biorąc pod uwagę takie czynniki jak wiek dziecka, poziom rozwoju mowy, rozwój psychomotoryczny, postawę wobec badania, zgłaszany problem;

Przeprowadzić badanie diagnostyczne wybranymi metodami, uwzględniając możliwości i potrzeby oraz opracować ilościowo oraz jakościowo ich wyniki;

Potrafić opracować i zinterpretować wyniki przeprowadzonych osobiście badań diagnostycznych na poziomie analizy ilościowej i jakościowej;

Umieć sformułować diagnozę osobowości i poziomu intelektualnego dziecka, wskazując jego mocne i słabe strony. Umieć opisać jego funkcjonowanie psychologiczne w podstawowych sferach rozwoju (emocjonalna, społeczna, obraz siebie, temperament, sfera poznawcza itd.) oraz sformułować prognozę w zakresie funkcjonowania osobowości i intelektu badanego dziecka;

Kompetencje społeczne

Współpracować zadaniowo w grupie;

Dostrzegać i formułować problemy etyczne w pracy

diagnostycznej oraz dostrzegać specyfikę i znaczenie relacji interpersonalnych w kontakcie diagnostycznym

Być odpowiedzialny w wykonywaniu wyznaczonych

zadań;

Sposób pomiaru

Egzamin pisemny – pytania testowe

Wykonanie ćwiczeń indywidualnie oraz grupowo podczas zajęć

Ocena zadania wykonanego indywidualnie i w grupach podczas ćwiczeń oraz odpowiedzi udzielanych na pytania w trakcie ćwiczeń

Wykonanie zadań domowych - samodzielne przeprowadzenie badania wybranymi metodami

Ocena na podstawie obserwacji pracy w grupie, sposobu i jakości pracy, wywiązywania się z zadań

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2015/2016" (zakończony)

Okres: 2015-10-01 - 2016-02-19
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Ewa Sokołowska
Prowadzący grup: Halina Dubczak, Joanna Kapusta, Ewa Sokołowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

Stosowane pomiaru efektów kształcenia: egzamin pisemny – pytania testowe jednokrotnego wyboru; ocena zadania wykonanego indywidualnie i w grupach podczas ćwiczeń oraz odpowiedzi udzielanych na pytania w trakcie ćwiczeń; wykonanie zadań domowych– przeprowadzenie analizy i interpretacji materiału z badania wykonanego samodzielnie poza zajęciami; ocena przeprowadzonego osobiście badania diagnostycznego i wykonanego na jego podstawie mini-studium przypadku

Pełny opis:

Zagadnienia podstawowe dla wykładu:

1. Narzędzia diagnozy psychologicznej: podstawowe podziały (np. standardowe versus swobodne; badające wymiary poznawczy, osobowościowy, afektywny, behawioralny doświadczenia)

2. Podstawowe założenia teoretyczne leżące u podstaw konstrukcji narzędzi diagnostycznych badających m in. intelekt, emocjonalność, płeć psychologiczną, temperament i osobowość człowieka, który zmierza ku dorosłości (paradygmat diagnostyczny: behawioralny, poznawczy, humanistyczny, psychodynamiczny, systemowy)

3. Przegląd koncepcji teoretycznych uwzględniających aspekty rozwojowe, które stały się podstawą konstruowania narzędzi diagnostycznych (tu: kwestionariusze przeznaczone do diagnozy wybranych wymiarów osobowości i inwentarze przeznaczone do diagnozy osobowości jako całości, testy badające zdolności ogólne i zdolności specyficzne, skale behawioralne, etc.)

4. (zasady użycia metod standardowych, tj. testów psychometrycznych czy kwestionariuszy, jak i niestandardowych/ swobodnych metod badań tj. obserwacja, eksperyment, rozmowa psychologiczna oraz korzystanie z dokumentacji na przykład szkolnej, sądowej, medycznej, konieczność formułowania diagnozy rozszerzonej, obejmującej dziecko wraz z jego rodziną/ najbliższym otoczeniem społecznym)

5. Kwestie etyczne uwzględniane w badaniach dotyczących dzieci i młodzieży (wymóg obecności opiekuna dziecka, zgody dziecka na kontakt psychologiczny)

6. Zestawienie narzędzi diagnostycznych – podział na techniki swobodne i standardowe

7. Podsumowanie - rekomendacje uwzględniające wiek dziecka (dzieciństwo: wczesne, średnie, późne dzieciństwo, adolescencja: wczesna i późna).

Zagadnienia podstawowe dla ćwiczeń:

Zajęcia 1: Kwestie organizacyjne i wprowadzające w problematykę ćwiczeń.

Zajęcia 2: Kwestionariusze osobowości (1)

Kwestionariusze do badania lęku: Inwentarz Stanu i Cechy Lęku dla Dzieci STAIC (Spielberger i in.), Skala Jawnego Niepokoju „Jaki jesteś?” (Skrzypek i Choynowski)

Zajęcia 3: Kwestionariusze osobowości (2):

Kwestionariusz temperamentu EAS-C w adaptacji W. Oniszczenko,

Skala Poczucia Kontroli u Dzieci Przedszkolnych SPK-DP autorstwa B. Szmigielskiej

Zajęcia 4: Testy projekcyjne (1): Test Niedokończonych Zdań Rottera (wersja dla dzieci i młodzieży)

Zajęcia 5: Testy projekcyjne (2): Test Apercepcji Tematycznej dla dzieci (CAT)

Zajęcia 6: Kwestionariusze dla młodzieży (i dorosłych):

Kwestionariusz Kompetencji Społecznych (KKS), Anna Matczak

Skala Samooceny Rosenberga (SES)

Zajęcia 7: Skala Inteligencji Wechslera dla Dzieci - Wersja Zmodyfikowana WISC-R.

Podsumowanie zajęć.

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

1. Fronczyk, K. (red.) (2009). Psychometria – podstawowe zagadnienia (s. 39-53). Warszawa: Wyższa Szkoła Finansów i Zarządzania

2. Hornowska, E., Brzezińska, A.I., Appelt, K., Kaliszewska-Czeremska, K. (2014). Rola środowiska w rozwoju małego dziecka – metody badania (s. 15-71). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

3. Krasowicz-Kupis, G., Wiejak, K. (2008). Skala inteligencji Wechslera dla dzieci (WISC-R) w praktyce psychologicznej (s. 73-182). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

4. Stemplewska-Żakowicz, K. (2009). Diagnoza psychologiczna. Diagnozowanie jako kompetencja profesjonalna (s. 62-135). Gdańsk: GWP.

5. Święcicka, M. (red.) (2011). Metody diagnozy w psychologii klinicznej dziecka i rodziny (s. 29-55, 79-127). Warszawa: Wyd. Paradygmat.

Literatura dodatkowa:

1. Bellack, A. S., Hersen, M.. (2010). Diagnoza behawioralna. Podręcznik. Warszawa: ME-KOM.

2. Brzezińska, A. (2004). Dziecko w badaniach psychologicznych. W: J. Brzeziński i M. Toeplitz-Winiewska (red.), Etyczne dylematy psychologii (s. 193-223). Warszawa: Academica Wyd. SWPS

3. Drat-Ruszczak, K (2005). Szkoły i kierunki psychoterapii. W: Drat-Ruszczak, K. i Drążkowska-Zielińska (red.), Podręcznik pomagania. Podstawy pomocy psychologicznej. Szkoły i kierunki psychoterapii (s. 91-136). Warszawa: Wydawnictwo Academica SWPS.

4. Egan, G. (2002). Kompetentne pomaganie (s. 104-130). Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwa.

5. Gruszczyk-Kolczyńska, E. (red.) (2012). O dzieciach matematycznie uzdolnionych. Książka dla rodziców i nauczycieli (s. 35-54, 70-107). Warszawa: Nowa Era

6. Jaworowska, A. (2009). Co polscy psychologowie sądzą o testach. Nowiny Psychologiczne, 1, 5-21

7. Krasowicz-Kupis, G. (red.) (2009). Diagnoza dysleksji. Najważniejsze problemy (82-124, 164-285). Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.

8. Lilienfeld S., O., Wood J., M., Garb H., N. (2002). Status naukowy technik projekcyjnych. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego

9. McWilliams, N. (2009). Po co diagnozować? Psychoanalityczna diagnoza charakteru. W: N. McWilliams, Diagnoza psychoanalityczna (s. 33-63). Gdańsk: GWP.

10. Paluchowski, Wł., J. (2006). Diagnoza psychologiczna. Podejście ilościowe i jakościowe. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

11. Pasikowski, T. (2008). Metody stosowane w psychologicznej diagnozie klinicznej. W: H. Sęk (red.), Psychologia kliniczna (s. 213-230). Warszawa: Wydawnictwo naukowe PWN.

12. Pasikowski, t., Sęk, H. (2008a). Psychologiczna diagnoza kliniczna – etapy postępowania diagnostycznego a wynik diagnozy. W: H. Sęk (red.), Psychologia kliniczna (s. 193-212). Warszawa: Wydawnictwo naukowe PWN.

13. Rola, J. (2002). Metody pomiaru depresji u dzieci. W: J. Rola i M. Zalewska (red.), Wybrane zagadnienia z psychologii klinicznej dziecka (s. 120-136). Warszawa: Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej

14. Stemplewska-Żakowicz, K, Paluchowski, WŁ. J. (2008). Podstawy diagnozy psychologicznej. W: J. Strelau i D. Doliński (red.). Psychologia. Podręcznik akademicki. Tom 2 (s. 25-94). Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

15. Szustrowa T. (1993). Osobowość - jako przedmiot diagnozy psychologicznej. Wyd. UW. Warszawa

16. Szustrowa T. (1991). Swobodne techniki diagnostyczne. Warszawa: Wyd. UW. W: Stemplewska, K., Krejtz, K. (2005). Wywiad psychologiczny. (cz. 1). Wywiad jako postępowanie badawcze. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP

17. Wiejak, K. Krasowicz-Kupis, G. (red.) (2011). Kliniczne zastosowania skal inteligencji D. Wechslera. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP.

Uwagi:

Stosowane metody kształcenia: wykład, prezentacja multimedialna (wykład); dyskusja dydaktyczna (ćwiczenia); analiza wyników uzyskanych z wykorzystaniem konkretnego narzędzia diagnostycznego (ćwiczenia); analiza mini-studiów przypadków (ćwiczenia).

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2015/2016" (zakończony)

Okres: 2015-10-01 - 2016-02-21
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Ewa Sokołowska
Prowadzący grup: Halina Dubczak, Ewa Sokołowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Skrócony opis:

Stosowane pomiaru efektów kształcenia: egzamin pisemny – pytania testowe jednokrotnego wyboru; ocena zadania wykonanego indywidualnie i w grupach podczas ćwiczeń oraz odpowiedzi udzielanych na pytania w trakcie ćwiczeń; wykonanie zadań domowych– przeprowadzenie analizy i interpretacji materiału z badania wykonanego samodzielnie poza zajęciami; ocena przeprowadzonego osobiście badania diagnostycznego i wykonanego na jego podstawie mini-studium przypadku

Pełny opis:

1. Narzędzia diagnozy psychologicznej: podstawowe podziały (np. standardowe versus swobodne; badające wymiary poznawczy, osobowościowy, afektywny, behawioralny doświadczenia)

2. Podstawowe założenia teoretyczne leżące u podstaw konstrukcji narzędzi diagnostycznych badających m in. intelekt, emocjonalność, płeć psychologiczną, temperament i osobowość człowieka, który zmierza ku dorosłości (paradygmat diagnostyczny: behawioralny, poznawczy, humanistyczny, psychodynamiczny, systemowy)

3. Przegląd koncepcji teoretycznych uwzględniających aspekty rozwojowe, które stały się podstawą konstruowania narzędzi diagnostycznych (tu: kwestionariusze przeznaczone do diagnozy wybranych wymiarów osobowości i inwentarze przeznaczone do diagnozy osobowości jako całości, testy badające zdolności ogólne i zdolności specyficzne, skale behawioralne, etc.)

4. Procedury diagnostyczne stosowane wobec dzieci i młodzieży (zasady użycia metod standardowych, tj. testów psychometrycznych czy kwestionariuszy, jak i niestandardowych/ swobodnych metod badań tj. obserwacja, eksperyment, rozmowa psychologiczna oraz korzystanie z dokumentacji na przykład szkolnej, sądowej, medycznej; konieczność formułowania diagnozy rozszerzonej, obejmującej dziecko wraz z jego rodziną/ najbliższym otoczeniem społecznym; uwzględnienie zainteresowań oraz podstawowych aktywności dziecka). Kwestie etyczne uwzględniane w badaniach dotyczących dzieci i młodzieży (wymóg obecności opiekuna dziecka, zgody dziecka na kontakt psychologiczny)

5. Zestawienie narzędzi diagnostycznych – podział na techniki swobodne i standardowe. Podsumowanie - rekomendacje uwzględniające wiek dziecka (dzieciństwo: wczesne, średnie, późne dzieciństwo, adolescencja: wczesna i późna).

Zagadnienia podstawowe dla ćwiczeń:

1: Kwestie organizacyjne i wprowadzające w problematykę ćwiczeń.

2: Kwestionariusze osobowości (1)

Kwestionariusze do badania lęku: Inwentarz Stanu i Cechy Lęku dla Dzieci STAIC (Spielberger i in.), Skala Jawnego Niepokoju „Jaki jesteś?” (Skrzypek i Choynowski)

3: Kwestionariusze osobowości (2):

Kwestionariusz temperamentu EAS-C w adaptacji W. Oniszczenko,

Skala Poczucia Kontroli u Dzieci Przedszkolnych SPK-DP autorstwa B. Szmigielskiej

4: Testy projekcyjne (1): Test Niedokończonych Zdań Rottera (wersja dla dzieci i młodzieży)

5: Testy projekcyjne (2): Test Apercepcji Tematycznej dla dzieci (CAT)

6: Kwestionariusze dla młodzieży (i dorosłych):

Kwestionariusz Kompetencji Społecznych (KKS), Anna Matczak

Skala Samooceny Rosenberga (SES)

7: Skala Inteligencji Wechslera dla Dzieci - Wersja Zmodyfikowana WISC-R. Podsumowanie zajęć.

Literatura:

Literatura obowiązkowa:

1. Fronczyk, K. (red.) (2009). Psychometria – podstawowe zagadnienia (s. 39-53). Warszawa: Wyższa Szkoła Finansów i Zarządzania

2. Hornowska, E., Brzezińska, A.I., Appelt, K., Kaliszewska-Czeremska, K. (2014). Rola środowiska w rozwoju małego dziecka – metody badania (s. 15-71). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

3. Krasowicz-Kupis, G., Wiejak, K. (2008). Skala inteligencji Wechslera dla dzieci (WISC-R) w praktyce psychologicznej (s. 73-182). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

4. Stemplewska-Żakowicz, K. (2009). Diagnoza psychologiczna. Diagnozowanie jako kompetencja profesjonalna (s. 62-135). Gdańsk: GWP.

5. Święcicka, M. (red.) (2011). Metody diagnozy w psychologii klinicznej dziecka i rodziny (s. 29-55, 79-127). Warszawa: Wyd. Paradygmat.

Literatura dodatkowa:

1. Bellack, A. S., Hersen, M.. (2010). Diagnoza behawioralna. Podręcznik. Warszawa: ME-KOM.

2. Brzezińska, A. (2004). Dziecko w badaniach psychologicznych. W: J. Brzeziński i M. Toeplitz-Winiewska (red.), Etyczne dylematy psychologii (s. 193-223). Warszawa: Academica Wyd. SWPS

3. Drat-Ruszczak, K (2005). Szkoły i kierunki psychoterapii. W: Drat-Ruszczak, K. i Drążkowska-Zielińska (red.), Podręcznik pomagania. Podstawy pomocy psychologicznej. Szkoły i kierunki psychoterapii (s. 91-136). Warszawa: Wydawnictwo Academica SWPS.

4. Egan, G. (2002). Kompetentne pomaganie (s. 104-130). Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwa.

5. Gruszczyk-Kolczyńska, E. (red.) (2012). O dzieciach matematycznie uzdolnionych. Książka dla rodziców i nauczycieli (s. 35-54, 70-107). Warszawa: Nowa Era

6. Jaworowska, A. (2009). Co polscy psychologowie sądzą o testach. Nowiny Psychologiczne, 1, 5-21

7. Krasowicz-Kupis, G. (red.) (2009). Diagnoza dysleksji. Najważniejsze problemy (82-124, 164-285). Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.

8. Lilienfeld S., O., Wood J., M., Garb H., N. (2002). Status naukowy technik projekcyjnych. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego

9. McWilliams, N. (2009). Po co diagnozować? Psychoanalityczna diagnoza charakteru. W: N. McWilliams, Diagnoza psychoanalityczna (s. 33-63). Gdańsk: GWP.

10. Paluchowski, Wł., J. (2006). Diagnoza psychologiczna. Podejście ilościowe i jakościowe. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

11. Pasikowski, T. (2008). Metody stosowane w psychologicznej diagnozie klinicznej. W: H. Sęk (red.), Psychologia kliniczna (s. 213-230). Warszawa: Wydawnictwo naukowe PWN.

12. Pasikowski, t., Sęk, H. (2008a). Psychologiczna diagnoza kliniczna – etapy postępowania diagnostycznego a wynik diagnozy. W: H. Sęk (red.), Psychologia kliniczna (s. 193-212). Warszawa: Wydawnictwo naukowe PWN.

13. Rola, J. (2002). Metody pomiaru depresji u dzieci. W: J. Rola i M. Zalewska (red.), Wybrane zagadnienia z psychologii klinicznej dziecka (s. 120-136). Warszawa: Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej

14. Stemplewska-Żakowicz, K, Paluchowski, WŁ. J. (2008). Podstawy diagnozy psychologicznej. W: J. Strelau i D. Doliński (red.). Psychologia. Podręcznik akademicki. Tom 2 (s. 25-94). Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

15. Szustrowa T. (1993). Osobowość - jako przedmiot diagnozy psychologicznej. Wyd. UW. Warszawa

16. Szustrowa T. (1991). Swobodne techniki diagnostyczne. Warszawa: Wyd. UW. W: Stemplewska, K., Krejtz, K. (2005). Wywiad psychologiczny. (cz. 1). Wywiad jako postępowanie badawcze. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP

17. Wiejak, K. Krasowicz-Kupis, G. (red.) (2011). Kliniczne zastosowania skal inteligencji D. Wechslera. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP.

Uwagi:

Stosowane metody kształcenia: wykład, prezentacja multimedialna (wykład); dyskusja dydaktyczna (ćwiczenia); analiza wyników uzyskanych z wykorzystaniem konkretnego narzędzia diagnostycznego (ćwiczenia); analiza mini-studiów przypadków (ćwiczenia).

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2016-10-01 - 2017-02-19
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Ewa Sokołowska
Prowadzący grup: Halina Dubczak, Ewa Sokołowska, Małgorzata Woźniak-Prus
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Literatura:

Literatura do odrobienia nieobecności (na czterech, pięciu, sześciu bądź siedniu wykładach, trzy nieobecności są dopuszczalne):

1. Brzezińska, A. (2004). Dziecko w badaniach psychologicznych. W: J. Brzeziński i M. Toeplitz-Winiewska (red.), Etyczne dylematy psychologii (s. 193-223). Warszawa: Academica Wyd. SWPS

2. Fronczyk, K. (red.) (2009). Psychometria – podstawowe zagadnienia (rozdz. 2., s. 21-53). Warszawa: Wyższa Szkoła Finansów i Zarządzania

3. Gruszczyk-Kolczyńska, E. (red.) (2012). O dzieciach matematycznie uzdolnionych. Książka dla rodziców i nauczycieli (s. 35-54, 70-107). Warszawa: Nowa Era

4. Krasowicz-Kupis, G. (red.) (2009). Diagnoza dysleksji. Najważniejsze problemy (s. 82-124, 164-285). Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.

5. Stemplewska-Żakowicz, K. (2009). Diagnoza psychologiczna. Diagnozowanie jako kompetencja profesjonalna (rozdz. 2.3.2; rozdz. 2.3.3, rozdz. 2.3.4, rozdz. 2.3.5; s. 62-135). Gdańsk: GWP

Literatura dodatkowa:

1. Bellack, A. S., Hersen, M.. (2010). Diagnoza behawioralna. Podręcznik. Warszawa: ME-KOM.

2. Brzezińska, A. (2004). Dziecko w badaniach psychologicznych. W: J. Brzeziński i M. Toeplitz-Winiewska (red.), Etyczne dylematy psychologii (s. 193-223). Warszawa: Academica Wyd. SWPS

3. Drat-Ruszczak, K (2005). Szkoły i kierunki psychoterapii. W: Drat-Ruszczak, K. i Drążkowska-Zielińska (red.), Podręcznik pomagania. Podstawy pomocy psychologicznej. Szkoły i kierunki psychoterapii (s. 91-136). Warszawa: Wydawnictwo Academica SWPS.

4. Egan, G. (2002). Kompetentne pomaganie (s. 104-130). Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwa.

5. Gruszczyk-Kolczyńska, E. (red.) (2012). O dzieciach matematycznie uzdolnionych. Książka dla rodziców i nauczycieli (s. 35-54, 70-107). Warszawa: Nowa Era

6. Jaworowska, A. (2009). Co polscy psychologowie sądzą o testach. Nowiny Psychologiczne, 1, 5-21

7. Krasowicz-Kupis, G. (red.) (2009). Diagnoza dysleksji. Najważniejsze problemy (82-124, 164-285). Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.

8. Lilienfeld S., O., Wood J., M., Garb H., N. (2002). Status naukowy technik projekcyjnych. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego

9. McWilliams, N. (2009). Po co diagnozować? Psychoanalityczna diagnoza charakteru. W: N. McWilliams, Diagnoza psychoanalityczna (s. 33-63). Gdańsk: GWP.

10. Paluchowski, Wł., J. (2006). Diagnoza psychologiczna. Podejście ilościowe i jakościowe. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

11. Pasikowski, T. (2008). Metody stosowane w psychologicznej diagnozie klinicznej. W: H. Sęk (red.), Psychologia kliniczna (s. 213-230). Warszawa: Wydawnictwo naukowe PWN.

12. Pasikowski, t., Sęk, H. (2008a). Psychologiczna diagnoza kliniczna – etapy postępowania diagnostycznego a wynik diagnozy. W: H. Sęk (red.), Psychologia kliniczna (s. 193-212). Warszawa: Wydawnictwo naukowe PWN.

13. Rola, J. (2002). Metody pomiaru depresji u dzieci. W: J. Rola i M. Zalewska (red.), Wybrane zagadnienia z psychologii klinicznej dziecka (s. 120-136). Warszawa: Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej

14. Stemplewska-Żakowicz, K, Paluchowski, WŁ. J. (2008). Podstawy diagnozy psychologicznej. W: J. Strelau i D. Doliński (red.). Psychologia. Podręcznik akademicki. Tom 2 (s. 25-94). Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

15. Szustrowa T. (1993). Osobowość - jako przedmiot diagnozy psychologicznej. Wyd. UW. Warszawa

16. Szustrowa T. (1991). Swobodne techniki diagnostyczne. Warszawa: Wyd. UW. W: Stemplewska, K., Krejtz, K. (2005). Wywiad psychologiczny. (cz. 1). Wywiad jako postępowanie badawcze. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP

17. Wiejak, K. Krasowicz-Kupis, G. (red.) (2011). Kliniczne zastosowania skal inteligencji D. Wechslera. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2016/2017" (zakończony)

Okres: 2016-10-01 - 2017-02-26
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Ewa Sokołowska
Prowadzący grup: Halina Dubczak, Ewa Sokołowska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Literatura:

Literatura do odrobienia nieobecności:

Brzezińska, A. (2004). Dziecko w badaniach psychologicznych. W: J. Brzeziński i M. Toeplitz-Winiewska (red.), Etyczne dylematy psychologii (s. 193-223). Warszawa: Academica Wyd. SWPS

Fronczyk, K. (red.) (2009). Psychometria – podstawowe zagadnienia (rozdz. 2., s. 21-53). Warszawa: Wyższa Szkoła Finansów i Zarządzania

Gruszczyk-Kolczyńska, E. (red.) (2012). O dzieciach matematycznie uzdolnionych. Książka dla rodziców i nauczycieli (s. 35-54, 70-107). Warszawa: Nowa Era

Krasowicz-Kupis, G. (red.) (2009). Diagnoza dysleksji. Najważniejsze problemy (s. 82-124, 164-285). Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.

Stemplewska-Żakowicz, K. (2009). Diagnoza psychologiczna. Diagnozowanie jako kompetencja profesjonalna (rozdz. 2.3.2; rozdz. 2.3.3, rozdz. 2.3.4, rozdz. 2.3.5; s. 62-135). Gdańsk: GWP

Literatura dodatkowa:

1. Bellack, A. S., Hersen, M.. (2010). Diagnoza behawioralna. Podręcznik. Warszawa: ME-KOM.

2. Brzezińska, A. (2004). Dziecko w badaniach psychologicznych. W: J. Brzeziński i M. Toeplitz-Winiewska (red.), Etyczne dylematy psychologii (s. 193-223). Warszawa: Academica Wyd. SWPS

3. Drat-Ruszczak, K (2005). Szkoły i kierunki psychoterapii. W: Drat-Ruszczak, K. i Drążkowska-Zielińska (red.), Podręcznik pomagania. Podstawy pomocy psychologicznej. Szkoły i kierunki psychoterapii (s. 91-136). Warszawa: Wydawnictwo Academica SWPS.

4. Egan, G. (2002). Kompetentne pomaganie (s. 104-130). Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwa.

5. Gruszczyk-Kolczyńska, E. (red.) (2012). O dzieciach matematycznie uzdolnionych. Książka dla rodziców i nauczycieli (s. 35-54, 70-107). Warszawa: Nowa Era

6. Jaworowska, A. (2009). Co polscy psychologowie sądzą o testach. Nowiny Psychologiczne, 1, 5-21

7. Krasowicz-Kupis, G. (red.) (2009). Diagnoza dysleksji. Najważniejsze problemy (82-124, 164-285). Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.

8. Lilienfeld S., O., Wood J., M., Garb H., N. (2002). Status naukowy technik projekcyjnych. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego

9. McWilliams, N. (2009). Po co diagnozować? Psychoanalityczna diagnoza charakteru. W: N. McWilliams, Diagnoza psychoanalityczna (s. 33-63). Gdańsk: GWP.

10. Paluchowski, Wł., J. (2006). Diagnoza psychologiczna. Podejście ilościowe i jakościowe. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

11. Pasikowski, T. (2008). Metody stosowane w psychologicznej diagnozie klinicznej. W: H. Sęk (red.), Psychologia kliniczna (s. 213-230). Warszawa: Wydawnictwo naukowe PWN.

12. Pasikowski, t., Sęk, H. (2008a). Psychologiczna diagnoza kliniczna – etapy postępowania diagnostycznego a wynik diagnozy. W: H. Sęk (red.), Psychologia kliniczna (s. 193-212). Warszawa: Wydawnictwo naukowe PWN.

13. Rola, J. (2002). Metody pomiaru depresji u dzieci. W: J. Rola i M. Zalewska (red.), Wybrane zagadnienia z psychologii klinicznej dziecka (s. 120-136). Warszawa: Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej

14. Stemplewska-Żakowicz, K, Paluchowski, WŁ. J. (2008). Podstawy diagnozy psychologicznej. W: J. Strelau i D. Doliński (red.). Psychologia. Podręcznik akademicki. Tom 2 (s. 25-94). Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

15. Szustrowa T. (1993). Osobowość - jako przedmiot diagnozy psychologicznej. Wyd. UW. Warszawa

16. Szustrowa T. (1991). Swobodne techniki diagnostyczne. Warszawa: Wyd. UW. W: Stemplewska, K., Krejtz, K. (2005). Wywiad psychologiczny. (cz. 1). Wywiad jako postępowanie badawcze. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP

17. Wiejak, K. Krasowicz-Kupis, G. (red.) (2011). Kliniczne zastosowania skal inteligencji D. Wechslera. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP.

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-02-18
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Agnieszka Siedler
Prowadzący grup: Halina Dubczak, Agnieszka Siedler
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy dla niestacjonarnych 2017/2018" (zakończony)

Okres: 2017-10-01 - 2018-02-26
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 15 godzin więcej informacji
Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Agnieszka Siedler
Prowadzący grup: Halina Dubczak, Agnieszka Siedler
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzamin
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.